แกร่ก แกร่ก แกร่ก มะลิเกาจิ๋มตัวเอง
“มะลิอย่าเกาตรงนั้นสิลูก” หรั่งดุ
“ค่ะ” มะลิเอามือออก สักพักก็เกาอีก
เพี๊ยะ !!! หรั่งตีมือมะลิ
แอ๊ !!! หนูน้อยร้องลั่นเอาอีกมือลูบมือที่ถูกตี
“บอกว่าอย่าเกาจิ๋ม เดี๋ยวตีมือเลย”
“พ่อตีแล้วต่างหาก เจ็บอะ” มะลิหน้าเบ้
“หนูเกาตรงนั้นทำไมลูก ไม่เอา ไม่เอา อย่าทำอีกค่ะ”
“ค่ะ” มะลิรับคำเสียงอ่อย
มะลินั่งนิ่ง หรั่งหยิบดินสอมาร่างรูปมะลิต่อ หันไปมองอีกทีมะลิเกาอีกละ
“มะลี้ หยุดเลย ทำไมบอกไม่ฟังเลยเนี่ย เป็นเด็กผู้หญิงเกาจิ๋มแบบนี้ไม่ได้นะคะ”
“หนูคันนี่คะ” มะลิขยับขาไปมา
หรั่งเริ่มเอะใจ ปกติมะลิเป็นเด็กดีบอกอะไรก็ฟัง มีงอแงบ้างแต่ไม่มาก
“ไหนพ่อดูสิลูก เป็นอะไรรึเปล่า” หรั่งกลัวมะลิไปนั่งในสวนแล้วโดนแมลงอะไรกัด มะลิยิ่งผิวบางอยู่
หรั่งเปิดกางเกงในมะลิดู ขนอ่อนเส้นบางเริ่มขึ้นตรงส่วนลับ มิน่าถึงได้คัน หรั่งปิดกางเกงในและดึงกระโปรงลง มะลิทำตาแป๋วมองพ่อ
