Chapter 4
1197 Words
Third person POV
Madilim ang awra ni Thorin at mabilis naklapit sa pwesto nina Tere at Bryan.
Hinablot ang braso ni Tere at hinawakan niya ng mahigpit.
"anong sinabi ko, ako lang ang may karapatan sayo diba,?" mariing saad ni Thorin sa pasigaw na boses.
Namumula na ang mata ni Tere nagbabadya ang luha at nasasaktan siya sa paraan ng paghwak ni Thorin sa kanya.
"at sino ka para landiin siya?" duro ni Thorin kay Bryan ,na di na rin nkakilos sa kintatayuan niya dahil sa awra ng amo niya.
"lumayas ka sa harapan ko kung ayaw mong mamatay ngaun". madiing sabi ni Thorin habang madilim p rin ang awra ang namumula na ang mukha sa galit.
Habang si Mike ay nagmamadaling hinihila palayo Si Bryan natatakot sa maaring sapitin nito pag hindi pa nkalayo ..
Hinila no Thorin si Tere papasok ng sasakyan niya.
"saan po tay-o pupunta?" lumuluhang tanong no Tere, ngunit walang sagot na narinig.
Sapilitang ipinasok ni thorin si Tere sa kotse ng walang binibitwang salita.
Walang nagawa si Tere kundi ang lumuha ng lumuha habang nag babyahe patungo sa lugar na di niya alam kung saan sila punta. Namumula na rin ang brasong hinwakan ni Thorin .
"Simula sa oras na ito kung nasaan ako andun ka din, kaya sa Condo ko na ikaw titira" pahayag ni Thorin ng di man lang siya sinusulyapan.
Walang sagot na narining ang binata kaya nilingon niya si Tere na punong puno na ng luha. Walang tigil ang ang pagsinok sa kakaiyak.
"itatawag konna lang mga gamit mo at ipadadala ko sa condo, at ibibili na lang kita ng iba pang kailangan mo"
dagdag pa niya.
Katahimikan ang bumalot sa knilang dalawa hanggang sa makarating sa building na kinaroroonan ng condo ng binata.
25th Floor
Habang naglalakad hinawakan ni Thorin ang kamay ni Tere, wala namang nagawa ang huli sa ginawa ng binata ,dahil mahigpit na kapit nito sa kamay niya.
"eto na ang magiging bahay natin. Welcome home" nakangiting saad ng binata.
Iginaya papasok ng condo. Nag aalangang pumasok Si Tere sa loob., dahil sa karangyaan na mkikuta dito. Napaganda at malawak rin. Ang mga gamit na alam niyang mlaki ang halaga, lahat ng gamit dito ay naghuhumiyaw sa mahal ng presyo.
Ganito talaga ang mayayaman , may mansyon pinipili pa ring tumira ng bukod sa pamilya nila.
Bumibili ng mga bagay na di naman kailangan.
Thorin's POV
" Sir bakit niyo po ba ginawa ang lahat ng to? wala naman po akong ginagawang masama. Gusto ko lang po magtrabaho at kumita para sa pamilya kp lalo na sa mga anak ko" naluluhang saad niya sa akin.
" Anak. Oo nga pala may anak ka na-". bigla akong nkaramdam ng kirot sa dibdib ko. Naalala ko ung araw na binigay saken Ni Earth ang report ng PI ni Tere.
Flashback;
" Sun eto na ung pinakuha mong PI ng certain Tere, bakit mukhang importante siya sayo? tsskkk tskkk huminga ka muna ng malalim bago mo buksan yan" nag aalangang sabi Ni Earth
"Mars halika lumayo tayo ng konte hahahah" pang asar n dagdag p niya
Naguguluhan ako sa sinabi ni earth tungkol sa nkuha niyang Personal Information ni Tere
" Maria Teresa Balagtas-Aquino???"
huh--
"Married?" kunot noong basa ko. Tumingin ako kay earth ng di mkapaniwala sa nabasa ko.
"mukhang kumupas na ata ang kakayahan mo Earth , bakit maling tong info na nkalagay dito? " seryokong tanong sa kanya.
