"Neden bugün beni rahat bırakmıyorsun? Gidip kardeşinle ilgilensene derdin ne benimle!" Arabaya söylene söylene bindiğim halde tek cevap vermemişti. Ben de hala susmamıştım. Yalnız kalmak istiyordum ama bir türlü rahat bırakılmıyordum.
"Mayıs çok sessiz olduğunu söylerdi. Ne oldu birden çenen açıldı."
"Nereye gidiyoruz?"
"Cevaplara."
"Niye esrarengiz biçimde konuşuyorsun? Nereye gidiyoruz diyorum ya!"
Tekrar cevap vermeyip beni umursamadığında pes edip beklemeye koyuldum. Yol uzadıkça uzadı ve ben gerginliğimi kaybetmiş koltuğa yayılmıştım.
Arabayı durduğunda etrafa dikkatlice bakıp süzmeye başladım. Dubleks evlerin olduğu lüks bir mahalledeydik ve o evlerin birinin önünde durmuştuk. Arabadan inip benim tarafıma geldi ve inmediğimi görünce öfleyip kapımı açtı.
"İn."
Sesimi çıkarm
