Mahigpit na yakap ni Gianna ang lumang backpack habang nakatanaw sa bintana ng bus. Unti unting naglalaho ang kabundukan ng kanilang probinsya at napapalitan ng malalawak na kalsada patungong Maynila.
Hindi niya alam kung dapat ba siyang matuwa o matakot.
Dalawampung taong gulang pa lamang siya ngunit pakiramdam niya ay pasan na niya ang buong mundo.
Naalala niya ang mukha ng kanyang inang si Aling Minda na pilit ngumingiti kahit halatang pinipigilan ang pag iyak.
Anak huwag mong isipin kami. Ang importante ay makahanap ka ng magandang trabaho.
Tumango lamang si Gianna noon kahit alam niyang nagsisinungaling ang kanyang ina.
Wala na silang bigas.
Tatlong araw nang tuyo at asin lamang ang ulam ng kanyang mga kapatid.
Si Mang Isko naman ay halos hindi na makatayo sa kakababad sa bukid ngunit kulang pa rin ang kinikita.
Anim ang kanyang nakababatang kapatid.
Lahat sila umaasa sa kanya.
Hindi na niya nagawang tapusin ang pag aaral.
Hanggang ikalawang taon lamang siya ng hayskul.
Mas pinili niyang magsakripisyo kaysa makita ang pamilya niyang magutom.
Nang makarating siya sa Maynila ay agad siyang sinalubong ng ingay ng lungsod.
Busina.
Usok.
Napakaraming tao.
Napakalayo nito sa tahimik nilang baryo.
Kinabukasan ay nagtrabaho siya sa grocery ni Aling Meding.
Mabait ang matanda.
Hindi kalakihan ang sahod ngunit may libreng tanghalian at maayos ang pakikitungo nito sa kanya.
Masaya na sana si Gianna.
Ngunit nang tawagan siya ng kanyang ina ay muling bumigat ang kanyang dibdib.
Anak nilagnat si bunso Wala tayong pambili ng gamot.
Napahawak siya sa noo.
Magkano po ang kailangan.
Tatlong libo anak.
Tatlong libo.
Halos isang buwan niyang sahod iyon.
Pagkatapos ng trabaho ay tahimik siyang umiyak sa likod ng grocery.
Hindi niya alam kung saan kukuha ng ganoong kalaking halaga.
Doon siya nilapitan ng isa niyang kasamahan.
Gianna gusto mo ba ng sideline.
Napatingin siya rito.
Anong sideline.
Waitress sa isang bar.
Malaki ang kita.
Isang gabi lang baka katumbas na ng isang linggo mong sahod dito.
Nag dalawang isip siya.
Hindi pa siya nakapasok sa ganoong lugar.
Ngunit nang maalala niya ang kanyang pamilya ay napayuko siya.
Sige susubukan ko.
Kinagabihan ay isinuot niya ang simpleng uniporme ng Velvet Moon Bar.
Matingkad ang ilaw.
Malakas ang musika.
Halos hindi niya marinig ang sariling paghinga.
Sa unang gabi ay puro pag aalok lamang ng inumin ang kanyang ginawa.
May mga customer na bastos.
May mga lasing.
May mga lalaking pilit siyang kinakausap.
Ngunit tiniis niya ang lahat.
Nang matapos ang kanyang duty ay halos mangiyak siyang tiningnan ang perang kinita.
Mas malaki iyon kaysa isang linggo niyang sahod sa grocery.
Napangiti siya.
Makakabili na siya ng gamot.
Makakapagpadala na siya ng pera.
Lumipas ang ilang linggo.
Naging pamilyar na siya sa trabaho.
Isang gabi ay tinawag siya ng manager.
Gianna.
Lumapit siya.
May VIP customer mamaya.
Umupo ka sa mesa nila.
Malaki magbigay ng tip.
Natigilan siya.
Sir waitress lang po ako.
Ngumisi ang manager.
Hindi ka naman pinipilit.
Pero kung gusto mong mas malaki ang kita alam mo na ang gagawin.
Hindi siya sumagot.
Tahimik siyang bumalik sa counter.
Samantala
Sa kabilang bahagi ng lungsod
Huminto ang isang itim na luxury car sa harap ng AV Textile Incorporated.
Bumaba si Michael Guzman.
Matangkad.
Gwapo.
At kilalang batang CEO sa buong industriya.
Kasunod niya sina Christian at James.
Pare celebrate tayo mamaya sabi ni James.
Natawa si Christian.
Paniguradong maraming babae na naman ang mag hahabol kay Michael.