"Totoong lahat ang laman niyan, in fact I stayed in her place for 2 days para lang isure lahat yan. Im 101% sure true lahat yan" seryosong sagot sa akin ni Earth na kunot noo na din mukhang nagtataka sa naging reaction ko.
"Maria teresa Balagtas- Aquino, Aquino kz asawa niya. may anak na dalawa, babae pnganay niya 8 years old at ang bunso 3years old. At ang pangalan ng asawa niya ay-". di na niya natuloy ang sasabihin niya sa pagaigaw ko.
" Enough." sumasakit ang kalooban ko ng malaman ko na may asawa at anak na pala siya.
Kaya pinili kong huwag na munang bumalik sa mansyon para iwasan siya.
Sumama ako sa barkada, inom dito ,inom doon at nagsawa sa mga babaeng ngpapakita ng interes sa akin, ngunit di ko talaga siya makalimutan inabot ng dalawang linggo na di ako ngpakita sa mansyon kahit Si mamieta panay ang tawag sa akin na umiiyak tiniis ko.
Ngunit talagang pag kakataon nga naman , tumawag Si Mommy at masama daw pakiramdam ni Mamieta at lahat daw kame magkakapatid at hinhanap.
No choice kundi ang umuwi.
Pinili kong umuwi ng 10 pm kasi alam ko lahat halos ay tulog na gnung oras.
Ayoko rin makita Si Tere. Di ko alam kung bakit sobrang sakit ng nraramdaman ko. Ang isipin na may ibang nagmamay ari sa kanya ang nagpapahirap sa kalooban ko.
Pinigilan na din ako umuwi nina Mommy, kasi sobrang late na.
Kinabukasan nakarinig ako ng naguusap sa may pool area ,nkita ko Si Tere kausap ang mga hardinero.
Di ko napigilan ang sarili ko at binuksan ang connection ng cctv na nakconnect sa tv ko.
Nagulat ako sa nkita ko ang closeness niya at nung Bryan. Nkita kong paatras siya at may tiyansang mapatid siya dun s bagay na nasa may likuran niya. Kaya agad akong tumakbo palabas para puntahan siya ngunit, nabigla ako sa nakit ko. May sumalo ng iba sa kanya, nakapulupot ang braso ni Bryan sa kanyang bewang.
Biglang nagiba ang awra at nagdidilim na din paningin ko.
-end of flashback-
"Sit and wait me here" utos ko sa kanya .
"let's put ointment on your arm"
"Im sorry, i did not intend to hurt you"
alo ko sa kanya. Alam kong ayaw pa rin niya akong kausapin
"you will live here with me, and don't do anything that will make me demon, by then you will be living here as a Princess" saad ko sa kanya kahit alam ko di siya magsasalita.
" gusto ko ng umuwi sa amin,ayoko na dito.uuwi na ako sa bansang pinanggalingan ko" nag aalangang sagot niya sa akin.
"namimiss ko na ang pamilya ko, kahit na maghirap na kami, doon na lang ako sa amin" desidido niyang saad sa akin
Bigla na nmng sumakit ang kalooban ko. Sa narinig ko parang uminit ang dugo ko at gusto kong magwala sa galit.
" Inuubos mo ba ang pasensya ko kakasabi ko pa lang huwag mong palabasin ang Demon sa loob ko". galit kong asik sa kanya, habang hawak ko siya sa kanyang panga . Inilapit kp ang aking bibig sa kanyang tainga.
"huwag mong sabihin namimiss mo ang asawa mo, baka gusto mong mawala na siya ngayon din, isang tawag ko lang sa tauhan ko" galit na galit kong bulong sa kanya.
Biglang tumigil ang pagluha niyaat ntulala sa sinabi ko sa kanya. Bigla na ring nanginig na naktitig sa akin. Nkakuyom ang mga kamay at yumukong lumuluha.
"Napakasama mo, ang sama sama mo. Galit na galit ako sayo." umiiyak niyang saad sa akin . Napaluhod na lang si Tere habng umiiyak . Ilang saglit pa ang lumipas bigla etong nawalan ng malay.
Mbilis nawala ang galit ko at agad napalitan ng pag aalala.
- Writer
