BABY MAKER

Its 6am in the morning plang ay gising na ako para mag lako nang mga paninda ni tyang Routine ko na to araw araw dahil kong hindi ako kakayud wala din akong baon . Graduating na ako sa college at nais kong maka pag tapos para maka bawi sa mga tinulong sa akin nang akin tyahin . 10 years old palang ako nang mamatay sa accident daw ang mga magulang ko kaya si tyang selya ang kumupkop sa akin . Tinuring niya akong parang tunay na anak dahil byuda siya at ako nalang ang nag iisang kamag anak niya . Mag aalas syete nang maubos ang bibingka kong tinda . I'll force myself to go home early because i have a class . ".GoodMorning tyang naubos lahat nang paninda ko ". "naku ija maganda yan at my babaonin ka ".masiglang wika ni tyang cella ".Sya nga pala tyang bukas pupunta ako nang bayan may bibilhin lang po ako ". Wika ko . ".Sige ija basta ngayon eh mag aral ka masaya ako at malapit ka nang maka graduate ". Sagot ni Tyang . Binigyan ko tyang nang malapad na ngiti . Hindi ako nag sisi na ganito ang pamumuhay na meron ako as long as nabibigay naman ni tyang lahat nang mga kailangan ko . Pag bibinta nang bibingka ang isa sa mga rason kong bakit , my ipon ako . Tyang though me how to spent less unless it neccessary. Pag katapos kong kumain ay umalis na ako para pumasok sa school . ".lykaaaaaa !". Napa lingon ako sa aking likuran at nakita ko si nica ang matalik kong kaibigan . "ang aga aga eh sumisigaw ka jan ". Tanong ko kay nica ".bess !". Wika ni nica na parang malalagutan na nang hininga "kalma ka lang nica ha ?ano bang problema mo ". Tanong ko uli . ".si-si-si ".utal utal nyang sabi ".sino ba nica ?". ".si aling cella na -nasa-o-ospital". bakas sa mukha nito ang pag kataranda " W-whaat !" Dali dali kaming sumakay nang tricycle para pumunta sa ospital . Taranta akong taranta at baka napano si tyang . Hindi ko kakayanin na mawala si tyang . Mga ilang sigundo ay Lumabas na ang doktor . ".doc kamusta po si tyang ?." bakas sa muka nito ang isasagot . ".Im sorry ija your auntie is now critical .".sagot nito ".pano pong critical i ang sigla sigla ni tyang ".tugon ko "your aunt had a luekemia at stage 4 na di na malulunasan yan ija .". Para akong na buhusan nang tubig nang marinig ko ang sabi nang doktor . Pero paano . Paano nagka luekemia si tyang eh hindi ko naman nakikita siyang my dinaramdam . Napa daos dus ako sa hamba nang pintuan . Tyang didn't told me about her situation . E di sana nagawan namin nang paraan , sana huminto nalang ako sa pag aaral . Tyang is really important to me , she is my only relatives and i don't know what to do if i lost her . _______________________________________ 8hrs later when the nurse come back to me and said that my Aunt is now awake . I went to her room , Ang kaba ay nandoon iniisip ko palang ang mangyayari ay hindi ko na alam ".tyang ang daya niyo naman po "I hug her tightly ".ija patawarin mo sana ako ha at nag alala kapa ".sagot nito pero mahina I look at her with sincere , She is now really critical . Maraming naka saksak sa katawan niya . What happen to her . ".tyang naman eh sana sinabi niyo sa akin para nagawan natin nang paraan ".pero tuloy tuloy ang luha ko . "anak hindi kana mahihirapan pa .Sana maintindihan mo ang ginawa ko ".bulong ni tyang sa akin at biglang tumunog ang machine sa gilid nito . Its was straightline . Nag pannic ako , at dali daling tinawag ang doctor . " Doc ! Si tyang ! please help here " . wala na akong pakialam sa mga tao sa labas all i need was to survive my aunty . The doctor and nurse hurriedly coming to our room . They check the vital sign . They tried to survive her but its too late . " Time of death 9:30pm " . Doctor said at bumaling saakin . She left me , the only person taught me how to be strong is now gone . How can i sure that i can live with out here . Oh God i need my aunty badly . Nilapitan ako nang doctor at binigay ang bill namin . "This is your Hospital bill iha and don't worry thats is already paid by someone."sagot ng doctor ".Ho? Pero !". Pag tatanong ko Tinapik niya ako Sa balikat . Doctor left me with more question on my head . 2 months later Its been two months since tyang selya left me , una mahirap pero di nag tagal ay nakaka adjust nadin ako . Who wouldn't believe , na nakaya kong wala si tyang . Mahirap sa una pero dahil sa mga alaala niya sa mga sakripisyo niya ay kinaya ko . Today is our graduation and finally . ".Subrang saya ko aakyat na tayo sa stage ". Masigla kong wika ky nica ".Uo nga bess eh i could'nt believe makaka graduate na ako " ".Pero nakakapag taka bess ha sino yong tumutulong sayo ang swerte naman ". Inggit na sabi ni nica I have a lot question , lalo na dito . Every month ay may pumupuntang abugado sa bahay to give me allowance . At first i was scared pero nung pinakita niya saakin ang document na para talaga sa akin ang pera ay gumaan ang loob ko . Hindi ko tinanggap ang pera noong una pero di nag tagal ay tinanggap ko nalang dahil aaminin ko i need that those money for my everyday needs at school project . Selling bibingka is not enough to feed me everyday . ".Uo nga ! Pero kong sino man iyon hulog siya nang langit . I hope someday mapasalamatan ko din siya . ilang sigundo nalang ay aakyat na ako .Masaya ako na kabado pag katapos nang mga nangyari sa akin swerte parin ako . Pero yong ang akala ko . Dahil lahat nang tulong ay may kapalit . MissKrsten