Ilaw sa Gabi

Chapter-2

Huminto ang itim na Rolls Royce sa harap ng St Gabriel Medical Center.

Bago pa man nakapark ang sasakyan ay mabilis nang bumaba si Michael habang buhat buhat si Gianna.

Doktor.

May emergency.

Napasugod ang mga nurse.

Agad nilang isinakay si Gianna sa stretcher.

Sir dito na lang po kayo.

Hindi sumunod si Michael.

Hanggang sa pintuan ng operating room ay hindi niya binitiwan ang kamay ng dalaga.

Sir kailangan na po naming isara ang pinto.

Doon lamang siya napabitaw.

Mabagal na nagsara ang pintuan.

Kasabay noon ang unti unting pagbigat ng kanyang dibdib.

Napasandal siya sa dingding.

Tahimik.

Ngunit halatang magulo ang isip.

Lumapit sina Christian at James.

Pare.

Maupo ka muna.

Hindi gumalaw si Michael.

Anong sabi ng pulis.

Nahuli na ang dalawang salarin.

Pero...

Huminto si Christian.

Pero ano.

Tumakas ang lalaking nag utos.

Napakuyom ang kamao ni Michael.

Hanapin ninyo.

Kahit maglabas pa kayo ng sampung milyong reward.

Gusto ko siya makulong bago pa sumikat ang araw.

Tumango ang dalawa.

Hindi na sila nagtanong.

Kilalang kilala nila si Michael.

Kapag ganoon na ang tono nito.

May mangyayari.

Samantala

Sa isang mamahaling condominium.

Tahimik na umiinom ng red wine si Christine.

Nakangiti siyang nakatingin sa litrato nina Michael at Gianna.

Hindi niya akalaing ganoon kabilis ang mga pangyayari.

Ngunit mas natuwa siya.

Kapag nabuhay ang waitress.

Mas marami pa siyang paraan para sirain ito.

Biglang tumunog ang cellphone niya.

Maam.

Nakumpirma na namin.

Simple lang ang pamilya ng babae.

Mahihirap.

Anim ang kapatid.

Nasa probinsya ang mga magulang.

Napangisi si Christine.

Mahirap pala.

Madaling durugin.

Ipadala mo bukas ang tao natin sa probinsya.

Gusto kong magsimula na ang laro.

Sa kabilang banda.

Tahimik na nakaupo si Dianne sa kanyang apartment.

Paulit ulit niyang pinapanood ang video ng nangyari sa bar.

Hindi siya makapaniwala.

Sa unang pagkakataon.

May babaeng niyakap si Michael.

Napapikit siya.

Masakit.

Ngunit mas nangingibabaw ang pag aalala.

Kung may gustong pumatay kay Michael.

Hindi pa ito matatapos.

Samantala.

Sa operating room.

Tuluy tuloy ang operasyon.

Doctor bumabagsak ang blood pressure.

Dagdagan ang dugo.

Mabilis.

Lumipas ang halos dalawang oras.

Sa labas ay hindi pa rin umaalis si Michael.

Hindi man lang siya uminom ng tubig.

Hindi rin siya sumagot sa sunod sunod na tawag ng board of directors.

Mas mahalaga sa kanya ang nasa loob ng operating room.

Makalipas pa ang ilang minuto.

Bumukas ang pinto.

Lumabas ang doktor.

Napahinga nang malalim si Michael.

Doctor.

Kumusta siya.

Ngumiti ang doktor.

Nasa ligtas na siyang kalagayan.

Ngunit...

Nanikip muli ang dibdib ni Michael.

Ano iyon.

Marami ang nawalang dugo sa kanya.

Kailangan niyang manatili rito ng ilang araw.

Tumango si Michael.

Ako ang sasagot sa lahat ng gastusin.

Nagulat ang doktor.

Sir.

Hindi na kailangan.

Lahat.

Ulit ni Michael.

Lahat ng kailangan niya.

Lumipas ang ilang sandali.

Tahimik na pumasok si Michael sa VIP room.

Mahimbing ang tulog ni Gianna.

Maputla pa rin ang mukha nito.

May dextrose.

May oxygen.

May benda ang tagiliran.

Dahan dahan siyang lumapit.

Ngayon lang niya napagmasdan nang mabuti ang dalaga.

Simple.

Walang mamahaling alahas.

Walang makapal na makeup.

Ngunit napakaganda.

Hindi niya napansin na kusang umangat ang kanyang kamay.

Marahan niyang inayos ang buhok na tumatakip sa mukha ni Gianna.

Sa sandaling iyon ay bahagyang gumalaw ang kamay ng dalaga.

Mahina nitong nahawakan ang kamay ni Michael.

Huwag...

Huwag ninyo po akong iiwan...

Parang huminto ang oras.

Hindi alam ni Michael kung bakit hindi niya maialis ang kamay.

Ngunit sa kabilang dulo ng pinto.

