Yaman'nın Anlatımından Devam ;
Menekşe içeri girdikten sonra babasının bakışları üzerimdeydi. O bakışın ağırlığını hissedebiliyordum, sert ve keskin, ama içinde bir şeyler söylemeye hazır bekleyen bir ton vardı.Menekşe'nin babası bana baktı. “Bu bir oyun değil, Yaman efendi. Gün gelecek seni de göreceğim,” dedi.
Kaşlarımı kaldırdım. Sanki anlamamı bekliyor ama aynı zamanda sınırımı ölçüyordu. Derin bir nefes aldım, sonra yüzünü dikkatle süzdüm. Söz söyleyecek oldum, tuttum kendimi. Bir şey demek istedim ama vazgeçtim. Çünkü o günün geleceğini biliyordum.
O arkasını dönüp eve girerken kendi kendime fısıldadım.“Göreceğiz.”
Arabaya bindiğimde son kez eve baktım. Gözlerim Menekşe’nin odasına takıldı; orada yalnız olduğunu bilmek bir yandan rahatlatıyor, bir yandan da içimi sıkıyordu.
Yol
