~Noah~
Halos hindi ko na matagpuan ang sariling katinuan.
Hindi ko na siya binigyan pa ng pagkakataon na magbago ang isip...
Agad ko siya binuhat. Pinulupot ang dalawa niyang binti sa aking baywang.
Wala na akong inaksayang sandali..
Agad ko siyang ipinasok sa aking silid.
Habang wala pa rin puknat at tila pawang gutom na gutom pa rin ang labi ng bawat isa sa pagsasagupaan.
Sinipa ko lamang pasara ang pinto..
Saka buong ingat na inilapag ko siya sa aking malambot na kama.
Agad kumilos ang mga kamay ko upang hubaran siya.
May pagmamadali ang bawat kong kilos.
Mahirap na. Baka makawala pa!
Nangangamba kase ako na baka bigla na lang magbago ang isip niya.
She did the first move for this.
Hindi ko na sasayangin ang pagkakataon.
Saglit na naghiwalay ang mga labi namin nang tina
