Obsesyon

Kabanata 1 Stan "Anak, alam ko naman na hindi ka pabor sa pag lipat nating ito. Pero kailangan natin ito. Kailangan natin mag simula muli. At alam kong ito lang ang tanging paraan para makalimutan na natin ang masasakit na pangyayari sa buhay natin." Wika ng Ama ko sa akin. "Alam ko naman iyon, Pa. Kaya lang kasi mahihirapan na naman akong mag adjust sa eskwelahan. Panibagong pakikisama at pakikitungo na naman." Sagot ko rito. Kakalipat lang kasi namin ng tirahan. Mula Baguio ay lumuwas kami ng Maynila. Upang makalimutan na ang malagim na trahedya na sinapit ng aking pamilya. Binangga kasi ang sasakyan namin, nang pauwi na kami kasama ang buong pamilya ko galing Burnham Park. Nahulog sa bangin. Maswerte kami ni Papa na nabuhay pa pero hindi ang Mama ko at ang bunso kong kapatid na babae. Sobrang nalungkot kami ni Papa sa nangyari at hiniling na sana ay hindi na lang kami nabuhay pa pero wala, eh. Hindi pa siguro tapos ang misyon namin dito sa lupa, kaya naman hindi pa kami isinama nila Mama at ni Bunso. Kaya upang makabalik kami sa normal na pamumuhay ay nag desisyon si Papa na tanggapin na ang inaalok ng St. Andrew Academy sa kanya na mag turo sa Campus nila sa Manila. Dati pa sa kanya ito inaalok, kaya lang palagi nito iyong tinatanggihan dahil mawawalay nga ito sa amin ng matagal. Ngayon kaming dalawa na lang ay tinanggap na nito iyon. Para na rin makaalis na kami sa bahay. Sa bahay namin na kung saan bawat sulok ng lugar ay pinapaalala sa amin ni Papa ang masasayang araw na kasama namin sila Mama at Bunso. Yung mga araw na kumpleto at buo pa kami. "Sorry, Pa. Alam kong hindi rin madali sayo ito. Ang sensitive ko." Wika ko pa ng napagtanto ko, na hindi lang naman ako ang nahihirapan sa sitwasyon namin. Ngumiti ito sa akin at niyakap ako ng mahigpit. Nangako ako kay Mama na hindi na ako magiging pasaway. Sisikapin ko na hindi maging pabigat kay Papa. "Salamat, Anak. Wag kang mag alala. Makakatagpo ka rin ng mga bagong kaibigan dito. Magiging okay din tayo rito." Sambit nito habang hinihimas ang likod ko. Sana nga, Pa. Sana nga. Tinapos na namin ang pag aayos ng mga gamit namin. Hindi man kasing laki ng bahay namin sa Baguio, ang bago namin nilipatan ay sapat na ito para sa aming dalawa ni Papa. Bukod sa sagot ng school ang tuition ko ay sinagot din nito ang bahay na matutuluyan namin ni Papa. Kaya hindi na talaga kami nahirapan pa sa pagpunta rito. Tanging presensya na lang talaga namin ang kailangan. Dalawa lang ang silid sa bahay na ito. Pinili ko yung maliit at na nasa bandang dulo. Yun nga lang ay wala itong sariling banyo. Katabi lang din naman ng silid ko. Malapit lang din itong bahay namin sa mismong eskwelahan na papasukan namin dalawa ni Papa. Ilang minutong lakaran lang. Matapos makapag linis ay nag pahinga na ako sa silid ko. Bukas na bukas kasi ay kailangan pa namin maging maaga ni Papa, para asikasuhin ang papers ko. Dalawang linggo na kasing nagsimula ang klase dito. Kaya late na ako kung tutuusin. Sana lang ay maging maayos ang buhay estudyante ko. Makakilala ako ng kaibigan. Wala sanang toxic o mga bullies dito. Sa kakaisip ng kung ano ang mangyayari bukas ay hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako. Nagising na lamang ako kinabukasan sa maingay na alarm clock sa bedside table ko. Ala-singko na ng umaga. Antok na antok pa ako pero kailangan ko na talagang bumangon. Marami pang kailangan gawin. Teka? Gising na ba si Papa? Nag unat-unat muna ako at nag tanggal ng muta bago ako lumabas ng aking silid. Naglakad ako papunta sa silid ni Papa. Kumatok ng dalawang beses. "Pa? Pa, gising ka na ba?" Wika ko pero walang sumagot kaya naman pinihit ko na ang doorknob at binuksan iyon. Napatulala at napalunok na lang ako ng laway ng makita ko ang itsura ni Papa na nakahiga sa kama. Wala na ang kumot na tumatabing sa katawan nito. Nahulog na iyon sa lapag. Kaya naman nakabalandra na sa akin harapan ang kabuuan ng napaka ganda nitong pangangatawan. Noon pa man ay nakaugalian na ng Papa ko na matulog ng naka-boxer brief lang. Kahit nung nabubuhay pa si Mama. Ilang beses ko na rin nakita ito sa ganun ayos. Kahit anuman ang kasarian mo ay tiyak na mahuhumaling ka na lang sa taglay na kasarapan ng pangangatawan ni Papa. Dati raw itong modelo, nung kabataan nito. Mula iyon sa kwento ng Mama ko ng nabubuhay pa ito. Hindi naman iyon katakataka dahil gwapo naman talaga ang Papa ko. Para ngang hindi ito tumatanda. 