Nasty Sins

LABING-TATLO

"TANG INA, Daniel. Sinabi ko lang na gusto mo na siya ang bilis mo naman sinunggaban." Ani Kerkie kay Daniel habang naglalakad sila patungo ng parking lot. Nasa likod nila ang pinsan at nakasunod. Kararating lang nito sa pad niya. 

"It is Andy's crush, right?" Singit ni Chazer. 

Chazer is one of his cousin. Lalaki naman lahat ng pinsan niya. Halos lahat sila ay sa iisang unibersidad lang nag-aaral.

He snorted. "Well, too bad for him. He haven't any chance at all. Sasha's with me now." 

"Hindi mo na makukuha ang kotse ni Andy." 

"The hell I care with his car. I can bought that after graduation."

"You what?" Kerkie's unbelievably asked. 

 Chazer grinned.

"It is the first time, Kerkie. He loves car. Lalo na iyong kotse ni Andy pero mukhang naiiba ang ihip ng hangin ngayon. You're actually choosing a girl over your obsession into cars. I never seen him to be gentle with girls. Kahit kinakama na niya."

Hindi na niya pinansin ito. 

Nakisabay na siya sa kotse ng kaibigan. Humiwalay naman si Chazer sa kanila. Mabilis na nagbiyahe sila sa venue kung saan dadalhin ng kaibigan si Sabrina. Sinama ni Kerkie ang pinsan dahil kakilala nito ang may-ari ng venue. Hindi nga niya alam kung bakit sumama ito samantalang puwede na sila na lang ni Kerkie ang pumunta. 

Sumulyap si Kerkie sa kanya.

"There is no doubt the way you looked at her and your fondness towards her. Ganyan din ako kay Sabrina." 

"What do you feel?" He asked nonchalantly.

"Too early to says "I love her" to her but I think I do. Sa tingin mo gagawin ko ito kung hindi ako seryoso? I want her to see my efforts and to trust me. I really want to take care of her not because she is broken or what. I want to see her happy and I want to be the reason of her happiness. I want to wash away her sadness. Hindi ko gusto ang pakiramdam na wala kong magawa para sa kanya."

"You actually loved her?"

"Maybe yes. I feel great whenever she was with me." 

"Kaya tumigil ka na sa pambabae mo?" 

"You see, I have a lot of flings but I never involved myself into a kind of relationship. It is not me, Daniel. Isa pa, she will not believe I was serious about us if I had so many flings." 

He was not sure how to distinguish love to fondness. Gusto niya si Sasha sa paraang hindi niya nagustuhan ang iba. Totoo naman ang sinabi niya na ito ang unang pagkakataon na nakaramdam siya ng iba para sa babae. Dati naman ay wala siyang pakialam sa taong nasasaktan niya. It is not him who got hurt anyway but he was deeply bothered when it comes to Sasha. 

"You don't do girlfriend now, Daniel. Si Sasha ang dahilan?" 

"I'm busy," sagot niya. 

"With her band?" Kerkie chuckled. "Pero sa totoo lang, Dan. We are glad you pursuing it. You see, Sabrina was encouraging me to paint again. I'm reconsidering it too." 

Nilingon niya ito. He paint again? Alam niya ay tumigil na ito nang mamatay ang ina. Ni hindi nga ito napilit ng stepmom nito. Sabrina must be really special.

"Tita Marita will not stop you to pursue music. Hindi lang ako sigurado kay Tito pero I'm sure he will be okay with it."

Napailing siya. Walang ideya si Kerkie sa kung anong klase ng tao ang mga magulang. Iba ang pagkakakilala nito sa mga ito. Ang gusto ng mga ito ay sumunod siya sa yapak ng mga ito pero hindi naman iyon ang gusto niya. Kung tutuusin ay suwerte ang mga pinsan niya. There are no pressure in whatever path they wanted to take. Hindi tulad niya na kailangan sumunod sa kung ano ang gusto ng ama o ng ina. His life wasn't easy as everyone think. Kailangan niya patunayan ang sarili sa mga taong bumuhay sa kanya. Hindi madali makulong sa isang pamilya na bunga lamang nang kasunduan. They had him because they need him. 

