Destinies Crime

Chapter 38

Sunod-sunod ang paglunok ko sa laki niya talaga!

'Naku Shantal! Paniguradong wasak ang petchay mo diyan!'

At hindi nagtagal ay naramdaman ko na ang kan'ya sa b****a ko at hinagod-hagod niya pa ito ro'n. Todo naman ang kaba sa dibdib ko dahil inaabangan ko kung ano ang mararamdaman ko sa una.

Siya ang una sa 'kin ay sana ay siya na rin ang huli.

"'Wag kang kabahan Sweetie, dadahan-dahanin ko," kaya kumalma naman na ako.

Napakapit ako nang mahigpit sa braso ni Finley sa ginawaniyang pag-ulos sa 'kin.

Sobrang sakit no'n at kung hindi lang ako nagpigil ay mapapahiyaw na siguro ako sa sakit.

"I'm sorry Sweetie." Hinalikan niya pa akong muli at ilang saglit pa ay muli siyang umulos bigla at ramdam kong mas masakit 'yon at tila may napunit sa 'kin na ewan.

"Awww! Finn!" daing ko. Hindi ko na napigilan talaga sa sobrang sakit. Napaiyak pa ako dahil do'n at agad namang nag-alala si Finley sa 'kin.

"Sweety,  are you okay? gusto ba'ng itigil ko na lang?" Sinamaan ko siya ng tingin.

Hinampas ko siya. "Kainis naman kasi! Ang sabi nila masarap, pero hindi naman pala!" Naluluha at inis kung sabi.

'Nyemas sobrang sakit pala!'

Narining ko namang mahina niyang pagtawa, 'Aba! pinagtatawanan niya pa talaga ako.'

Hinuli niya na lamang ang labi ko ako at kasabay no'n ay ang mili niya pag-ulos, masakit at may hapdi akong naramdama pero no'ng kalaunan ay unti-unti na rin itong nawawala.

"Ahhh…" Yumakap na ako sa kan'ya dahil med'yo bumibili na ang galaw ni Finley at ngayon ay parang may kung anong kiliti akong naramdaman mula ro'n.

"Ohhh… You're so tight! Ang sarap mo Sweetie... Uhmm... uhmmm!" ungol ni Finley habang gumagalaw sa ibabaw ko.

Napapakagat naman ako sa 'king ibabang labi dahil liyung-liyo na ako sa sensansyon na hatid ng aming pag-iisa.

"Finn," mahinang sambit ko.

"Yes Sweetie? masakit pa ba?" Hinihingal niyang tanong.

Pawis na pawis na siya kaya pinunasan ko gamit ng palad ko ang noo niya.

"Hindi na," tugon ko at napangiti naman siya. Tumigil siya saglit at hinalikan niya ako, muling nagsalpukan ang aming mga labi na akala mo ay gutom na gutom kami pareho.

Sumasabay ako sa paraan ng paghalik niya sa 'kin.

Gumapang sa panga ko pababa sa leeg.

Sobrang sarap no'n lalong-lalo nang nakapasok ang kan'ya sa 'kin at ramdam ko ang pagkislot nito sa loob ko.

Ang mga kamay niya ay nasa dibdib ko at nilalamas niya 'yon. Mas para akong mababaliw nang isubo niya na ang ni*p*e ko, kinagat-kagat at sin*s* niya 'yon.

"Ooohhh! Ang sarap, Sweetie. Aahh...more plese…"

At do'n na nga siya bilang umulos, at malakas. "Aaahhh...ahhhhh...ghad! Sige pa Sweetie, I love it," sabi ko sa kan'ya dahil nagustuhan ko ang malakas na pagbayu niya sa 'kin.

"Sure Sweetie, I'm going to f**k you harder as you want."

Sabay kaming umungol sa sarap ng aming pag-iisa. Maya-maya lang ay parang mau kung ano na akong nararamdaman, naiihi na naman ako.

"Finn,  naiihi ako ulit," ani ko sa kan'ya.

