Love Sacrificed ( Calgary's high series #1)

*Graduation * Class, ano sa palagay niyo?, bakit ba tayo nagsasakripisiyo?" Tanong ni Ms. Janner Nagtaas naman agad ng kamay ang top 1 namin dito sa classroom. "Yes Ms. Tanly." Saad ni ma'am kay Tanya na nagbigay hudyat nito para tumayo ito at sumagot. "For me po ma'am nagsaksakripisiyo po tayo, para makuha natin o maabot ang isang bagay na gusto natin makuha, na mahirap naman abutin. Dahil sa mga hadlang na mas lalong nagpapahirap sa atin na maabot ito." Mahabang saad ni Tanya na pinalakpakan din naman namin. "Tama ka Ms. Tanly, nagsasakripisiyo tayo para maabot natin ang gusto nating abutin kahit mahirap." saad ni ma'am na may patangotango pa. "Okay may iba pa ba? hands up if you want to answer?" tanong ni ma'am kaya nagtaas agad ako ng kamay "Yes? Ms. Sonis" Hudyat ni ma'am para tumayo ako "For me po ma'am ang pagsasakripisiyo po ay di lang po sa pag-abot ng isang bagay na gusto nating maabot. Nagsasakripisyo din po tayo sa pag-aaral natin, para maka pagtapos po tayo at para masukli po natin ang pagsasakripisiyo din ng ating mga magulang, upang mapa kain po tayo at mapa aral. Nagsasakripisyo din po tayo sa pagmamahal kaya nga din po tayo nakapag-aral dahil mahal po tayo ng ating mga magulang, kaya po sila nagpapakahirap sa pagsusunog ng kilay para makapag-aral po tayo yun lang po." wika ko at umupo na at pinalakpakan naman ako ng mga kaklase ko at todo biro pa itong galing sa mental ko naka-ibigan "May pinaghuhugotan ang bunsa namin." ang number 1 na galing mental kong kaibigan na si Yslaney "Kaya nga sino yan Yslaney ha?." pakikisabay naman ng pangalawang galing mental kong kaibigan na si Sailey "Magulang ko bakit ba?, minsan lang sumagot yung tao pero ito kayo todo biro sakin hmpp.." nagtatampo kong tugon "ito naman di mabiro sorry nanga si Yslaney kasi ehh!" pang sisi ni Sailey kay Yslaney "ba't ka kasi nakisabay?" inis na tanong naman ni Yslaney kay Sailey kaya bago pa sila mag-away nag salita na si ma'am "Tama na yan Yslaney and Sailey awat na." pang-aawat ni maam "opo ms."saad nilang dilawa in unison "okey, tama ka Nia we also sacrificed sa pag-aaral at pagmamahal. Dahil kong walang pagmamahal walang pag sasakripisiyo at kung walang pagsasakripisiyo ng mga magulang natin wala kayong guro na nagtuturo sa inyo at wala akong studyante na parang pwet ng manok kong mag-away. Kaya tandaan niyong lahat nagsasakripisyo ang mga magulamg natin upamg mabigyan tayo ng magandang kinabukasan kaya sana huwag sayangin ang pagkakataon na ito upang makapag tapos kayo ng pag-aaral." mahabang wika ni ma'am habang iniisa isa kaming tingin "Naintindihan niyo ba ako?" Tanong ni maam "Yes Ma'am" "Opo Ma'am" we all said it in unison... Uwian na ng maramdaman kong ang sakit na pala ng puwetan ko kakaupo. "So Nia sabay ka ba samin?" tanong ni Sailey "Di na iniintay na kasi ako nila ate" sagot ko "sige ingat kayo, una na kami" saad ng kambal ni Sailey na si Yslaney "kayo din" saad ko sabay kaway kaway sa kamay ko Sinundan ko sila ng tingin hanggang sa makalabas na sila ng classroom. Kaya dinalian ko na amg pagliligpit ng gamit ko at lumabas na. Nagtungo agad ako sa main gate at don ko nakita sila ate,Jerome,Danra,at Dal. "ang tagal mo naman iya?" tanong agad ng mainipin kong ate "sakit kaya ng puwetan ko kaya nag model mona ako habang naglalakad" honest kong sagot "ang galing! kami dito inip na inip na habang iniintay ka tapos ikaw ng momodel pa?" medyo sarcastic na si ate, tanda na galit na talaga siya "Hehehe ate naman ehh! tara na nga?" reklamo ko papagalitan na naman kasi ako ehh totoo naman nagmodel pa talaga ako habang naglalakad "tama na yan, lets go na!" awat ni Dal bago pa sumabog tong ate ko Nagsimula na nga kaming lumakad at tinungo