Napailing lamang si Michael.
Nakakasawa na.
Lahat gusto lang ng pera o apelyido ko.
Ngumiti si James.
Malay mo ngayong gabi mahanap mo na ang babaeng hindi pera ang habol.
Hindi sumagot si Michael.
Hindi na siya naniniwala sa ganoon.
Sa ikalabing dalawang palapag ng kumpanya ay lihim namang pinagmamasdan siya ni Christine.
Hindi niya hahayaang maagaw ng iba ang lalaking pinakamayaman sa kumpanya.
Habang si Dianne ay tahimik lamang.
Mahal din niya si Michael.
Ngunit hindi niya kayang ipilit ang sarili.
Pagsapit ng alas diyes ng gabi ay dumating ang tatlong magkaibigan sa Velvet Moon Bar.
Nagliwanag ang mukha ng manager.
Welcome Sir Michael.
Dinala sila sa pinakamagandang VIP table.
Habang naghahain ng alak si Gianna ay biglang may lasing na customer ang bumangga sa kanya.
Nabitawan niya ang tray.
Tumapon ang mamahaling wine sa suit ni Michael.
Nanahimik ang buong bar.
Namutla si Gianna.
Sir patawad po.
Hindi ko po sinasadya.
Bago pa siya makapagsalita ay malakas siyang sinampal ng manager.
Bobo.
Alam mo bang milyon ang halaga ng suit ni Sir Michael.
Napahawak si Gianna sa pisngi.
Hindi siya umimik.
Hindi niya kayang mawalan ng trabaho.
Biglang tumayo si Michael.
Tama na.
Aksidente lang.
Lalong namutla ang manager.
Pasensya na po Sir.
Habang yumuyuko si Gianna ay may isang lalaking nasa kabilang mesa ang nakatitig sa kanya.
Matagal na kitang gusto sabi ng lalaki .
Ngayon ay wala nang pipigil sa akin.
Lumapit ito at biglang hinawakan ang braso ni Gianna.
Halika.
Sa mesa ko magserve ka
Triple ang ibabayad ko.
Nagpumiglas si Gianna.
Hindi po pwede.
Ngunit lalo siyang hinigpitan ng lalaki.
Sumisigaw siya ngunit walang empleyadong makalapit.
Kilalang anak ng isang maimpluwensyang politiko ang lalaki.
Takot ang lahat.
Biglang tumayo si Michael.
Bumitaw ka sa kanya.
Napangisi ang lalaki.
At sino ka.
Hindi na nagsalita si Michael.
Isang malakas na suntok ang tumama sa mukha ng lalaki.
Nagkagulo ang buong bar.
Nagtakbuhan ang mga customer.
Nagbagsakan ang mga bote.
Habang abala si Michael sa pakikipagsuntukan ay hindi niya napansin ang bodyguard ng lalaki.
Palihim itong humugot ng kutsilyo.
Diretso itong sumugod kay Michael.
Nanlaki ang mga mata ni Gianna.
Sir.
Ingat.
Walang pag iisip na itinulak niya si Michael.
Sa halip na si Michael ay si Gianna ang tinamaan.
Bumaon ang kutsilyo sa kanyang tagiliran.
Napahawak siya sa sugat.
Unti unti siyang nanghina hanggang sa bumagsak sa bisig ni Michael.
Nayanig ang buong bar.
Nagpintig ang panga ni Michael sa matinding galit.
Dahan dahan niyang binuhat si Gianna habang nag uumapaw ang dugo sa puti nitong uniporme.
Sa unang pagkakataon sa buhay niya ay nakaramdam siya ng matinding takot na mawala ang isang taong ngayon lamang niya nakilala.
Ngunit sa labas ng bar ay may isang babaeng lihim na nakamasid.
Nakakunot ang noo nito habang hawak ang cellphone.
Isang litrato ang kuha nito.
Larawan ni Michael na yakap yakap si Gianna.
Mahina itong ngumiti.
Magandang simula ito.
Sirain ko muna ang babaeng iyan bago pa siya tuluyang mapalapit kay Michael.
Umalingawngaw ang sigawan sa loob ng Velvet Moon Bar.
Nagkagulo ang mga customer habang nagsisitakbuhan palabas. Nagbagsakan ang mga baso at bote. Humalo ang amoy ng alak sa amoy ng dugo.
Nanigas si Michael.
Hindi niya inakalang ang babaeng ngayon lamang niya nakilala ay ihaharang ang sariling katawan upang iligtas siya.
Dahan dahan niyang sinalo si Gianna bago ito tuluyang bumagsak sa sahig.
Gianna.
Hindi pa niya alam ang pangalan nito ngunit iyon agad ang itinawag ng manager habang nagtatakbong papalapit.
Sir si Gianna po.
Napatingin si Michael sa maputlang mukha ng dalaga.
Nanginginig ang mga labi nito habang pilit na pinipigilan ang sakit.
Huwag kang magsalita.
Malakas na sigaw ni Michael.
Tumawag kayo ng ambulansya.
Ngayon na.
Hindi gumalaw ang manager.
Takot na takot itong nakatingin sa lalaking nakipagsuntukan kay Michael.
Anak iyon ng isang maimpluwensyang senador.
Kapag nalaman nilang tumulong sila kay Gianna baka mawalan silang lahat ng trabaho.
Napansin iyon ni Michael.
Nanlilisik ang kanyang mga mata.
Hindi ba ninyo ako narinig.
Tumawag kayo ng ambulansya.
Kung walang kikilos ipapasara ko ang bar na ito.
Parang binuhusan ng malamig na tubig ang lahat.
Agad na naglabasan ang mga empleyado.
May tumawag sa ospital.
May kumuha ng first aid kit.
Samantala ang lalaking sumaksak kay Gianna ay pilit na tumatakas palabas.
Ngunit hinarang siya ni Christian.
Saan ka pupunta.
Sinuntok siya ng lalaki.
Ngunit mas mabilis si Christian.
Isang malakas na sipa ang tumama sa tiyan nito dahilan upang bumagsak ito sa sahig.
Tumakbo naman ang bodyguard.
Ngunit sinalubong siya ni James.
Hindi siya kasing lakas ni Christian ngunit mahusay siyang lumaban.
Ilang segundo lamang ay nakaposas na ng mga rumispondeng pulis ang dalawang salarin.
Habang nangyayari ang lahat ay hindi inaalis ni Michael ang tingin kay Gianna.
Unti unti nang namumutla ang dalaga.
Sir.
Mahinang bulong nito.
Ang pamilya ko.
Huwag po nilang malaman.
Nanikip ang dibdib ni Michael.
Sa ganitong kalagayan ay pamilya pa rin ang iniisip nito.
Bigla niyang hinubad ang mamahaling coat at idiniin iyon sa sugat ni Gianna upang mabawasan ang pagdurugo.
Sandali lang.
Darating na ang ambulansya.
Ngunit bago pa man makarating ang ambulansya ay dumating ang personal driver ni Michael.
Sir gamitin na natin ang sasakyan.
Mas mabilis tayong makakarating.
Hindi na nag dalawang isip si Michael.
Maingat niyang binuhat si Gianna.
Nagulat ang lahat.
Hindi pa nila nakitang may babaeng binuhat ang CEO.
Lalo na ang isang simpleng waitress.
Sa ikalawang palapag ng bar ay may isang babaeng lihim na nakatingin sa kanila.
Christine.
Napahigpit ang hawak niya sa cellphone.
Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang pag aalala ni Michael sa isang hamak na waitress.
Hindi maaari.
Walang babaeng dapat lumapit sa kanya.
Kinuha niya ang cellphone at agad na tinawagan ang isang tao.
May ipapagawa ako.
Alamin mo ang lahat tungkol sa babaeng iyan.
Pamilya.
Tirahan.
Trabaho.
Lahat.
Sa kabilang linya ay isang malamig na boses ang sumagot.
Mauunawaan.
Ngumiti si Christine.
Kapag nalaman ko ang kahinaan niya sisiguraduhin kong hindi na siya muling makakalapit kay Michael.
Samantala
Humaharurot ang itim na sasakyan sa kahabaan ng EDSA.
Nakaupo sa likuran si Michael habang yakap si Gianna.
Mahina na ang paghinga ng dalaga.
Biglang nanginig ang kamay nito.
Sir.
Huwag niyo po akong pabayaan.
Parang may kung anong kumurot sa puso ni Michael.
Hindi niya maipaliwanag ang nararamdaman.
Ngunit isang bagay ang sigurado.
Hindi niya hahayaang mamatay ang babaeng ito.
Sa harap ng sasakyan ay napatingin si James sa rearview mirror.
Tahimik niyang minasdan ang kaibigan.
Dalawampu't siyam na taon na niyang kilala si Michael.
Ngunit ngayon lamang niya ito nakitang ganoon katakot na mawalan ng isang tao.
At doon niya naisip.
Ito na yata ang babaeng kayang baguhin ang malamig na puso ng CEO.