"Okay, Sweetie. Just wait for me, malapit na rin ako. Aahhh.. f**k! Here go Sweetie."

Hindi naman an ako nakasagot dahil kumapit na ako sa kan'ya, dahil hindi nilabas ko na rin ang sabi kong naiihi ako.

Nanginginig rin si Finley at sunod-sunod na malakas na pagbayu ang ginagawa niya.

"Aaahhh… Ahaahhh! Heaven!" Bumagsak siya sa katawan ko, pawang pareho kaming hingal na hingal.

"That was great, Sweetie. I love you!" Hinalikan niya ako noo ko ilong at sa labi.

"Take a rest or sleep for a while. Hmmmn?" Ngumiti naman ako at tumango. Yumakap na  ako sa kan'ya dahil napagod rin talaga ako at med'yo masakit ang gitna ko.

Pero masaya pa rin ako dahil pareho naming ginusto ang nangyari.

Ilang sansali pa ay nakatulog na rin pala ako habang nakayakap sa kan'ya.

~Finley~

Hindi ako makapaniwalang akin na siya. Yes, akin na talaga siya at hindi ako papayag na may umagaw pa sa kan'ya.

Masaya ako nang sabihin niyang mahal niya na rin ako, akala ko ay nagbibiro lang siya pero totoo pala.

Parang gusto ko tuloy magpasalamat sa pagkalunod ko kanina dahil bumalik na nga ang alaala ko.

Ngayon ay may nangyari na sa 'kin, pinapanalngin kong mabuo ang naipunla ko sa kan'ya.

Nang sabihin niyang isang taon lang ang hiningi niyang bakasyon sa parents niya at pagkatapos no'n ay babalik na siha sa kanila ay nanhamba akong baka hindi ko na siya makita, o matagal pa ulit. Lalo na't baka may manligaw sa kan'yang iba.

Kapag nagkataon ay mawawala pa siya sa 'kin at hindi ako papayag.

Mahal na mahal ko si Shantal, ay gahawin ko ang lahat 'wag lang siyang nawala sa 'kin.

Napangit ako nang maalala ang pig-iisa naming dalawa, ngayon ay mahimbing na ang pagtulog niya.

'Pinagod mo kasi.' sabat ng isip ako.

Nakayakap siya sa akin na talagang ikinatuwa ko.

Napaka-ganda ng sweetie ko kahit tulog.

Hinawi ko ang buhok niya upang mapagmasdan siya nang mas malapit.

Hinaplos ko ang makinis at maganda niyang mukha.

Ilang saglit pa ay dahan-dahan akong umalis sa tabi niya. I'm sure na gutom na siya pagkagising kaya ipagluluto ko na ang mahal ko.

Paano pa kaya kung nagpakasal na kaming dalawa, ang sarap gumising sa araw-araw kung ang mukha ng mahal mo ang makikita pagdilat ng mga mata mo.

Nilinisan ko na muna siya at binihisan, halatang pagod talaga siya dahil hindi man lang siya nagising. Pagkatapos no'n ay nagtungo na ako sa kusina para magluto.

Pero naalala kong hindi naman ako marunong talaga magluto, prito-prito lang ang alam ko kaya ang ending ay umorder na lamang ako.

Hindi na ako, pinabilhan ko na rin siya ng damit secretary ko dahil alam kong hindi siya kumportable sa mga damit kong sobrang laki sa kan'ya kahit pa gusto ko pang suot niya pa 'yon.

Ay nang dumating na nga ang mga inorder kong mga pagkain ay agad kong iyong inayos sa table, pero naisip kong baka hindi niya pa kayang kumilos, alam kong iindahin niya pa ang sakit.

Kaya naisip kong dalhin na lamang 'yon sa kuwarto at do'n na lamang kami kakain.

Naalala ko namang tawagan pala si Jaica na hindi ko na muna pauuwiin si Shantal ngayon.

Tinawagan ko na ang number niyang nakasave sa phone ko. "Hello?" sagot naman ni Jaica sa kabilang linya.

