รถญี่ปุ่นโกโรโกโสขับเรื่อยเฉื่อย ยามดึกถนนในกรุงเทพรถไม่ติดนัก ขมิ้นนั่งข้างคนขับเงียบๆ หรั่งเลี้ยวรถเข้าโรงแรมม่านรูดเฉย ขมิ้นแทบร้องกรี๊ดเตรียมโดดลงรถหนี
“พี่ขับรถเหนื่อย ขอนอนพักก่อนนะครับ น้องจะนั่งรอในรถก็ได้นะ” หรั่งลงรถเข้าไปในห้องโดยไม่สนใจขมิ้นเฉยเลย
อ้าว ไม่ใช่มาจอดในโรงแรมม่านรูดแล้ว ต้องเข้ามากอดจูบ พูดหว่านล้อมให้เข้าไปในห้องด้วยกันเหมือนละครหลังข่าวหรือ ? ขมิ้นเป็นงง อะไรของพี่เค้าเนี่ย
ขมิ้นนั่งรอในรถสักพักนึกว่าอีกฝ่ายคงมีลูกเล่นอะไร พอเห็นเธอไม่ตามเข้าไปก็ออกมาง้อเอง ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยที่เธอเข้าโรงแรมม่านรูด เพียงแต่เป็นหนแรกที่ถูกพาเข้ามาแล้วโดนทิ้งไว้ในรถแบบไม่ใยดี หน้าตาหล่อแถมท่าทางรวยด้วยคงมีสาวกรุงเทพสวยๆ เข้าหาเยอะสินะ เด็กบ้านนอกอย่างเธอเลยโดนเท
40 นาทีแล้วอะไรกันเนี่ย ในที่สุดขมิ้นก็ทนไม่ไหว ต้องไปเปิดประตูห้อง เธอแง้มประตูดูด้านใน แสงไฟสลัวเปิดไว้เร้าอาร