May isang taong lihim na nakamasid.

Isang lalaking nakaitim.

Nakasuot ng sumbrero.

May peklat sa kaliwang pisngi.

Mahina itong ngumiti habang may kausap sa telepono.

Boss.

Buhay pa ang babae.

Pero huwag kayong mag alala.

Sa susunod...

Hindi na siya makakaligtas.

Mabagal na bumukas ang mga mata ni Gianna.

Puti ang kisame.

Malamig ang hangin.

Amoy gamot ang paligid.

Ilang segundo siyang nakatitig sa kawalan bago niya naramdamang kumirot ang kanyang tagiliran.

Napahawak siya sa benda.

Bigla niyang naalala ang nangyari sa bar.

Ang lalaking may kutsilyo.

Ang suntukan.

Ang dugong tumulo sa kanyang katawan.

Napabalikwas siya.

Nasaan ako?

Tumunog ang monitor sa tabi ng kanyang kama.

Agad na bumukas ang pinto.

Pumasok ang isang nurse.

Miss huwag po kayong gagalaw. Kakatapos lang po ng operasyon ninyo.

Napakurap si Gianna.

Operasyon.

Sino po ang nagbayad...

Nagkatinginan ang nurse at ang doktor na kasunod nitong pumasok.

May isang tao pong hindi umalis sa labas ng silid ninyo mula kagabi.

Nagtaka si Gianna.

Sino po?

Hindi pa nakakasagot ang doktor nang muling bumukas ang pinto.

Tahimik na pumasok si Michael.

Suot pa rin niya ang parehong itim na polo ngunit gusot na ito. Halatang hindi siya natulog.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Napatigil si Gianna.

Ikaw?

Ikaw ang lalaki nasa bar...

Tumango si Michael.

Kumusta ang pakiramdam mo.

Hindi agad nakasagot si Gianna.

Hindi siya sanay na kausapin ng ganoong kaguwapong lalaki.

Lalo na ng isang taong halatang mayaman.

Sir...

Pasensya na po sa nangyari.

Kasalanan ko...

Umiling si Michael.

Hindi mo kasalanan.

Ikaw ang nagligtas sa buhay ko.

Tahimik ang buong silid.

Hindi alam ni Gianna kung bakit tila bumibilis ang t***k ng kanyang puso.

Bigla niyang naalala ang isang bagay.

Napaupo siya kahit masakit ang sugat.

Naku.

Ang trabaho ko.

Baka tanggal na ako.

Napakunot ang noo ni Michael.

Trabaho pa rin ang iniisip mo.

Napaluha si Gianna.

Kailangan kong magtrabaho.

May anim akong kapatid.

Umaasa sila sa akin.

Kung mawalan ako ng trabaho...

Hindi na niya natuloy ang sasabihin.

Tahimik na tumalikod si Michael.

Kinuha niya ang cellphone.

Christian.

Pumasok ka?

Ilang segundo lang ay bumukas ang pinto.

Pumasok si Christian dala ang isang malaking sobre.

Iabot mo sa kanya.

Nagulat si Gianna nang makita ang laman.

Makapal na bundle ng pera.

Sir...

Hindi ko po ito matatanggap.

Hindi ito tulong.

Bayad ito sa utang ko sa buhay.

Umiling si Gianna.

Hindi ko po iniligtas kayo para bayaran ninyo ako.

Lalong humanga si Michael.

Sa unang pagkakataon ay may babaeng tumanggi sa pera niya.

Sa labas ng silid...

Tahimik na nakatayo si Christine.

Narinig niya ang lahat.

Halos maputol ang hawak niya sa mamahaling bag.

Hindi niya matanggap.

Tinanggihan ng waitress ang perang milyon ang halaga.

Mas lalong naging interesado si Michael.

Mapanganib iyon.

Napangiti siya nang malamig.

Kung hindi kita mabibili...

Sisiguraduhin kong wala kang matitirang pangarap.

Kasabay nito...

Sa probinsya...

May dalawang lalaking nakaitim ang bumaba mula sa isang van.

Huminto sila sa harap ng maliit na bahay nina Aling Minda.

Lumabas si Mang Isko.

Sino kayo?

Hindi sumagot ang mga lalaki.

Tahimik lamang silang naglakad papalapit.

Maya maya ay umalingawngaw ang sigaw ni Aling Minda.

At doon magtatapos ang umagang hindi na muling makakalimutan ng pamilya ni Gianna

Sa ospital ay biglang tumunog ang cellphone ni Gianna.

Nanginginig ang kamay niyang sinagot ang tawag.

Narinig niya ang umiiyak na boses ng kanyang nakababatang kapatid.

Ate...

Tulungan mo kami...

May mga masasamang tao rito...

Biglang naputol ang tawag.

Nalaglag ang cellphone sa kamay ni Gianna.

Nanlaki ang mga mata ni Michael.

