หรั่งรีบขับรถกลับบ้านไปหามะลิ เขาเห็นมะลินอนขดตัวบนเตียงในชุดเดิม
“มะลิขา พ่อกลับมาแล้วค่ะ” หรั่งเข้าไปนอนตะแคงกอดลูกสาวบุญธรรม
“พ่อทิ้งหนู พ่อทิ้งหนูทำไม ฮือ ฮือ ฮือ” มะลิเอามือปิดหน้าร้องไห้ นอนหันหลังให้หรั่ง
“พ่อขอโทษค่ะ พ่อไม่ได้ตั้งใจ พ่อกลับมาหาหนูแล้วไง”
“ไม่ ไม่ ไม่ พ่อทิ้งหนู พ่อจะทิ้งหนู พ่อมีพี่แก้วแล้วพ่อลืมหนู ฮือออออ”
มะลิเอาแต่ร้องไห้ พูดซ้ำไปซ้ำมาว่าพ่อทิ้งตัวเอง หรั่งเจ็บปวดจนไม่รู้จะเจ็บยังไง
“ไปอาบน้ำก่อนนะคะ หนูยังไม่ได้อาบน้ำเลย อาบแล้วจะได้มานอนหลับให้สบายนะ” หรั่งกึ่งอุ้มกึ่งลากช้อนเอวมะลิไปอาบน้ำ
เขาถอดเสื้อผ้าให้มะลิและตัวเอง มะลิยังร้องไห้สะอึกสะอื้น นิ้วใหญ่หยาบกร้านแกะผมเปียของสาวน้อยอย่างคล่องแคล่ว ปลายนิ้วแทรกลงบนเส้นผมสีดำ สยายผมกระจายเต็มแผ่นหลังขาวเนียน มะลิยืนเปลือยปล่อยพ่อเลี้ยงสระผมของเธอ เธอชอบเวลาพ่อทำนั่นนี่ให้เพราะรู้สึกได้รับความรักและเอาใจ
