Destinies Crime

Chapter 14

~Finley~

Papunta ako ngayon kina Shantal, natuwa ako dahil siya mismo nag-invite sa 'kin na punta sa kanila.

Bago ako pumunta do'n ay dumaan muna ako sa flower shop para ibigay sa Sweetie ko.

Kinikilig pa ako habang binibili 'yon at sana ay nagustuhan niya.

Ngunit pagdating ko sa bungad pa lang nang gate ay may kausap itong lalaki.

Hindi lang basta usap dahil masaya silang dalawa at mukhang close na sila agad.

Ang ganda pa ng ngiti niya sa lalaking 'yon.

Pero sa 'kin ay hindi man lang siya naging gano'n! Magsungit siguro, oo.

Agad na nakaramdam ako ng galit, parang gusto kong sugurin ang lalaki at gulpihin, nagpigil lang ako.

Hindi man lang napansin ni Shantal ang pagdating ko!

Walang ano-ano'y tinapon ko ang ibibigay ko sanang bulaklak sa kan'ya at agad na umalis.

Bumalik ako sa resort at nagpakalasing. Pakiramdam ko ay pinaglaruan lang talaga ako ni Shantal, pinaasa.

Nakita ko pang tumawag ito nang ilang beses sa 'kin.

Napangisi naman ako. Para ano? Para paasahin na naman niya ako? Hindi na! Tama na!

Ngayon na ang huli, pagkatapos ng gabing 'to ay hindi ko na siya pupuntahan pa.

'Dapat na kitang kalimutan, Shantal.'

Kinabukasan ay sobrang sakit ng ulo ko, napansin kong tanghali na pala. Mabuti na lang at nandito lang din naman ako.

Napansin kong may mga miscalls pa si Shantal sa 'kin ngunit hindi ko na ito pinansin.

May mga messages rin siya sa 'kin ngunit hindi ko na binasa. Para ano pa?

Binura ko na ito agad at pati ang number niya.

Wala akong ibang nararamdaman kun 'di galit.

Lumipas ang tatlong araw ay kahit papaano ay nakaya kong hindi na siya makita, 'yon ang dapat kong gawin. Kalimutan na siya.

Pero nagulat ako nang biglang tumawag ang receptionist at sinabing may naghahanap raw sa 'kin.

Nagtaka naman ako dahil wala naman akong inaasahang bisita. Ngunit gano'n lamang ang gulat ko nang malaman ni Shantal ang taong naghahanap sa 'kin.

Agad akong nataranta, at ang bilis nang t***k ng puso ko. Gano'n pa din ang epekto niya sa 'kin talaga.

Lalo na no'ng marinig ko pa sa telepono ang noses niya nang tanungin siya ng receptionist kung ano ba'ng muli ang pangalan niya.

"Shantal, sabihin mo sa kan'ya," dinig kong sabi nito.

Sinabi ko nang paakyatin na lang siya dito sa pad ko.

Maya-maya lang ay nag-doorbell na ito at agad ko naman siyang pinagbuksan.

Agad na nagtama ang mga mata naming dalawa.

"Damn! I miss her!'

Pero biglang kong naalala ang tagpong nakita ko kahapon kaya, agad na naman ako nakaramdam ng galit.

"Come in," tipid kong sabi sa kan'ya.

Nang pumasok na siya ay nasamyo ko pa ang paboritong kong amoy niya at panaghaong pabango. Gustong-gusto ko

'yon!

"T-thank y-you!" nauutal niyang sabi. Kinakabahan siya.

Well, dapat lang dahil hindi siya makaalis dito hangga't hindi niya kaklaruhin kong ano ba ako sa kan'ya at kung may aasahan pa ba ako.

"Bakit ka naparito? May kailangan ka ba?" malamig kong pakikitungo sa kan'ya.

"Huh? A-ah… kasi gusto ko lang sanang tanongin kung.

K-kung b-bakit hindi ka dumating no'ng fiesta.

Hinihintay kasi k-kita," nauutal niya pa ring sabi.

Gusto kong matawa, nasa'n na ang amazonang Shantal na nakilala ko?

Bakit tila umamong tupa na ngayon?

I smirked. "Ah, 'yon ba? Wala! Busy lang ako!

T'saka hindi mo naman ako kailangan do'n dahil may kasama ka namang iba na nagpapangiti, sa 'yo!

Sa bagay, hindi mo nga naman pala nagagawa sa 'kin 'yon dahil ayaw mo nga pala sa 'kin!" may hinanakit at may diin kong sabi.

"Anong ba'ng pinagsasabi mo?" Napatingala siya sa 'kin, may gulat akong nababanaag sa kan'yang mukha.

Napangisi ako nang mapakla. " Eh, ano naman ngayon kung nando'n nga ako?"

"So! Nando'n ako nga! Sa 'yo galing 'yong tinapong bulaklak sa basurahan?" may diin niya ring tanong.

"Ah…'yon ba? Hayaan mo! Basura na, lang naman sa 'kin 'yon!"

Nakita kong tila nasaktan siya sa sinabi ko. Pero wala nasabi ko na, eh!

Galit din ang nararamdaman ko ngayon.

