Chapter 56
1024 Words
Pareho kaming hingal nang dahil sa halik na aming pinagsaluhan, mga ilang sigundo rin itinagal no'n gigil na gigil na ako sa kan'ya, nasasabik na akong maparamdam kung gaano ako nangulila sa kan'ya.
"Sweetie, later. Hmmn?" Haplos nito sa mukha ko.
"Kumain na muna tayo dahil nagugutom na ako, samdali lang sabihan ko si Manag na dalhan tayo nang pagkain."
Matinding pagpipigil na naman 'to! Kakina ko pa siya gustong angking muli, pero siyempre kailangan kong makinig. Mahirap na at baka mapurnada pa.
Napailing ako sa iniisip ko. 'Finley, kalma dajil hindi 'yan tatakbo.'
Para akong sira dahil kinakausap,ko,ang aking sarili. Muli na itong bumalik at tumabi na sa 'kin.
Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala na nangyayari ito ngayon, lahat nang impryamte sa bihay ko ay narito.
Parang kahapon lang ay hinahanap ko si Shantal pero ngayon nasaharapan ko na siya.. Sila nang anak namin, sayang lang at hindi ko siya nasamahan no'ng mga panahong ipinagbununtis niya ito.
Hindi ko naranasan na makita siyang maglihe, masaksihan ang unti-unting paglaki ng tiyan niya hindi ko man lang siua nasahan saga prenatal check up niya.
Sayang, hindi kami magkasamang dalawa no'n.
Pero ngayong nandito ako ay sisiguraduhin kong bawat oras at araw. Susulitin ko ang mga sandaling kasama sila ng anak namin.
"Sweetie, kumain na muna tayo. Nandito na ang pagkain kasama ko si Manang na nag-akyat nito.
"Okay, thank you Sweetie. Pakilagyan na lang ng pagkain at pakisabi kong saan nakapuwesto ang mga ito Sweetie," pakiusap ko.
"Hindi na Sweetie, gusto kong subuan kita. Okay? Umuli ka lang sa tabi ko at ako na ang bahala," aniya pa kaya nakiya naman ako.
"'Wag na Sweetie, kaya ko naman eh!"
"Please? Gusto ko 'yong gawin, okay?" Kinintalan pa ako nito ng halik sa labi.
"Okay, ikaw bahala," nahihiya kong sabi.
Narinig ko na nag mga kutsara at pinggan na kumalansing, marahil ay inaayos niya pa ang kakainin namin.
"Ayan, okay na. Let's eat na Sweetie say, A," aniya upang subuan ako.
Kaya ginawa ko naman, sa tanag buhay ko ngayon lang ako nakaramdam ng hiya.
"Sweetie, ang cute mo! Your blushing nahihiya ka ba sa 'kin dahil sinusubuan kita?
'Wag ka nang mahiya okay? Gusto mo, subuan mo rin ako, eh," alam kong sinisikap niyang hindi ako makaramdam ng hiya.
Nagatuloy lang kami sa kain hanggang sa mabusog kaming dalawa.
"Thank you, Sweetie. Ang sarap talaga at nabusog ako." Pinunasan ko ng table napkin ang gilid ng labi niya dahil may kaunting mantika pa galing sa ulam na kinain nito.
"Baba muna tayo do'n Sweetie, ha! Nakakahiya naman kung iiwanan natin sila do'n agad.
Kung gusto mo nang magpahinga ay magpaalam ka na lang sa kanila.
Hihiram na lang muna ako ng pamalit mo kay Daddy," baka kasi inaantok na siya, kaya mas mabuting magpaalam kami ng maayos sa mga kaibigan namin bago kami bumalik dito sa taas.
May mga guest room naman kami kung sakaling hindi sila makauwing tatlo.
"Sure, thanks Sweetie. Kung maparami ang inom ng mga 'yan ay hindi na sila makakauwi." Nakangiti ito dahil natutuwa sa mga kaibigan niya.
