หรั่งตื่นแต่เช้ามืดหาบน้ำมาใส่โอ่ง ปลุกมะลิมาอาบน้ำแปรงฟัน อย่างที่คิดเมื่อคืนผมของมะลิชี้โด่เด่เละไปหมด กว่าจะสระเอาเจลแต่งผมออกได้
“หนูไม่เอาผมเปียแล้วนะคะ น้ำที่นี่เย้นเย็น มะลิหนาว”
ไหมล่ะ บอกแล้วไม่ฟัง ทนหนาวสระผมตอนเช้าไปเถอะ หรั่งติดกิ๊ฟกำมะหยี่รูปกระต่ายบนผมลูกสาว ตั้งแต่เลี้ยงกระต่าย ของใช้ลายกระต่ายเยอะขึ้นวุ้ย
“มะลิไปช่วยคุณย่าทำกับข้าวนะคะ พ่อจะไปช่วยปู่ดอนทำสวน”
“ได้ไอ้หรั่งมาช่วยนี่ดีจังเว้ย แรงมันเยอะดี” ดอนหัวเราะชอบอกชอบใจ
“เสียดายกางเกงพี่หรั่งนะพ่อ คงแพงน่าดูเปื้อนดินหมดเลย”
ลูกของดอนมองกางเกงยีนส์ราคาหลายพันที่หรั่งซื้อจากเมืองนอก ไม่ใช่อะไรหรอก ของไทยมันไม่ค่อยมีไซส์เขา
“ของซื้อมาใช้ก็ต้องใช้สิวะ เปื้อนดินก็ซัก” หรั่งตอบอย่างไม่ใส่ใจ
มะลิเดินตามภรรยาใหม่ของดอนมาที่สวนผัก เอากับข้าวมาวางบนเสื่อใต้ต้นไม้เตรียมทานอาหารกลางวันกัน
“พี่ชิมสิ ไข่เจียวหมูสับฝีมือมะลิ”