Huminga siya ng malalim bago nagsalita. "I have to go! Sa ibang araw na lang tayo mag-usap 'pag malamig na 'yang ulo mo!"

Akmang aalis na siya nang pigilan ko siya sa braso at pinahanap ko siya sa 'kin. "Sa'n ka pupunta?

Nagdilim ang paningin ko, binalot na 'ko nang matinding selos at galit. Tanging nasaisip ko ay pinaasa niya lang ako at niloko kaya gaganti ako.

"Ano ba! Bitawan mo 'ko!" Pilit siyang kumakawala sa 'kin pero hindi niya ako kaya.

Ngumisi ako sa kan'ya. "Pagkatapos mo 'kong paasahin at paglaruan ang damdamin ko!

Ano? Gano'n na lang 'yon?!

Sarado ang utak ko. Galit ang siyang namutawi sa 'kin.

"Finley ano ba'ng pinagsasabi mo! Bitawan mo na 'ko nasasaktan ako!" pagmamakaawa niya ngunit hindi ko 'yon pansin, tila naging blanko na ako.

Agad ko siyang nilakumos nang halik, mariin at mapusok. Walang pag-iingat.

Nagpumiglas pa siya at sinubukan lumaban ngunit kulang ang lakas niya.

"Finley ano ba!" Tunulak niya ako at sinampal nang malakas kung kaya mas lalo akong nagalit.

'''Yan! D'yan ka magaling Shantal! Ang saktan ako!" sigaw ko sa kan'ya. Agad naman siyang umiling.

"Hindi totoo 'yan! Makinig ka muna sa 'kin. Please…" Umiling rin ako sa kan'ya.

Nilapitan ko na siya ulit at binuhat patungong kuwarto ko.

"Aaahhhh! Finley put me down! Stop!" Pinagsusuntok ko niya ang likod ko.

Nang makapasok kami sa kuwarto ko ay bimalibag ko siya sa malambotl kong kama kaya alam kong hindi naman siya masasakyan.

"Finley! Anong gagawin mo sa 'kin?" takot niyang tanong m.

Umurong pa siya na akala mo ay may mapupuntahan.

Binalot na 'ko nang matinding pagnanasa sa kan'ya kasabay nga nang galit ko!

Agad ko namang hinubad ang pants at ang damit ko na agad kong tinapon sa kong saan. Itinira ko na lamang ang boxer ko.

Lumapit na ako sa kan'ya at pilit siyang kinubabawan. "AaahhH! Finley ano ba! Tumigil ka na!" Umiiyak na siya pero wala akong pakialam.

'Waagggg!" sigaw niya nang bigla kong punitin ang dress niya.

Tumambad sa 'kin ang malulusog niyang dibdib.

Napalunok ako dahil do'n! Sabay na tinitigan ko siya na nag-aalab ang pagnanasa at pagkagusto ko sa kan'ya.

"Hayop ka! Bakit mo ginawa sa 'kin 'to!"

Lalong nadagdagan ang galit ko nang sabihan niya pa ako nang hayop. Kaya muli ko na siyang hinalikan nang may pagpaparusa.

Nakatikom ang bibig niya 'yong labi niya ay kinagat ko kaya't do'n ay napaawang ko ito at malayang naipasok ang dila ko ro'n.

"Uhmmn!" daing niya.

Pinagapang ko ang kamay ko sa kaliwa niyang dibdib at pinisil ko 'yon.

"Ohhh!" Ungol niya nang gawin ko 'yon, ginanahan ako bigla.

Pinagapang ko naman ang labi ko sa panga niya, kabilaan. Hingal na hingal na siya.

Bumaba ang muli ang mga halik ko sa kan'yang leeg.

"Aahhh...F-finley, p-please. 'W-wag m-mo g-gawin s-sakin 't-to!" lalo na siyang nagmakaawa habang humihikbi.

Habang ako ay patuloy sa pagpapala nang isang kamay ko dibdib niya ay patuloy pa rin sa pagromansa ko sa kan'yan.

Humihikbi na siya nang malakas at nahihirapan na ring huminga.

"F-finley...m-maawa k-ka, p-please. N-natatakot n-na 'k-ko!" Hinga niya nang malalim.

"S-sayo!"

Nang sabihin niyang natatakot na siya ay parang, do'n na ako nagising. Tila isang bomba ang sumabog sa mukha ko!

Parang binuhusan ako nang malamig at nagyeyelong tubig. O, 'di kaya'y kumukulong mainit na tubig.

Do'n ko na siya naagmasdan nang mabuti.

'f**k! Anong nagawa ko?! Anong nangyari sa 'kin?'

Magulo ang buhok niya ay lumuluha ang mga mata at humikhikbi. Napasabunot na ako sa ulo ko dahil punit na ang suot niyang bistida na ako ang may gawa.

Napakademoniyo ko naman yata at nagawa ko 'to sa babaeng mahal ko!

Hinila niya ang kumot at ibinalot niya 'yon sa sarili niya at nagsumiksik sa sulok ng kama.

Napamura ako nang paulit-ulit dahil sa nanginginig na talaga siya sa takot.

'f**k! f**k! f**k!'

Anong gagawin ko? Gusto ko siyang lapitan at yakapin pero natatakot ako!