ang daan kong san kami dadaan. Habang sila ate,Jerome at Dal ay nag kwekwentuhan habang kami ni Danra ay tahimik lang na nikikinig sa kanila. Matapos amg ilang minutomg paglalakad nakauwi nadin kami. "mano po ma, pa" wika ko pagkapasok at bumgad sakin sina mama at papa sa sala nagtsitsismis habang nanonood ng tv "mano po pa, ma"bungad ni ate kina mama at papa ng mamapasok "May nag-aantay sayo dun sa kusina iya kaya magbihis na kayo"wika ni mama na alam ko naman kong ano ang tinutukoy ni mama "opo ma"sagot ko at nagmano Nakapagmano na kami ni ate at dumiretso naman kami ni ate sa kwarto at nagbihis. Pagkatalos kong magbihis dumiretso ako sa may kusina at kunuha ang mga hugasin sa palanggana. Narating ko ang sapa o ilog na mga isang minutong lakad lang mararating muna agad. Dito kasi sa probinsya wala masiyadong may sariling tubig kaya sa kapitbahay kami nag-iigib ng tubig pang-inom. Kapag naliligo at naghuhugas naman kami dito kaming lahat ng mga pinsan ko sa sapa naliligo at naghuhugas, malinis naman minsan ang tubig lalo na kapag bagong baha lang. May balon naman na pwede naming panbanlaw kong di masyadong malinis ang tubig sa sapa. Mula sa hagdan tanaw ko si Danra na naghihilamos ng mukha at kagaya ko maghuhugas din siya. "Iya dito dali ang bagal mo!" sigaw nito saakin at tinuro turo yung sa gilid niya palatandaan na dun daw dapat ako pwewesto "ito na nga ehh"sagot ko at binilisan ang pag lalakad patungo sa gilid niya at nilapag ang palanggan na may hugasin "may lakad ka ba?"tanong ko "wala, bakit na man?" tanonv niya ulit with kunot noo pa "nagmamadali ka kasi ehh" sagot ko "para madali akong matapos sa paghuhugas at manonood pa ako ng "Shimmer and Shine" baka nga pinapalabas na mgayon yun ehh" sagot niya "hala! oo nga pala "saad ko at medyo nagmamadali matapos ang paghuhugas ko kahit kakahugas kolang "nakalimutan mo no?"tanong niya kaya tumango ako "duh! bilisan mo jan" saad niya kaya di naako umimik at pinilisan na lang ang paghuhugas Natapos ko ng higasan ang mga plato at itong mga kaldero nalang at kikiskisan ko, si Danra naman ayon nag huhugas pa ng plato. "Una na ako Dan bye bye!"paalam ko kay dan na naghilamos pa uli "sige" maikli niyang wika Nakauwi na ako at nadatnan ko si ate na nagsasaing at nakapag siga na ito ng mga basura. Sila mama at papa naman umalis at bumili ng ulam dahil wala na ang motor at di ko sila makota sa loob ng bahay. Iniarrange ko na yung mga hinugasan ko at nangmatapos, binuksan ko na ang tv at nanood na ng "Shimmer and Shine ". Well watching cartoons are our hobby, ito na din yung paraan para magkapagbonding kami ng ate ko. At our age we still watch cartoons even though were 11 and ate is now 13, para kasi itong stress reliever namin o di kaya stress maker nila mama. Dahil kung mag simula na kasi kaming manood ng cartoons di na namin magagawa ang dapat naming gawin at higit sa lahat nakakalimutan namin minsan ang sinaing, ang mga gawaing bahay na dapat gawin di namin matapos tapos at dahil din dun palagi kaming napapagalitan at laging napapalo. Pero di din naman kami ponagbawalan nila mama at lala nanood ng tv basta kailan muna namin taposin ang trabaho namin. Nagising ako sa tahol ng mga aso namin, nakatulog pala ako habang nanonood ng tv kaya di ko namalayang nanonood nadin pala si ate sa gilid. Maya maya pa ay tumigil na ang mga aso kakatahol ng makapasok na sila mama sa loob ng bahay na may dala ng mga celophine na may mga ulam, kinuha din naman yun ni ate. Gabi na pala huli ko na ng mapagtanto ng pumasok si papa ng masilip ko sa lans ng pinto na itim na pala amg langit. "Magkandos kana ng kanin iya at ng makakain na tayo"utos ni papa sakin pagkapasok niya kaya tumayo na ako at sinunod ang utos ni papa ng walang pag-aalinlangan