"Okay lang, may guest room naman kami . Doon na lang muna sila kung gisto nila.
Hindi rin naman 'yan sila papayagan nina Mommy na bumiyahe pa nang lasing," ani ko.
"Ano? Baba na ba tayo?" aya ko na sa kan'ya.
"Okay." Magkahawak-kamay kaming dalawa na bumaba upang puntahan na ang mga nag-iinuman.
"Okay na kaya sina Red at Jaica? Itong si Seth kasi hindi rin nagpatalo kakapang-asar eh," naisip ko si Jaica kung okay lang ba ito.
"I'm sure magiging okay rin sila, alam mo naman si Red. Hindi niya 'yan titigilan hanggat hindi kumakalma.
Masaya ako para sa kaibigam ko na magiging Daddy na rin pala," masaya siya pero nahihimigan ko ng lungkot at panghihinayang.
"Oo nga eh, akalain mo 'yon! Humabol a sila sa 'tin," natatawa ko pang sabi.
Nang makalapit na kami kina daddy at mga kaibigan namin ay masaya ang mga ito sa pakukuwentuhan, hinanap ng mga mata ko si Jaica at Red ngunit hindi ko sila makita.
'Nasaan kaya sila?'
"Oh! Ba't nandito pa kayo? Akala ba namin ay nagpahinga na kayo?" tanong ni Seth na talagang lasing na.
'Teka, bakit kaya siya ay lasing na talaga pero sin Giovan at daddy ay hindi pa nama. ah!'
"Bro, mukhang nauna ka nang malasing ah.
Mahina ka ba sa alak?" birong tanong ni Giovan ka Seth na parang inaantok na rin.
"Gag* hindi ah! Mas maraming lang akong nainom sa 'yo, paano ang daya mo kasi," natawa naman si Givon.
"Akal mo hindi ko napapansin 'yang panay ang tagay mo sa 'kin? Ul*l ka!" Akmang babatukan na sana ni Seth si Giovan ngunot mabilis itong nakailag.
Natawa naman kami nina daddy, sin mommy naman ay kasama sina tita Janice at ang mommy si Finley.
"Magsitigil nga kayo! Para kayong mga bata. Pag-umpugin ko kayo eh," saway naman ni Finley sa dalawang tukmol na 'to.
"Talaga ba? Habulin mo muna kami," pang-aasar pa ni Giovan. Mukhang hindi naman opened si Finley sa kaibigan.
"Ul*l ka talaga! 'Wag mo nga ma-understimate 'yang si Finley brow, tanungin mo bukas si Kira. Kahit hindi nakakakita 'yang si Finley ay magaling maghanap 'yan!"
'Hayop 'yan!
Biglang uminit naman ang mukha ko, arang iba ang dating sa 'kin nang sinabi ng tukmol na 'to!
Nuti na lang at hindi nakikita ni Finley ang itsura ko.
Nakakahiya talaga.
Ako na mismo ang humampasxsa braso ni Giovan at Seth dahil sa kalokohan nilang dalawa.
"Mga sira kayong dalawa!" anak ko sa kanila.
"Oh! May mali ba sa sinabi ko namin?" maang-maangan pa nila, ngayon ay magkakampi na sila.
Nakajiya kina dad, buti na lang at abala sila ng daddy ni Finley sa pag-uusap.
"Sandali nga pala, brow. Hindi pa bumabalik sina Red at Jaica ah," ani naman si Seth.
"Sus! Hayaan mo nga 'yon sila, gumagawa pa 'yong ng mata at ilong ng baby nila!" agad naman sumagot si Giovan at muling ngumis kay Seth.
"Eh, ikaw kaya brow? Kailan kaxrin ba makakagawa?" sinamaan naamn nang tingin agad ni Seth si Giovan.
'Oo nga, wala akong alam sa lovelife ng mga 'to!'
.
- Writer