"Ah.. Yes, Jaica. I'ts me, Finley," ani ko naman.

"Oh! Finley, kumusta? Sabi ni Nanay magkasama raw kayo ni Shantal? Gabi na, hindi pa ba siya uuwi?" tanong nito sa 'kin.

"Ahmmn...kaya nga pala ako tumawag para sabihing hindi siya makakauwi,  bukas ko na, lang siya ihahatid after kong magpunta sa doctor ko," tugon ko naman kaya mukhang nag-alala naman si Jaica.

"Huh? Bakit? May nangyari ba sa 'yo?"

Natawa naman ako. "Relax, okay? Bumalik na kasi ang alaala ko kanina kaya sasamahan niya ako bukas."

"Wow! Talaga? E, 'di okay na kayong dalawa?

Masaya na ulit ang kaibigan ko?

Naku! Masaya ako para sa in'yo!" halata nga naman ang saya nito.

"Pakisabi na lang kay Tita Janice, Jaica. Baka kasi mag-alala kayo kay Shantal," sabi ko pa.

"Sige, sige. Ako bahala kay Nanay, good night na. Kita-kits bukas." Binaba ko naman na agad ang phone ko.

Alas nuwebe na kaya nagpasiya akong gisingin na, si Shantal.

Pagpasok ko sa kuwarto ay mahimbing pa rin talaga tulog nito. Inilapag ko na muna ang dala kong tray at dinaluhan ko siya upang gisingin na.

"Sweetie," pukaw ko sa kan'ya.

"Uhmm.." Gumalaw naman siya paharap sa 'kin med'yo lumishis rin ang kumot na nakabaon sa dibdib niya kaya kita ko 'yon.

'F*c*! Magpigil ka, Finn. Baka masobrahan mo naman.'

Napalunok ako at biglang uminit ang pakiramdam ko. Muling nabuhay naman ang alaga ako dahil do'n, ang hirap magpigil sa totoo lang.

Kaya mula sa leeg ay nag-umpisa, akong halikan siya ro'n.

"Uhmmn…" Mas lalo akong nag-iinit sa munting ungol niya kahit tulog, bumaba ang halik ko at sinakop ko ang isang s*s* niya.

"Aahhh… Finn?" Nagising ko na siya, napasabunot naman siya sa ulo ko dahil sa pagpapatuloy ko sa dibdib niya.

Pero hanggang do'n lang 'yon dahil kailangan ko magpigil. Bala ko lang talaga siyang gisingin.

"Wake up, Sweetie. It's almost late  and you need to eat. I know na pinagod kita, Sweetie," aniko.

Nakamulat na ang mga mata niya at at masuyo ko siyang tinitigan.

Nahihiya naman siyang iinwas ang mga, mata sa 'kin. She looks cute dahil nag-blush pa siya.

Kinintalan ko pa ang labi niya ng hakik bago ko siya tulunga bumangon.

"Sorry,  nakatulog ba ako nang matagal?" Ngumiti naman ako, hindi niya, alam kung gaano ako kasaya.

"No worries, okay lang. Ako naman ang may gawa kung bakit ka napagod." Natawa ako dahil sobrang pula na, ang mukha niya.

"Tumigil ka nga diyan! Sandali lang nagbibihis muna ako." Pero pinipigilan ko siua dahil ako na ang magbibihis sa kan'ya.

"Wait! Diyan ka lang,  pinabilhan na kita ng mga damit kanina sa secretary ko. Wait here, I'll get it." Nagtungo ako sa sala dahil nado'n pa pala ang mga 'yon.

"Here Sweetie, pumili ka na lang at tutulungan kitang magbihis." Ini-abot ko sa kan'ya ang mga paper bags.

"Thank 'you, pero kaya ko namang magnihis mag-isa," aniya.

"Are you sure?" Tumango naman siya sa 'kin.

"Fine! Sige,  after mo magbihis ay kakain na tayo. Ahmmmn...tinawagan ko na si, Jaica na bukas ka na lang makakuauwi," sabi ko pa at tipid naman siyang ngumiti