Sabahın ilk ışıkları odanın perdelerinden süzülüp Şirin’in yüzüne dokunduğunda, kalbinde garip bir kıpırtı vardı. Gözlerini araladı, bir süre tavana baktı. İçinde, tarif edemediği bir heyecan dolaşıyordu. Sanki göğsünün içinde küçücük bir kuş çırpınıyordu.
Yatağın kenarına oturdu, çıplak ayaklarını halının üstüne bastı. Aynada yüzüne baktığında bir an duraksadı. “Güzel olmak nasıl bir şey acaba?” diye mırıldandı kendi kendine. O hep toprakla, rüzgârla, yorgunlukla haşır neşirdi. Şimdi ilk defa saçlarını düzeltmek, güzel görünmek istiyordu.
Banyoya geçti. Ilık su yüzüne değdiğinde bir ferahlık yayıldı içini. Sabunun kokusu, sıcak buharla karışıp odanın içine doldu. Saçlarını havluyla kuruladığında, aynada kızarmış yanaklarını gördü. Kendi yüzü bile ona yabancıydı sanki hem tanıdık hem de