39 na ito pero parang nasa late twenties ang itsura nito. Madalas nga na mapagkamalan na magkapatid lang kami. Marami ang humahanga kay Papa. Mapa-Babae man o lalaki. Lalo na sa mga katulad ko. Sa mga katulad kong nagnanasa sa kapwa lalaki. Haaaaaay... Oo na. Aamin na ako. Isa akong silahista. Nagkakagusto pa rin naman ako sa babae pero mas lamang na talaga ang sa lalaki. Nakailang girlfriend naman ako pero laging nauuwi sa hiwalayan. Hindi kasi nila mapunan ang pangangailangan ko, na alam kong sa kapwa lalaki ko lang din mahahanap. Natauhan lang ako sa pagkakatulala ko ng maramdaman ko ang paninigas ng b***t ko sa loob ng suot kong boxer short. Lagi talagang ganito ang nangyayari sa akin sa tuwing makikita ko si Papa, sa ganun ayos. s**t. Alam ko naman bawal. Bawal na bawal. Maling-mali. Ngunit hindi ko kasi talaga mapigilan. Isa siyang masarap na lalaki. Sobrang sarap. Isama mo pa ang napaka laking kargada niya na nakabukol ngayon sa suot nitong boxer brief. Fuck...! Madalas ko ngang isipin iyon kung ano ba ang itsura nun. Inaasam na makita iyon kahit isang beses man lang. At aaminin ko na madalas si Papa, ang palagi kong iniisip kapag nag jajakol ako. Iniimagine ko na hawak hawak ko ang b***t nito at jinajakol iyon. Pagkatapos ay isusubo. Tang ina. Pumintigpintig na naman ang b***t ko sa mga malalaswang imahe na pumasok sa isipan ko. Kaya bago pa ako malunod sa matinding pagnanasa sa Papa ko ay iwinaksi ko na agad iyon sa aking isipan at ginising na ito. Lumapit ako sa kinahihigaan nito at tinapik tapik ito ng mahina. "Pa... Pa, gising na. Baka ma late pa tayo sa school." Sambit ko. Para akong sinisilaban sa sobrang init ng aking nadarama. Lalo na ng maramdaman ko ang matigas na braso ni Papa ng tapikin ko ito. Gumalaw galaw ito. Nag unat-unat at kinamot pa ang pagkakabakat ng b***t nito. Pinagpawisan tuloy ako ng malamig nang makita ko, na nasa katigasan na ang estado nun. Putang ina. "Good Morning, Anak. Anong oras na ba?" Pang bedroom voice na wika pa nito sa akin. Napapikit na lamang ako at napakagat sa aking labi. Kung ano-ano na nga ang pumasok sa isip ko. "A-Ala singko na ng umaga, P-Pa." Sagot ko na nabulol pa. Ang lakas ng t***k ng puso ko nun. Pumaupo na ito ng kama at mabilis na rin akong naglakad palabas ng silid nito. Kailangan ko na talagang lumabas doon dahil baka hindi na ako makapag timpi at magahasa ko na talaga ito. Ayokong masira ang relasyon namin mag ama dahil lamang sa isang kalibugan. Kaya kahit nasang-nasa ako rito ay matinding pag pipigil talaga ang ginagawa ko. Sapat na ang pag jakulan lang ito. Hanggang doon lang dapat. Wala ng iba pa. Hindi na kailangan humigit pa roon. "Maligo ka na, Anak. Ako ng magluluto ng agahan natin." Pahabol na wika pa nito sa akin. "Sige pa." Sagot ko rito na hindi na ito hinaharap. Dali-dali akong pumasok sa silid ko. Binagsak ang katawan ko sa kama at doon ibinuga ang hangin na kanina ko pa pinipigilan. Putang ina. Uubusin talaga ni Papa ang pasensya ko. Damn...! Lord, please. Bigyan niyo ako ng mahabang pasensya. Wag niyo pong hayaan na malunod ako sa kahalayan at kalibugan. Protektahan mo kami ni Papa sa pagnanasa kong ito. Ilang minuto pa ang itinagal ko sa pwestong iyon, bago ako kumalma. Subalit nanatili pa rin matigas ang b***t ko. Kaya tumayo na ako at kinuha ang kakailanganin ko sa pag ligo. Nang makumpleto ay lumabas na ako ng silid ko at pumasok na sa banyo na katabi lang nito. Alam ko na ang solusyon sa pagkakatigas ng b***t ko. Jakol. Jakol habang naliligo at iniisip ang hubad na katawan ni Papa. Alam kong hindi kasi ito lalambot hanggat hindi ito nakakapag