Kaya hindi na siya nagtataka kung sali-salitan ang babae ng ama. He doubt if he actually loves someone. Sarili lang naman nito ang mahal nito. 

Naaawa lang siya sa ina dahil ayaw pa nito kumawala. 

Nang makarating sa venue ay inaayos na ang lugar. The ambience were good. Hindi niya alam kung ano ang pakulo ni Kerkie. But Sabrina really got him badly. 

She wonder if Sasha will appreciate that too. Nang maramdaman niyang may kamay na dumantay sa balikat niya. 

Nilingon niya ang pinsan na si Chazer. 

"How are you, Dan? It is been so long." 

"I'm good."

Tumango ito. Hindi naman kasi talaga sila nag-uusap. Nakakasama lang naman niya ang mga ito kapag may reunion.

"How about kuya Alester? I heard he will run as Vice Mayor of Tito Rodolfo." 

He was referring to his older brother. Hindi siya malapit sa kapatid. Hindi niya gusto ang pagsunod-sunod nito sa kung ano ang iutos ng ama. Wala itong sariling desisyon at paninindigan. He disgusted it. They are both manipulative and heartless assholes. 

"Good for him then." 

"Hindi ka pa rin nagbabago." Pumalatak ito. "But it might cause a feud between you and Andy. The girl? What's her name again? Sasha?"

"Alam ko," hindi tumitingin na sagot niya. Nakatingin lang siya kay Kerkie na abala sa pagtulong sa mga nag-aayos. 

"You really like the girl, Dan? Yvan told me about your terms with Andy in exchange of his car. Hindi gawain ito ni Andy kung hindi siya seryoso. He may really likes her." 

Alam naman niya ang bagay na iyon. Pero hindi ito gusto ni Sasha dahil kung may mayroon man ay sana napansin na niya iyon nang magkita ang mga ito. Sasha's seem uninterested to him. 

"Because you are threatened? Andy is a good man and never intentionally using anyone or hurting them. He breaks heart of some girls because he was not interested. Unlike you, you love playing with girls and I bet Sasha was one of it.”

Tumiim ang mga bagang niya. 

"It is none of your business." 

"Hindi kita kakampihan dito, Daniel. You knew from the start that Andy likes her. You should refrain yourself for feeling this lust towards her. Lalo na't kilala ka namin. You will drop the woman once you get tired. Stop playing her and let Andy have her instead."

"Shut up and keep it to yourself." 

Who cares if Andy got mad at him? Wala naman siyang pakialam. 

"You are like Tito Rodolfo."

He stiffened. He was far different from his father. Hindi na niya napigilan ang sarili at sinuntok ito. Napaupo ito sa ginawa niya. He didn't fight back. Dinura nito ang dugong nalasahan sa bibig. He punched him right at his mouth. He f*****g hate him and Yvan. Alam naman niya na hindi siya gusto ng mga ito. Actually, he was not close to his cousins. He was civil to them for the sake of her mother. Still they were related by blood. Mas malapit pa siya kina Wade at Kerkie.

"See. You are like your father. Lola Conchita and Lolo Galdon regretting to unite with the Robredos. Puro na lang sama ng loob at eskandalo ang dala ninyo ng ama mo sa pamilya."

"You went overboard, Chazer." Seryosong singit ni Kerkie. Hindi niya napansin na nasa tabi na pala niya ito. "I should not ask for your help."

"It is okay Kerkie. Our families are old friends. Hindi malaking pabor ito kung tutuusin." Kibit-balikat nito.

Tumayo ito at tumingin sa kanya. "Let Andy have her. We know you. You will dump her like your other girls."

Akmang lalapitan ni Kerkie ito nang pigilan niya. 

"I might be something but I'm not like him. I will never be like him." He assured.

xxx

NAPATAYO si Sasha nang marinig ang pagbukas ng pinto. Ala-singko na nang hapon, ang balak sana niya ay umuwe na sa kanila. Hinihintay lang niya si Daniel  para makapagpaalam. 

Lumapit siya para sabihin ang balak pero bigla ay nagbago ang isip niya nang matitigan ang mga mata nito. He looked gloomy. Hindi naman ganito ang itsura nito nang umalis kanina. 

