CHAPTER 29 - "THE SCARS WE CARRY"

1200 Words

Ang unang amoy ng bagong oven ay dapat sana'y magdulot ng kasiyahan, ngunit para kay Miguel, ito ay amoy ng takot. Bawat tunog ng kampanilya sa pinto ay nagpapangilo sa kanyang nerbiyos. Bawat hindi pamilyar na mukha ay potensyal na kaaway. "Mahal, okay ka lang?" tanong ni Amber, hawak ang kanyang braso. Pilit na ngumiti si Miguel. "Oo naman. Medyo pagod lang." Pero alam ni Amber ang totoo. Nakikita niya ang paraan ng pagiging alerto ni Miguel—ang mga mata niyang palaging nagsusuri, ang mga kamay na laging nakakuyom. Ang mga sugat sa katawan niya ay gumaling na, pero ang mga sugat sa isipan... iyon ang mas malalim. Habang naghahanda ng mga paninda, biglang may bumagsak na kaldero sa likuran. Mabilis na lumundag si Miguel, humarap sa direksyon ng ingay, nakahanda na para umatake. "Pase

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD