Ilaw sa Gabi

Chapter -3

Tahimik na inilapag ni Christine ang mamahaling bouquet sa maliit na mesa sa tabi ng kama.

May matamis siyang ngiti ngunit hindi iyon umabot sa kanyang mga mata.

Gianna.

Kumusta na ang pakiramdam mo.

Napatingin si Gianna.

Hindi niya kilala ang magandang babaeng nasa harapan niya.

Maayos ang bihis nito.

Mamamahalin ang alahas.

Halatang galing sa mayamang pamilya.

Maayos na po.

Mahinang sagot ni Gianna.

Napansin ni Michael ang pagtataka ng dalaga.

Gianna.

Si Christine.

Supervisor siya sa AV Textile.

Napangiti si Christine.

Matagal ko nang naririnig ang tungkol sa iyo.

Napakunot ang noo ni Gianna.

Hindi niya maintindihan kung bakit may kung anong kakaibang pakiramdam siyang nararamdaman habang nakatingin sa babae.

Hindi ito mukhang masamang tao.

Ngunit tila may malamig na titig itong pilit na itinatago sa likod ng ngiti.

Biglang nagsalita si Christine.

Michael.

Pwede ba kitang makausap sandali.

Tumango si Michael.

Lumabas silang dalawa ng silid.

Pagkasara ng pinto ay agad nagbago ang ekspresyon ni Christine.

Hindi nawala ang ngiti ngunit naging matalim ang kanyang mga mata.

Hindi ka pa ba uuwi.

Tatlong meeting na ang kinansela mo.

Tahimik na sumagot si Michael.

Mas mahalaga ang kalagayan ni Gianna.

Napahigpit ang hawak ni Christine sa kanyang bag.

Isang waitress lang siya.

Hindi siya basta waitress.

Iniligtas niya ang buhay ko.

Natahimik si Christine.

Ngunit sa loob niya ay nagliliyab ang matinding selos.

Hindi niya matanggap na may babaeng nagawang baguhin ang isip ni Michael sa loob lamang ng isang gabi.

Samantala.

Sa kabilang dulo ng pasilyo.

Tahimik na nakatayo si James.

Pinagmamasdan niya ang bawat kilos ni Christine.

Maya maya ay tumunog ang cellphone niya.

Sir.

Lumabas na po ang resulta ng facial enhancement ng CCTV.

Napasinghap si James.

Ipadala mo agad.

Pagbukas niya ng larawan ay nanlaki ang kanyang mga mata.

Hindi man perpekto ang kuha.

Ngunit sapat iyon upang makilala ang babae.

Christine.

Napabuntong hininga siya.

Hindi pa sapat ang ebidensya.

Pero malinaw na may koneksyon ito sa lalaking umatake.

Kailangan niyang maging maingat.

Kapag nagkamali siya.

Maaaring masira ang kumpanya.

O mas mapahamak si Gianna.

Sa loob ng silid.

Tahimik na nakatingin si Gianna sa bintana.

Iniisip pa rin niya ang kanyang pamilya.

Biglang bumukas ang pinto.

Pumasok si Michael na may dalang supot ng pagkain.

Hindi ka pa kumakain.

Hindi ako nagugutom.

Kahit isang subo lang.

Kailangan mong lumakas.

Napangiti nang bahagya si Gianna.

Sir.

Maraming salamat po.

Hindi ko alam kung paano ko kayo mababayaran.

Hindi ko kailangan ng kapalit.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Sa unang pagkakataon ay ngumiti si Michael.

Isang ngiting bihirang makita kahit ng sarili niyang mga empleyado.

Napansin iyon ni Gianna.

Hindi niya namalayang napangiti rin siya.

Ngunit ang payapang sandaling iyon ay agad naputol nang bumukas ang telebisyon sa silid.

Breaking News.

Nagkaroon ng marahas na insidente sa Velvet Moon Bar kagabi na kinasangkutan ng kilalang negosyanteng si Michael Guzman.

Kasama umano niya ang isang babaeng waitress na pinaniniwalaang kasintahan niya.

Nanlaki ang mga mata ni Gianna.

Kasintahan.

Hindi po iyon totoo.

Napabuntong hininga si Michael.

May sadyang nagpapakalat ng balita.

Bago pa sila makapag usap ay biglang pumasok si Christian.

Sir.

May problema tayo.

Ano na naman.

May mga reporter sa labas ng ospital.

Hinahanap nila si Gianna.

May kung sino ang nagbigay ng buong pangalan niya at ng address ng pamilya niya sa media.

Nanlamig ang katawan ni Gianna.

Hindi.

Kapag nalaman ng mga taga probinsya.

Mapapahiya ang pamilya ko.

Biglang tumunog ang cellphone ni Michael.

Hindi niya kilala ang numero.

Pagkasagot niya ay isang malamig na boses ang narinig niya.

Michael Guzman.

Ito pa lang ang simula.

Kung gusto mong mabuhay ang babaeng nasa tabi mo.

Lumayo ka sa kanya.

Kung hindi.

Isa isa kong kukunin ang lahat ng mahal niya.

Biglang naputol ang tawag.

Mahigpit na napakuyom si Michael.

Habang sa labas ng ospital.

Isang itim na van ang dahan dahang umalis.

Sa loob nito ay nakaupo ang isang lalaking may peklat sa kaliwang pisngi.

Sa tabi niya ay isang babae ang bahagyang nakangiti.

Hindi ipinakita ang kanyang mukha.

Ngunit ang tanging salitang lumabas sa kanyang bibig ay sapat upang manginig ang sinumang makarinig.

Patayin ninyo ang waitress bago siya maging kahinaan ni Michael.

Makulimlim ang kalangitan sa labas ng St Gabriel Medical Center. Patuloy ang pagbuhos ng ulan na tila sumasalamin sa magulong takbo ng mga pangyayari sa buhay ni Gianna.

Tahimik siyang nakaupo sa kama ng ospital habang nakatanaw sa bintana. Hindi pa rin maalis sa isip niya ang tawag ng kanyang kapatid at ang pagbabanta sa kanilang pamilya.

Napabuntong hininga siya.

Paano na sila Nanay.

Paano na si Tatay.

Biglang bumukas ang pinto.

Pumasok si Michael na may dalang mainit na lugaw at isang maliit na paper bag.

Magandang umaga.

Napalingon si Gianna at bahagyang ngumiti.

Magandang umaga rin po Sir.

Ilang beses ko bang sasabihin na huwag mo akong tawaging Sir.

Natigilan siya.

Hindi niya alam kung ano ang itatawag sa lalaking nasa harapan niya.

Hindi naman sila magkaibigan.

Hindi rin sila magkamag anak.

Napangiti si Michael.

Michael na lang.

Napayuko si Gianna.

Nahihiya po ako.

Tahimik na inilapag ni Michael ang pagkain sa mesa.

Kailangan mong kumain.

Hindi gagaling ang sugat mo kung lagi kang nag aalala.

Napabuntong hininga si Gianna.

Hindi ko po maiwasan.

Anim ang kapatid ko.

Hindi ko alam kung ligtas sila.

Tahimik na tumingin si Michael sa kanya.

Kanina madaling araw ay ipinadala ko na sina Christian sa probinsya ninyo.

Sinisiguro nilang walang mangyayaring masama sa pamilya mo.

Nanlaki ang mga mata ni Gianna.

Ginawa ninyo iyon.

Tumango si Michael.

Hindi ko hahayaang mapahamak sila.

Unti unting napuno ng luha ang mga mata ni Gianna.

Sa loob ng maraming taon ay ngayon lamang siya nakaramdam na may taong handang tumulong nang walang hinihinging kapalit.

Maraming salamat.

Mahina niyang sabi.

Hindi sumagot si Michael.

Tahimik lamang niyang pinagmasdan ang dalaga.

Simple.

Mahinhin.

Ngunit matapang.

Handa nitong isugal ang sariling buhay para iligtas ang isang estranghero.

Biglang tumunog ang cellphone ni Michael.

Lumabas siya ng silid upang sagutin ang tawag.

