Amber at Miguel nakaupo sa maliit na lounge sa likod ng Montenegro Mansion, malayo sa mata ng iba. Tahimik ang paligid, ang lamig ng gabi at ang patak ng ulan sa bintana ay parang kasabay ng t***k ng kanilang puso.
“Amber…” Miguel began, his voice low, halatang may iniisip. “Gusto ko lang malaman… okay ka lang ba pagkatapos ng dinner? Alam mo, intense talaga.”
Amber huminga nang malalim, hawak ang kamay niya. “Alam ko, mahal… pero mas okay ako kaysa noon. Mas malaya, kahit medyo awkward pa rin.” May maliit na ngiti sa labi niya, pero ang mata niya ay naglalarawan ng pagod at tensyon.
Miguel napatingin sa kanya, serious. “Pero… hindi mo ba naiisip kung paano sila magrereact sa mga susunod na araw? Social circles, business meetings… lalo na Dad mo.”
Amber, steady, tumingin diretso sa kan
