ขับรถกลับถึงบ้านพ่อดอน หรั่งพามะลิแอบในห้องนอน สั่งว่าห้ามออกมา รอจนพรรคพวกของเหนือกลับบ้านเกือบหมด จึงพามะลิไปอาบน้ำโอ่ง
เขาอาศัยแสงไฟสลัวจากในบ้าน ตักน้ำราดบนตัวมะลิ ผ้าถุงแนบเนื้อเห็นสัดส่วนชัดเจน หรั่งเบี่ยงตัวบังมะลิจากสายตาคนบนบ้าน ร่างสูงใหญ่บังร่างเล็กมิดจนมะลิมองอะไรไม่เห็น เธอเคลื่อนตัวออกให้พ้นเงาของพ่อ แต่มือใหญ่จับต้นแขนไว้ไม่ให้ขยับออกจากเงา
“ตรงนี้หนูมองไม่เห็นค่ะ พ่อบังแสง”
หรั่งยังยืนนิ่งไม่ขยับ และไม่ยอมให้มะลิขยับไปไหน
ตาใสแป๋วมองหน้าพ่อด้วยความงง หรั่งสบสายตาและเลื่อนต่ำลงมองปากจิ้มลิ้ม เขาเอานิ้วหัวแม่มือไล้ตามปากสีแดงเรื่อเพราะอากาศเย็น หรั่งเลียริมฝีปากตัวเอง อยากดึงมะลิเข้ามากอดจูบให้เต็มรัก เหมือนตอนอาบน้ำด้วยกันที่บ้านในกรุงเทพ
มะลิรู้ว่าสายตาพ่อหมายถึงอะไร เธอเอามือปิดปากและก้มหน้าลง ตัวสั่นระริกด้วยความสับสน
หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบเลื่อนสายตาไล่ไปตามต้นคอเรียวส
