Red
Good morning, Love. Kumusta ang pakiramdam mo?" tanong ko kay Jaica dahil kagani ay masama ang pakiram niya. Dadalhin ko siya ngayon sa obigyne para ipa-chaeck up.
"Good morning, okay na ako. Gano'n lang talaga siguro dahil sa pagbubuntis ko, ikaw kasi–"
"Ohh..nagagalit ka na naman, 'wag ka na magalit Love. Ayaw mo na ba sa 'kin?" nag-alala naman siyang naatingin sa 'kin sabay iling.
"Hindi ah! I'm sorry, hindi ko rin alam eh! Basta na lang ako naiinis sa 'yo, hindi ko kasi mapigilan. Sorry na Love..." bigla naman siyamg umiyak kaya nataranta ako.
"Sh*t! Love, don't cry...hindi naman ako galit. Shhhhh...tahan na, I'm sorry." Agad ko na siyamg niyakap.
"I love you, okay..I love you both kaya 'wag ka na umiyak kasi umiiyak din si baby." Pinunasan ko ang luha niya at mabuti na lang ay ngumiti na siya ulit
"I love you too, Daddy," para naman lumukso ang puso ko nang sabihin niya 'yon. Ang sarap pakinggan nang sinabi niya, excited na akong manganak si Jaica at makita na ang magiging anak naming dalawa.
Kinintalan ko siya ng halik sa noo bago inayang labas na sa kuwarto. Hindi pa kasi siya nag-aalmusa. "Let's go..you need to eat your breakfast, baka nagugutom na si baby," ani ko.
Nakangiti naman itong sumunod, inalalayan ko siyang tumayo sa kama atagkahawak kamay kaming lumabas.