Christian.

Sir.

Nakarating na kami sa probinsya.

Kumusta ang pamilya ni Gianna.

Ligtas sila.

Pero may kakaiba.

Napakunot ang noo ni Michael.

Ano iyon.

May dalawang lalaking nagmamanman sa bahay nila mula pa kagabi.

Nang makita nila kami ay agad silang umalis.

Hindi namin naabutan.

Napatingin si Michael sa salamin ng pasilyo.

Ibig sabihin.

Hindi pa tapos ang lahat.

Bantayan ninyo sila.

Dalawampu't apat na oras.

Walang aalis.

Opo Sir.

Pagkaputol ng tawag ay napansin niyang may taong nakatayo sa dulo ng pasilyo.

Si Christine.

Nakasuot ito ng puting blazer at may hawak na isang basket ng prutas.

Napangiti ito nang makita si Michael.

Akala ko nasa meeting ka.

Hindi ka pa pala umaalis.

May kailangan ka ba.

Mahinahon ang tanong ni Michael.

Naisip ko lang na dalawin ulit si Gianna.

Hindi na kailangan.

Nagulat si Christine sa malamig na sagot nito.

Bakit.

Kailangan niyang magpahinga.

Hindi siya dapat maabala.

Napahigpit ang hawak ni Christine sa basket.

Ngunit hindi niya ipinahalata ang galit.

Sige.

Babalik na lang ako sa opisina.

Habang naglalakad palayo ay nagdilim ang kanyang mukha.

Hindi niya matanggap.

Sa loob ng maraming taon ay hindi siya nagawang ipagtanggol ni Michael sa harap ng iba.

Ngunit para sa isang waitress.

Handa itong balewalain kahit siya.

Huminto siya sa loob ng elevator.

Kinuha ang cellphone.

Lumabas ang isang numero na walang pangalan.

May bago akong ipapagawa.

Gusto kong masira ang pangalan ni Gianna.

Siguraduhin mong hindi na siya makakahanap ng trabaho sa Maynila.

Sa kabilang linya ay isang malamig na tawa ang narinig.

Madali lang iyon.

Pagkababa ng tawag ay ngumiti si Christine.

Kung hindi kita kayang alisin sa tabi ni Michael.

Sisiguraduhin kong ikaw mismo ang lalayo sa kanya.

Samantala.

Sa loob ng silid ay tahimik na kumakain si Gianna.

Minsan ay napapatingin siya sa pinto.

Hindi niya maintindihan kung bakit hinahanap ng kanyang mga mata ang lalaking ilang araw pa lamang niyang nakikilala.

Hindi niya alam.

Sa labas ng ospital.

May isang motorsiklong nakaparada sa kabilang kalsada.

Nakasuot ng helmet ang rider.

Tahimik nitong inilabas ang camera.

Isang sunod sunod na litrato nina Michael at Gianna ang kanyang kinunan.

Pagkatapos ay ipinadala ang mga ito sa isang hindi kilalang numero.

Ilang segundo ang lumipas.

May dumating na maikling mensahe.

Ipagpatuloy ninyo ang pagmamanman. Malapit na ang tamang oras.

Tahimik ang buong silid matapos lumabas si Michael upang sagutin ang tawag ni Christian.

Napabuntong hininga si Gianna habang marahang isinandal ang ulo sa unan.

Ngayon lamang niya naramdaman ang pagod na ilang araw niyang kinimkim.

Hindi lang sa katawan.

Kundi pati sa puso.

Maya maya ay bumukas ang pinto.

Pumasok ang nurse na may dalang tray ng mga gamot.

Miss Gianna oras na po ng gamot ninyo.

Ngumiti siya.

Salamat po.

Habang iniinom niya ang gamot ay biglang may kumatok sa pinto.

Akala niya ay si Michael.

Ngunit isang matandang babae ang pumasok.

May dala itong basket ng prutas at isang maliit na rosaryo.

Magandang umaga hija.

Nagulat si Gianna.

Kayo po.

Ako si Aling Rosa.

Volunteer ako rito sa ospital.

