Gece şehir uykuya dalmıştı.
Sahil yolundaki son ışıklar da sönmüş, yalnızca denizin siyah yüzeyi kalmıştı. Gökyüzü yıldızsızdı. Sanki şehir, o gece olanları görmemek için gözlerini kapatmıştı.
Saat tam 03.17’de siyah bir araç, limanın arka tarafındaki kullanılmayan servis yoluna sessizce girdi. Farlar kapalıydı. Motor neredeyse duyulmuyordu.
Araç durdu…
Kapı açıldı…
Ve Gece arabadan indi.
Ne aceleciydi…
Ne de tereddütlü. Her zamanki siyah takımı yine üzerindeydi.
Yürüdü. Gölgelerin arasından geçti. Yüzünü net seçmek mümkün değildi. Sadece uzun silueti ve sakin adımları…
Özel eğitimli adamları deponun etrafında yerlerini almış, tetikte bekliyordu. Depo kapısı önceden aralık bırakılmıştı; içeride ise tek bir loş ışık yanıyordu. İçerideki adamlar onu bekliyordu ama hiçbiri nasıl biri
