Ang unang amoy na sumalubong kay Amber pagkabukas ng pintuan ng maliit na apartment ni Miguel ay hindi harina o kape, kundi gamot at sabon. Isang bagong uri ng katapatan.
"Te, inom na ng gamot," ani Miguel kay Lily na nakahiga sa sopa, ang kanyang mga galaw ay banayad at puno ng pag-aalaga.
Tumingin si Amber sa paligid. Ito ang totoong buhay na pinili niya: isang 30-square-meter na apartment na puno ng mga kahon, isang kapatid na nangangailangan, at isang lalaking napapagod na ngunit hindi sumusuko. Wala ritong chandelier o marble floors. Pero sa unang pagkakataon, ramdam niyang ito ay tahanan.
"Tulungan kita," sabi niya, lumapit kay Miguel.
Huminga ito nang malalim. "Amber, hindi mo kailangan—"
"Alam ko," putol niya. "Gusto ko."
At iyon ang naging routine nila. Si Miguel ang nag-aas
