ภรรยาของญาติที่หรั่งกับมะลิจะไปพักด้วย นั่งมาในรถเพื่อบอกทาง บ้านครึ่งปูนครึ่งไม้สองชั้นกลางสวนยางพาราบรรยากาศร่มรื่น
“โห ต้นไม้เพียบเลย อย่างที่พ่อชอบเลยใช่ไหมคะ” มะลิส่งเสียงเจื้อยแจ้ว
“ตื่นแล้วหรือลูก ตื่นเมื่อไหร่ครับ”
“ตื่นตะกี้ตอนรถมันเด้ง ๆ ๆ” มะลิหมายถึงตอนเข้าเขตสวนที่เป็นถนนลูกรัง
หรั่งเพิ่งรู้ตัวว่าลืมเอากระเป๋าเสื้อผ้ามะลิมาด้วยตอนจะอาบน้ำ ภรรยาของญาติจึงหาเสื้อผ้าเก่าของลูกชายมาให้มะลิใส่ไปพลางก่อน ถึงจะอายุพอกันแต่มะลิตัวเล็กกว่าลูกชายของญาติเยอะ หรั่งจับมะลิอาบน้ำปะแป้งจากนั้นจึงไปเล่นกับลูกชายของญาติ หรั่งจึงเอาเสื้อผ้ากับกางเกงในของมะลิมาซักมือกับกะละมัง มะลิจะได้มีชุดใส่พรุ่งนี้
“คุณหรั่ง ชั้นซักให้เองก็ได้ค่ะ” ภรรยาของญาติเกรงใจ
“ไม่เป็นไรครับ เสื้อมะลิตัวนิดเดียวซักแป๊ปเดียวก็เสร็จ”
ภรรยาของญาติช่วยหรั่งตากผ้าของมะลิ
“คุณหรั่ง สักหน่อยไหมครับ” ญาติถือแก้วเหล้าชว
