Goncagül' ün Anlatımıyla
Arabadan çıkıp eve koşarak gittiğim de hızlıca içeriye girip kendi odama attığım da az önceki sinirin yerine büyük bir tebessüme bırakmıştı.
Eminim ki birkaç gün sonra kesin Hamza beni affetecekti. Az önceki olanlar bunun işaretiydi. Elimi dudağıma götürüp artık tebessüm yerine büyük bir gülmeye bırakmıştı.
Daha sonra olaylar tekrardan aklım da canlandığın da bu sefer elimi kafama kafama vurmaya başladım. Ahh salak kafam ah salak kafam diyerek kafama kafama vuruyordum.
Neden mi çünkü adama evlenme teklifi etmiştim. Bununla da kalmayıp namusun benim diyerek zorlamaya çalışmıştım. Ayy ben ne zaman böyle biri olmuştum hiç anlamıyordum.
Normal de yapmayacağım şeyleri yapıyordum. Açıkçası bundan pişman mıyım diyr soracak olursam hayır değildim. Sadece utanıyordu