Narinig kong wala kang kamag anak na nagbabantay kaya naisip kong dalawin ka.

Napangiti si Gianna.

Maraming salamat po.

Umupo ang matanda sa tabi ng kama.

Anak.

Mabait kang bata.

Kahit hindi kita kilala.

Ramdam kong marami ka pang pagdaraanan.

Napayuko si Gianna.

Hindi ko na nga po alam kung saan magsisimula.

Bigla na lang nagulo ang buhay ko.

Mahinang tinapik ng matanda ang kamay niya.

Kapag mabuti ang puso ng tao.

Laging may ilaw na gagabay sa kanya kahit gaano pa kadilim ang gabi.

Napaluha si Gianna.

Naalala niya ang kanyang ina.

Ganito rin ito magsalita kapag pinanghihinaan siya ng loob.

Pagkalipas ng ilang minuto ay nagpaalam ang matanda.

Hindi niya napansin na sa paglabas nito ay may isang lalaking nakaitim ang nakasunod sa kanya sa pasilyo.

Tahimik nitong kinuhanan ng litrato ang kuwarto ni Gianna.

Pagkatapos ay mabilis na umalis.

Samantala.

Sa AV Textile Incorporated.

Mainit ang pulong ng Board of Directors.

Nasa malaking conference room ang halos lahat ng opisyal ng kumpanya.

Bakante ang upuan ni Michael.

Hindi iyon nakaligtas sa mga mapanuring mata.

Tumayo si Christine.

Mga kasama.

Hindi na lihim na ilang araw nang wala ang ating CEO.

Marami nang proyekto ang naaantala.

Nagkatinginan ang mga board members.

Isa sa kanila ang nagsalita.

May balita ba kayo kung nasaan siya.

Nagkunwaring nag alangan si Christine.

Ayokong magsalita nang wala pang kasiguruhan.

Pero...

May lumalabas na balitang nasa ospital siya kasama ang isang waitress.

Biglang nagbulungan ang lahat.

Waitress.

Sino.

Bakit.

Napangiti si Christine sa loob loob niya.

Eksakto ang gusto niyang mangyari.

Unti unting masisira ang reputasyon ni Michael.

Kasabay noon ay papangit din ang tingin ng lahat kay Gianna.

Sa ospital.

Katatapos lamang ni Michael sa isang online meeting nang lapitan siya ni James.

Pare.

May problema.

Ano na naman.

May mga larawan kayo ni Gianna na kumakalat sa internet.

Napahinto si Michael.

Ipakita mo.

Iniabot ni James ang tablet.

Nakasulat sa balita

Ang misteryosang waitress na nagpabago sa pusong bato ng CEO ng AV Textile

Kasunod nito ang iba't ibang larawan nila sa ospital.

May litrato habang buhat ni Michael si Gianna.

May litrato habang hawak nito ang kamay ng dalaga.

May litrato habang pinapakain niya ito.

Nagdilim ang mukha ni Michael.

Sino ang naglabas nito.

Hindi pa namin alam.

Pero mabilis itong kumakalat.

Parang may malaking grupong nagpapakalat.

Biglang bumukas ang elevator.

Sunod sunod na pumasok ang mga reporter.

Sir Michael.

Totoo bang may relasyon kayo.

Kailan pa kayo.

Siya na ba ang magiging susunod na Mrs Guzman.

Nagkagulo ang lobby ng ospital.

Halos magsiksikan ang media.

Narinig ni Gianna ang ingay mula sa kanyang silid.

Lumabas siya kahit pinipigilan ng nurse.

Pagdating niya sa pasilyo ay nanlaki ang kanyang mga mata.

Dose dosenang kamera ang nakatutok kay Michael.

May ilang reporter ang nakakita sa kanya.

Siya iyon.

Siya ang waitress.

Biglang nagsitakbuhan ang mga ito papunta kay Gianna.

Miss Gianna.

Ano ang relasyon ninyo sa CEO.

Totoo bang ginagamit ninyo siya para yumaman.

Napaatras si Gianna.

Hindi.

Hindi po totoo yan.