Iba na ang nararamdaman ni Sophia. Halos dalawang oras ng wala si Manang Linda. Kung tutuusin ay malapit lang naman ang palengke sa kanila. Khit traysikel lang ay pwede ng makarating doon. At kung matiyaga ka rin maglakad ay makakapunta ka ng palengke. Ganoon lang kalapit ang pamilihan sa kanila. Kaya hindi maalis kay Sophia ang mag-alala sa kanyang ina-inahan. Tiningnan niyang muli ang orasan. Magpapalipas lang siya ng limang minuto. Kapag limang minuto ay wala pa rin ang matanda ay pupuntahan na niya ito sa palengke. Dati-rati kasi ang pinakamatagal na kay Manang Linda sa pamimili ay isang oras. Pero ngayon ay lampas ng dalawang oras itong wala.
Natapos na ang palugit na limang minuto. Kaya dali-dali na si Sophia na nagtungo sa kanyang silid para magpalit ng damit. Pagkatapos niyang mak
