Ablamın sesi kulaklarımda döne döne yankılanırken benim aklımın almayan kısımları saçma sapan hayallere buyruk edince salak düşüncelerimi başımı sallayarak çöpe atar gibi kafamdan yok edip ablama odaklandım.
"Ne var?"
Bir süredir kapının pervazında dikilip bakışmakla geçen sürede boş boş konuştuğu için bir anda cevap vermemle afalladı.
"Ne demek ne var? Ne anlatıyorum burada sana sabahtan beri?"
"Ne anlatıyorsun?" Yavaşça yataktan ayaklarımı uzatıp yatakta oturur pozisyona gelerek vücudumu esnetmeye başlamıştım.
"Anka! Babamın durumu oldukça kötüleşti. Her ne kadar umrunda olmasa da söylemek mecburiyetindeyim. Onu bugün hastaneye yatıracağım. Doktorlar her ne kadar umutsuz konuşsa da saçmalıyorlar. İyileşecektir."
"Bundan banane."
"Ne diyorsun sen? Sırf geldik şuraya sana.. Ne yapıy