He smiled as he lift his head to her. 

"Sasha, are you hungry?" 

Napatango na lang siya at kinuha ang dala nito. She stiffed as one of the papebag is for well-known lingerie brand. Nanlaki ang mga mata niya nang masilip ang nasa loob. Brassiere at isang pack ng underwear.

"Don't worry, it is your size." 

She blinked many times as she looked at him dumbfounded. Wala siyang maalala na sinabi niya ang size ng dibdib at... Then she remembered what happen to them this morning. 

"A-ano... Ihahanda ko lang itong mga pagkain natin." mabilis na tumalikod siya at dinala sa kusina ang pagkain na dala nito. 

Kaya alam nito ang size niya dahil hinawakan siya ni Daniel kanina. Nakagat niya ang ibabang labi nang makita na pati ang size ng underwear niya ay tama. 

Hinanda niya ang pagkain nang maramdaman si Daniel sa likod niya.

"Uhm...iyong mga damit pala. Binili mo rin?" 

"Nope. I borrow those from Katherine." 

Napatango siya. Baka isa sa babae niya...

"She's Kerkie's sister. Walang namamagitan sa amin."

Nilingon niya ito. Hindi naman siya naghihingi ng paliwanag pero sinabi nito ang mga gusto niya marinig.

"I treated her like a sister too. She's a sister I never had. Dalawa lang kasi kaming magkapatid at hindi pa ko close sa kuya ko." paliwanag pa nito. 

"Hindi naman ako nagtatanong." Kaswal na sabi niya.

He looked at her intently.

"I'll never give you any reason to get jealous."

Seryoso ba ito sa sinabi sa kanya. Why would she get jealous? Hindi siya makapaniwala hanggang ngayon na seryoso ito sa sinabi nito kanina. He is a playboy, right? Lapitin ito ng babae at tila lahat yata ng type nito sa university nila ay naging kasintahan na nito. 

"Sigurado ka? Kaya mo maging stick to one sa babae? Hindi ba hindi ka nawawalan ng babae?" 

A small smirk curved his lips. 

"Wanna bet on it, Sasha?" 

Ayaw niya pumusta dahil baka matalo siya. Binalik niya ang tingin sa harap at inayos ang kakainin nila. Kung ganoon ay inaamin din niya na naniniwala siya sa sinabi ni Daniel. Namula ang pisngi niya sa naisip. She tamed him. Who would've thought that Daniel will be her boyfriend?

"Kumain na lang tayo, Daniel. Baka gutom lang 'yan." Iba niya sa usapan.

Kapag kinuwento niya Kay Vivian iyon ay hindi ito maniniwala. She gasped as he hug her from behind and lowered his face on the side of her neck. Malalim ang pinakawalan nitong buntong-hininga. 

"May nangyari ba, Dan?" Malumanay na tanong niya. 

"Nothing to worry. Gusto lang kita yakapin ng ganito." Sumiksik lang ito lalo sa kanya. "Did you talk to your Mom?" 

Tumingala siya. He doesn't want to talked about his problem. Hindi niya pipilitin ito. "Hinihintay kita para magpaalam."

"Gusto muna umuwe?"

Marahan na tumango siya. Kahit sabihin niya sa ina na nasa kaibigan siya ay sigurado na nag-aalala pa rin ito. Baka hindi ito nakakakain sa tamang oras dahil sa paghihintay at pag-aalala sa kanya. 

"Okay lang ba?" 

"Oo naman. It is your Mom, Sasha." Hinalikan nito ang pisngi niya. "After we ate dinner I'll go with you. Ihahatid kita." Bulong nito. 

Tumango siya at hinaplos ang buhok nito. "Salamat. Kain na muna tayo." 

Bumitaw ito sa kanya. Tahimik silang kumain na dalawa. Pagkatapos maghugas ay umalis na rin sila. In the middle of the ride, Daniel held her hand. Tinignan niya ito at nginitian. 

"It will gonna be fine, Sash. Kailangan ninyo lang mag-usap na dalawa." 

Tama ito. Bumalik ang tingin niya sa labas. Iniisip na niya kung ano ang mga sasabihin niya sa ina. Kung saan siya magsisimula.

