* Uras 2 *

1089 Words

Sesin kirlilik yaptığı uykumun bölünmesiyle soğuk bir rüzgarla gözlerimi kırpıştırdım. Netleşen seslere kulak kabarttım. "Gelmeyeceğim, ağabey. Sana son kez diyorum. Gel-me-ye-ce-ğim." Anladığım kadarıyla Uras Bey kızı bırakmıyordu. "Mayıs sinirlenmeye başlıyorum. Beni sokak ortasında bağırttırma!" demesine rağmen bağırıyordu. Gözlerimi aralayıp olan bitene bakmak için merakla bakındım. Mayıs benim kapımı açmış sırtı bana dönük Uras'la tartışıyordu. Tam önündeydi Uras ve ben onu görebiliyordum. Çatık kaşları ve öldürücü bakışları onun üzerine yapışmış gibiydi. Sert duruşu olmazsa sanki ondan geriye bir şey kalmazmış gibi. Gözleri benim gözlerimi bulduğunda kıpırdamamak için kendimle savaştım. Gözleri bir süre yüzümde oyalandıktan sonra Mayıs'a yöneltti. Birkaç saniye de ölünebilec

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD