หรั่งหลับไปพร้อมมะลิ ตื่นขึ้นมาเสียงดนตรีเงียบไปแล้ว เขาลุกขึ้นนั่งบิดขี้เกียจ ตีสามกว่าแล้วหรือเนี่ย หรั่งคว้ามือถือมากดดูภาพงานแต่งตัวเองในอินเตอร์เนต คุณนุชกลับตอนตีสอง ลูกศิษย์ลูกหาบางคนหาที่นอนแถวชั้นล่าง พรุ่งนี้เช้าคงต้องเก็บล้างอีก แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว
เอ๋ ดอกแก้วอยู่ไหนเนี่ย หาภาพไม่เจอ ไม่เห็นบอกว่ากลับตอนไหน แต่ป่านนี้คงกลับไปนานแล้ว
เขาหันมองมะลิ นี่ก็หลับสนิทเชียว น่ารักชะมัด หรั่งแตะนิ้วบนปลายจมูกเล็กของลูกสาว มะลิย่นคิ้วนิดนึง ทำเสียงงึมงำเบาๆ หรั่งอมยิ้ม โอ้ย น่ารักจัง เขาก้มลงเอาจมูกเขี่ยตามแนวสันจมูกของมะลิ จุ๊บปากหนึ่งที หอมแก้มสองฟอดใหญ่
หอมจังเลย ขนาดไม่ได้ใส่น้ำหอมนะเนี่ย กลิ่นแป้งอย่างเดียวแบบนี้เหมือนสมัยมะลิยังเด็กเลย อืม...ไม่สิ หอมกว่าเดิมเพราะกลิ่นกายสาวสะพรั่ง
มือใหญ่เลื่อนลงไปที่หน้าขา กลิ่นกายหอมกรุ่นของมะลิกระตุ้นอารมณ์เขา ความเป็นชายเริ่มขยายตัวใหญ่ขึ้น