Pumarada ito hindi kalayuan sa kanila. Kinuha na niya ang mga gamit at bumaba. Sumilip muna siya bago isarado ang pinto ng kotse nito. 

"Thank you. Bukas na lang sa school." 

He nod and tried to smiled.

Ayaw sana niya iwan ito pero kailangan nila magkausap ng ina. Mas kailangan niya ayusin ang relasyon nila bago tuluyang lumayo ang loob niya. Nag-aalala rin siya kay Daniel. Alam niyang may nangyari kasi may kakaiba sa ngiti nito pero ayaw na niya mag-ungkat. Pagkapasok niya sa loob ng bahay nila ay hinanap niya ang ina. 

"Sasha, anak." 

Nakangiting nilingon niya ito. "Ma?" 

Marami siyang gusto sabihin sa ina pero natigilan siya. Dumako ang tingin niya sa maleta na bitbit nito. Hindi na nito kailangan magsabi sa kanya dahil alam na niya. She was going with that man again. She felt disappointed. Ano nga ba ang inaasahan niya? Nangarap na naman siya ng imposible. Since the day her brother died she doesn't even looked at her. 

"Nandito ko para kunin ang mga gamit ko. Magtatagal muna ko sa kaibigan ko." Imbes na sabihin ang mga nasa isip ay hindi na niya itinuloy. Hindi naman yata ito nag-alala sa kanya. Tila hindi naman ito naghihintay dumating siya.

She never asked her how is she? Is she okay? Or did she eat dinner? Walang kahit na anong ganoon. Hindi pa siya nagtaka. 

Tinalikuran na niya ito at tinungo ang kuwarto. Hindi pa man siya nakakalayo nang magsalita ang ina. 

"Dala mo naman ang spare key mo? Ilang linggo ako mawawala dahil magbabakasyon kami ng Tito Greg mo." 

Nakuyom niya ang mga kamay. Ang lalaki pa rin na iyon ang uunahin nito kaysa sa kanya? Hindi ba nito napapansin na habang tumatagal ay lalong lumalaki ang bitak ng samahan nila mag-ina. 

"Okay," hindi lumilingon na sabi niya. 

Pumasok na siya sa loob ng kuwarto at sinarado ang pinto. Umuwe lang siya para sa wala. Ang akala pa naman niya ay matutuwa ito makitang umuwe na siya pero aalis ito para makasama na naman ang lalaking dahilan kung bakit nag-aaway sila mag-ina. Napadausos na lang siya sa likod ng pinto at napaupo. Binaon na lang niya ang mukha sa pagitan ng mga tuhod. 

She can't help but to cry. Hindi niya alam kung gaano siya katagal sa ganoong posisyon nang may kumatok sa kuwarto niya. 

"Sasha, aalis na ko. I-lock mo itong bahay kapag umalis ka na." 

She bit her lips and take a deep breath. Ayaw niya marinig nito ang garagal sa boses niya. 

"Opo, Ma. Ingat."

Narinig niya ang busena ng kotse kaya sumilip siya sa bintana. Nakita niya agad ang kulay silver Subaru na kotse ng Greg na iyon. 

Umalis ang ina na parang wala man lang nangyari na away sa kanila. Bumalik siya sa dating puwesto at dinama ang katahimikan. Hindi niya alam kung gaano na siya katagal sa ganoong posisyon hanggang  kinuha ang mga gamit. Babalik siya kay Daniel. Hindi niya kaya mag-isa sa bahay na iyon. 

Dinala lang niya ang mga kailangan niya gamitin. Pinatay lang niya ang lahat ng nakasaksak bago umalis at sinigurado na ni-lock ang buong bahay. Lumabas na siya at sa may kanto na lang maghihintay ng taxi para bumalik kay Daniel nang makita niya ang kotse nito. Ang ibig ba sabihin ay hindi ito umalis mula kanina pa? Nakita nito ang pagsundo ng lalaking iyon sa ina? Alam kaya nitong hindi siya okay? 

Lumabas ito mula sa sasakyan nito. Bumukal muli ang mga luha niya at mabilis na tumakbo sa puwesto ng binata. This time she cried harder. 

On the middle of her misery, she found peace in Daniel's arms.