minsam kasi nag rereklamo pa ako kesyo nanjan naman si ate, kesyo ganon ganon na yon. Matapos akong magsandok ng kanin at naihanda narin ni ate ang mga ulam ay umupo na sila mama at papa sa tapat ng mesa. "Manalangin mo na tayo nago tayo kumain "wika ni mama "Panginoon,patawarin mo po kami sa aming mga kasalanan. Salamat po sa biyaya na nasa hapag namin, salamat sa aming mga buhay, salamat sa lahat.Gabayan niyo po kami panginon ilayo mo kami sa mga away, proteksiyonan mo ang pamilya namin panginoon. Salamat po iniaalay po namin ito lahat saiyo sa ngalan ni Jesus Christo, Amen." pagdadasal ni papa at nag simula na kaming kumain Kumain kami ng masaya,puno ng tawanan at kulitan minsan nagagalit pa si mama pero binibiro lang siya ni papa. Matapos naming maghaponan pinakain na ni ate ang mga alagang aso at pusa bago kami nagreview at natulog.. Kinaumagahan ay maaga kaming ginising ni mama, para maaga daw kami sa school. Pagdating ko sa school wala pa ang mga bruha kong bestfriend. Kaya nakipag kwentuhan pa ako sa mga classmates ko na naging parte narin ng elementary life ko. Chikahan lang about this coming graduation and about our crushes na di naman din kami krinacrush back. In my elementary days i started having crush when i was grade four. I still clearly remember when i started having crush with Mike in then kay Stan when i was a grade five student. I've been so maharot when it comes to Stan dahil pag nagkaka eye contact lang kami para na akong matatae sa kilig, tapos sasabihin ko kaagad sa kambal yung nangyari at ayon magiging punching bag na nila ako dahil itutulak tulak nila ako. Kay Mike naman di ko siya nakaka usap noon nor make eye contact with him because im so shy at that time. Naging maharot lang ako nung makilala ko ang kambal. And speaking of kambal nakikita ko na sila banda sa grade five room.Ang grade six rooms kasi ay nasa pinaka likod ng grade four and five rooms bali naka harap ang grade six room sa mga kinder na rooms. This school kasi ay public so di building building ang room dahil di naman private pero maganda ang kalidad ng pagtuturo. "Hoi! Nia kang babae ka yung crish mo dun may nilalandi." bungad ni Yslaney sakin. Umirap lang ako. "ehh, ano naman?" tanong ko, pero ang gaga tumawa lang. "Talaga ba?" sabay sundot niya sa may bewang na naging sanhi upang kilitiin ako sumabay pa si Sailey kakatawa at ang ending para ko na siyang sasabunutan dahil sa pagkiliti niya sakin. "T- tama n-na o-ii" nakikiliti kong wika at finally tumigil din ang gaga. "Talaga? di ka nagseselos?" tanong ni Sailey sabay turo dun sa main hallway patungo dito grade six rooms. Umirap ulit ako. "Yes, and di ko na siya crush pwamis!" sabay pataas ko sa left arm ko. "Hoi! bobita di left arm ang gamit pag nangangako. " wika ni Yslaney the judgemental, binawi ko agad ang left arm ko at tinaas ko uli ang right arm. "Edi, right arm? ok na ba? nakataas na yung right arm ko?" tanong ko na may halong panuniya ang boses. Tumango lang ang mga gaga. "Edi, hindi" wika nila ng sabay at tumingin sa isa't isa sabay hagalpak ng tawa, napatingin tuloy ang ibang mga estudyante kasama na si crush, nahiya tuloy ako ng tingnan niya din ako. "Uhm! di ko po sila kaibigan!" pagdadahilan ko kahit na kilala nila kami as magbest friend tapos patabong lumakad patungo sa klassrom at pumasok na sa room na hindi ko din namalayan na nakarating na pala ang taga dala ng susi sa klassrom namin. Yung dalawa naman halos umiyak na kakatawa. 'Ba't ba kasi sila tumatawa ng walang dahilan?' tanong ko sa isipan ko Di na kami na ka pagkwentuhan ng kambal ng dumating na ang room teacher namin kasunod ng kambal. Nag linis lang kami sa area na dapat naming linisan at pagkatapos ay nagsimula ng magklase, sunod sunod na ring dumating ang mga subject teacher namin. Ng lumabas ang teacher namin sa science ay recess na agad. Yung mga dead hungry ko naman na mga kaklase ayon lumabas na, gutom na daw sila. Sabay kaming tatlong lumabas. "Oii! kambal libre niyo naman ako!" kanina kobpa sila kinukulit pero ayaw daw. "No money ako" saad ni Yslaney the kuripot, sinang-ayunan din naman ito ni Sailey pero ako ayaw magpatalo at magpapalibre talaga. "Sige na please kwek kwek,siomai,shake and fries lang naman ehh. Bali tag five lang lahat yun pwede naman, kaya sige na please! pretty pleaseeee!" pakikiusap ko umiling lang sila "Please! Laney irereto kita kay kuya Dal." wika ko, awtomatikong lumingon si Yslaney sakin, napailing iling naman ang kakambal niya. "Talaga?" tanong niya. " Baka you biro biro me para i make you libre libre?" paninigurado niya in conyo way. Tumango tango naman si me. "Oo nga, pero libre muna." wika ko tumango siya. "Sige, deal" yes! save na ang money ko, pero kontrabida talaga tong kambal niya. "Nag pabola na naman." saad ni Sailey habang umiling iling dahil sa pagka patay gutom ko at sa pagka maharot nitong kambal niya. Sa kanila kasing dalawa at saming tatlo si Laney ang pinaka maharot. Pag may makikita na gwapo crush niya na daw kahit di alam mga pangalan nila. Kabaliktaran naman kay Ailey fucos siya sa pag-aaral kagaya ko pero may maiibuga naman yang si YsLaney. Sobrang magkahawig kong di mo nga lang sila kilala talaga ay di mo mapapansin ang kaibahan nila. Pareho sila ng haba ng buhok na hangang bewang, pareho sila ng hugis ng ilong at labi, maliban nalang sa mata si Ailey kasi si singkit pero si Laney singkot, isa din sa dahilan kong bakit natitipohan siya ng mga lalake.Sa pag-aaral mas focus si Ailey, si Laney naman siya yung tipong parang walang pakealam pero wag ka palagi siyang nakakasagot sa mga quizzes. Nilibre nga ako ni Yslaney at itong kambal niya naman ang kontrabida, kesyo daw nagpabola 'tong kakambal niya at patay dead daw ako, ehh malay ko bang pinanganak akong matakaw hmpp. Nang matapos naming kumain ay dumiretso na kami sa klassrom at baka may nag-aantay na samin dun ng super strict na teacher ng english. Pagkarating namin sa klassrom ay nadatnan namin ang mga kaklase naming pinanganak ata sa palengke sa sobrang ingay nila, may nagbato batohan ng papel na bilog na binasa ng laway nila, may nagpapaganda,may nagchichikahan at ang iba ay narireview. Our klase went well naman, yung ibang classmates namin ay napapagalitan dahil palaging nag-uusap kahit may teacher. Nang mag-uwian na is as usual nasa may labas na ng gate sila ate. "Wat's up ate?" tanong ko at sumama bigla ang mukha niya dahil sa tanong ko nginitian ko nalang siya. Binati din ako nila Dan at bumaling ng tingin kay kuya Dal ng maalala ko yung usapan namin ni Yslaney. "Psst! kuya Dal" tawag pansin ko sa kanya dahil busy siya sa pagce-cellphone, tumingin siya sakin ng may kasamang kunot noo. "Kilala mo po si Yslaney kuya?" tanong ko, umiling lang siya. "Bakit?" tanong niya ngimisi ako, kawawang Laney di kilala ng crush niya. "Crush ka kasi niya." derederitsong saad ko at itong kontrabidang ate ko naman binatukan ako. "Yan diyan ka magaling sa pagiging maharot mo."saad niya, inirapan ko lang siya. "ate, kailangan dahil may usapan kami ni Yslaney na irereto ko siya kay kuya Dal para ilibre niya ako. ok?"pag-e -explain ko,umirap lang siya meaning di na daw siya magsasalita. Umuwi kami ng naglalakad, di naman boring dahil nag-uusap kami habang naglalakad. Ng makarating kami sa bahay ginawa ko na ang trabaho ko. Sumapit ang gabi ay kumain na kami ng makauwibsi papa galing sa palayan. Nang matapos kumain ayvas usaul pinakain na ni ate ang mga aso at pusa, at pagkatapos ay nagreview muna bago natulog. Many days,months had past ay graduation na namin as grade six. Our elementary days are now over. And soon sisimulan na namin ang bagong yugto ng aming buhay as a high school student. Iniisa ng tinawag ang mga estudyante by alphabetical order sa mga apelyido namin and also by section. Pinaka last ang section naming tatawagin. Isang oras na ang lumipas at finally kami na rin ang aakyat sa stage to claim our diploma's. Maya maya lang ay tinawag na ang kakambal. "Sailey Lyx Belmonte" Tumayo nasi Sailey kasama ang mama niya, ngumite siya at lumingon sa pwesto ko, nginitian ko din siya. "Yslaney Nyx Belmonte" Ganun din ang ginawa ni Laney, tumayo siya kasama ang papa niya at ngumite t'saka lumingon sa gawi ko at nginitian ko siya. Kinuha nila isa isa ang diploma nila at nagpapicture ng solo at ng family picture. "Chanty Nia Sonis" at finally tinawag na din ako. I stand up with mama at sabay kaming umakyat sa stage para kuhanin ang diploma ko. "Congratulations" katagang palagi nilang binabanggit habang kunukuha ko ang diploma ko and i always says " Thank you " to those teachers who greet me. Nagpasolo picture ako at nag pakuha nadin kami ng pamilya ko as a souvenir. This is it. Ito talaga ang hinihintay ko ang awarding. Tinawag kami by Top as honors. Unang tinawag si Tanya dahil siya ang valedictorian at ako naman ang salutatorian. "Tanyalyn Tanly the with highest honor of this school year graduation." Tumayo si Tanya kasama ang parents niya, ngumite siya at umakyat na sila sabay sa stage. Sinuotan si Tanya ng medalya at nag bigay ng speech niya. "To our guests speaker, to our visitors, to our teachers, to our parents and to all my batch mates A BEAUTIFUL AND PLEASANT DAY TO ALL OF YOU. It is a great honor to be here. I would like to express my appreciation to all my teachers, friends, and family members who help to get to where i am right now: standing here in front of you, i have this feeling of happiness and pride. Because i have proven to myself that i can be the best of what i am only if we strive hard and have tge sense of determination and perseverance. I am also happy because all my and our efforts and sacrifices were well paid off. To all my batch mates Congratulations on your well deserved success. Always keep your heads up, never let it down even though others always look you down! " pagtatapos ni Tanya sa kanyang short but inspiring speech, we all clap as she bowed her head to us. Pagkatapos ng kanyang speech ay isa isa ng tinawag ang mga with honor and for awarding at kabiling na kaming magkakaibigan doon. "Chanty Nia Sonis, with high honors and best in Sudoku" wika ng guest speaker at tumayo na ako kasama ang mama at papa ko. Pumunta ulit kami sa stage and i received my medals and awards, the teachers greet me a congratulations and i will always says "Thank you ". Ate and the photographer takes some pictures of us, a solo and a family picture. Bumalik na kami sa inuupuan namin kanina at ang tinawag naman ay ang kambal. "Sailey Lyx Belmonte with high honors and best in Spelling" tumayo si Sailey kasama ang parents niya at umakyat sa stage and she received her medals and awards, nagpapicture sila pero di kasama si Yslaney. Maya maya lang ay tinawag na is Yslaney. " Yslaney Nyx Belmonte with honors and best in Drawings." Wika ng guest speaker and tumayo naman siya kasama ang parent nila, umakyat sa stage and recieved her awards at nagpapicture. Hays! sa wakas natapos na din. Nagpakuha kami ng family picture as a souvenir and also nagpapicture din kaming tatlo. Our elementary days is now over and very soon we will be facing what our high school days may come. And just what Tanya speech says: Always keep your head up, never let it down even though others always look you down!