May nangyari na sa pamilya niya.

Nalaglag ang cellphone mula sa nanginginig na kamay ni Gianna.

Parang huminto ang mundo niya.

Hindi na niya narinig ang mga boses ng doktor at nurse.

Ang paulit ulit lamang na umiikot sa isip niya ay ang huling sigaw ng kanyang nakababatang kapatid.

Ate tulungan mo kami.

Napahawak siya sa dibdib.

Nanikip ang kanyang paghinga.

Hindi.

Hindi maaaring may mangyari sa pamilya niya.

Pilit siyang bumangon mula sa kama.

Agad siyang napangiwi nang kumirot ang sugat sa kanyang tagiliran.

Miss huwag po.

Sariwa pa ang tahi ninyo.

Pakiusap.

Kailangan kong umuwi.

Naiiyak na sabi ni Gianna.

Baka kung ano na ang ginagawa nila sa pamilya ko.

Bago pa siya tuluyang makatayo ay biglang may matibay na kamay na humawak sa kanyang balikat.

Si Michael.

Tumingin ito sa kanya nang diretso.

Huminahon ka.

Paano ako hihinahon.

Hindi ninyo naiintindihan.

Pamilya ko ang nandiyan.

Kung may mangyari sa kanila.

Hindi ko mapapatawad ang sarili ko.

Tumahimik si Michael.

Kitang kita niya ang takot sa mga mata ni Gianna.

Hindi iyon takot para sa sarili.

Kundi para sa mga taong mahal nito.

Bigla niyang inilabas ang cellphone.

Christian.

Nasaan ka.

Sir nasa lobby.

Pumunta ka agad sa probinsya ni Gianna.

Dalhin mo ang security team.

Alamin ninyo kung ano ang nangyayari.

Napatingin si Gianna.

Sir.

Hindi na kailangan.

Ako na ang bahala.

Mahinang umiling si Michael.

Hindi ka makakalakad sa kalagayan mo.

Hayaan mo kaming tumulong.

Napaluha si Gianna.

Hindi niya alam kung bakit ginagawa iyon ng isang estranghero.

Samantala.

Mahigit limang daang kilometro ang layo.

Huminto ang dalawang lalaking nakaitim sa harap ng bahay nina Aling Minda.

Mahigpit na niyakap ng matanda ang kanyang mga anak.

Sino kayo?

Ano ang kailangan ninyo.

Ngumisi ang pinakamatangkad.

Nasaan ang panganay mong anak?

Napaatras si Aling Minda.

Bakit ninyo hinahanap si Gianna.

Hindi niya alam na bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig ay sinusukat ng mga taong nasa harapan niya.

Lumapit ang isa.

Sabihin mong huwag na siyang bumalik sa Maynila.

Kung gusto pa niyang makitang buhay ang pamilya niya.

Biglang lumabas si Mang Isko.

Anong ibig ninyong sabihin.

Bago pa siya makalapit ay itinulak siya ng isang lalaki.

Napabagsak siya sa lupa.

Tatay.

Sigaw ng mga bata habang nagsisiyakan.

Napangisi ang dalawang lalaki.

Hindi pa ito ang simula.

Babala pa lang ito.

Pagkatapos sabihin iyon ay sumakay sila sa itim na van at mabilis na umalis.

Tahimik ang buong paligid.

Napaiyak si Aling Minda habang yakap ang asawa.

Hindi niya maintindihan kung bakit tila may malaking panganib na nakapaligid sa kanilang anak.

Sa ospital.

Lumapit si James kay Michael.

Pare...

May balita na kami.

Napatingin si Michael.

Ano?

Ang lalaking nakipagsuntukan sa bar ay hindi basta lasing.

Planado ang lahat.

Napakunot ang noo ni Michael.

Ano ang ibig mong sabihin.

May CCTV kaming nakuha.

Bago kayo dumating.

May kausap siyang babae.

Isang babaeng nakasuot ng puting blazer.

Nanlaki ang mga mata ni Michael.

Sino?

Hindi malinaw ang mukha.

Pero...

Mukhang kilala ka niya.

Biglang bumukas ang pinto ng silid.

Pumasok si Christine na may dalang bulaklak.

Michael.

Narinig kong naospital ang waitress.

Kaya dumalaw ako.

Napatingin si James kay Christine.

Pagkatapos ay dahan dahan niyang ibinaba ang cellphone.

Sa screen nito ay ang malabong kuha ng CCTV.

Hindi man malinaw ang mukha.

Ngunit kapansin pansin ang puting blazer na suot ng babaeng kausap ng suspek.

Eksaktong kapareho ng blazer na suot ngayon ni Christine.

Hindi iyon napansin ni Michael

Ngunit napansin iyon ni James.

At sa sandaling iyon.

Nagsimula siyang maghinala na may kinalaman si Christine sa nangyari kay Gianna.