palabas. Iyon lang ang tanging solusyon. Para manahimik ito. Nang mahubad ko na ang saplot ko ay tumapat na ako sa may shower. Hindi man lang nakakaapekto sa akin ang lamig ng tubig. Balewala iyon sa init na nararamdaman ko ngayon. Sinimulan kong hawakan ang b***t kong matigas. Pumikit ako at iniisip ko ang katawan ni Papa. Ang gwapo nitong mukha. Ang malapad nitong balikat. Ang siksik sa muscle nitong braso. Ang matambok at matigas nitong dibdib, kasama na ang maliit ngunit nakakatakam nitong dalawang u***g. Inimagine ko rin ang perpekto nitong abs hanggang sa malaki at mataba nitong b***t. Habang iniisip ko iyon ay pabilis ng pabilis ang pagtaas-baba ko sa b***t kong matigas. "P-Papa.., Ugh... Fuck...! AHHHHHHHHh..." Mahinang pag ungol ko. Ilang saglit pa ay sumabog na ang t***d ko. Naka pitong putok pa nga ako, bago tumigil sa pagpapalabas ng katas ang b***t ko. Napasandal na lamang ako sa tiles na nanghihina. Tang ina. Kapag ang hubad na katawan talaga ni Papa ang iniisip ko ay mabilis akong labasan. Nakakalibog talaga ito. Sobra...! Hindi talaga matatawaran ang hatid nitong kasiyahan sa imahinasyon ko. Shit...! Nang makabawi ng lakas ay naligo na ako. Gaya nga ng sabi ko ay marami pa kaming dapat asikasuhin ni Papa sa School. Kaya nag madali na rin akong maligo. Sakto ng matapos akong maligo at makapag bihis na ng uniporme ko ay natapos na din maligo at makapag luto ng agahan si Papa. Literal na hindi ako nakapag salita ng makita ko ito. Ang gwapo nito sa suot nito ngayon. Humahakab sa katawan nito ang suot nito na long sleeve na polo. Putok na putok din ang muscle nito roon. Humuhulma rin ang kargada nito sa suot nitong pantalon. Ang sarap niyang gawin agahan. Kung pwede nga lang na siya na lang ang almusalin ko, eh. Haaay...! Sobrang hirap ng posisyon ko talaga. Kayanin ko pa kaya? "Ang gwapo naman ng anak ko. Manang-mana ka talaga sa akin." Wika nito na nakapag balik sa akin sa wisyo. "Mambobola na lang si Papa, yung napakalayo pa sa katotohanan." Nakangusong reklamo ko rito. Hindi naman kasi totoo yun. Cute lang ako pero hindi ako kasing gwapo at kasing sarap nito. Pinangarap ko kaya na sana ay naging kamukha ko na lang ito. Kaya lang ang Mama ko ang naging kamukha ko. "Anong nambobola? Nagsasabi ako ng totoo. Gwapo ka kaya, Anak. Syempre kanino ka ba naman mag mamana, kundi sa akin." Wika pa nito sa akin. "Kaya lang hindi naman kita naging kamukha. How i wish na naging kamukha na lang kita, Pa. Hindi si Mama. Naging sikat sana ako sa school tulad mo." Tugon ko rito na napa buntong hininga. Nagulat ito sa sinabi ko. Hinawakan nito ang ulo ko at hinimas-himas iyon. Madalas talaga nito iyon gawin sa akin. "Hawig naman kita, eh. Mas lumamang nga lang ang Mama mo ng kaunti. Pero hindi nangangahulugan yun na hindi ka na gwapo. Gwapo ka, Anak. Maniwala ka sa akin. Saka marami kang mga katangian na nakakaangat sa iba. Mabait, Magalang, Masunurin, Matalino, at higits sa lahat ay Mapagmahal. Ewan ko na lang kung hindi ka maging sikat sa school na papasukan natin ngayon. Kaya wag mong ida-down ang sarili mo. Wag mong ikumpara sa iba. Ikaw yan. Maging proud ka sa sarili mo. Dahil kusang aangat ang katangian mo. Baka mas higitan mo pa nga ako nung kabataan ko." Tugon nito sa akin na nakangiti. "Salamat, Pa." Sambit ko rito. Gumaan ang loob ko sa sinabi nito. Ngumiti pa ito sa akin at nag simula na kaming mag agahan. Pinaalala nito sa akin ang mga papeles na kailangan namin. Sinabi ko rito na naihanda ko na at nakalagay na iyon sa bag ko. Kagabi pa. Ilang sandali pa ay lulan na kami ng sasakyan nito, patungo sa school. Kinakabahan ako sa magiging buhay ko ngayon rito. Lalo pa at wala talaga akong kakilala. Panibagong simula na naman kasi ito para sa akin. Napakuyakoy na lang ako ng wala sa oras. At mukhang napansin naman ni Papa ang pag aalala ko. "Relax ka lang. Wag kang mag alala, Anak. Magiging maayos din ang lahat. Mag tiwala ka lang. Magiging maganda ang pagsisimula natin dito, Anak. Nararamdaman ko." Sambit nito sa akin. Ngumiti lamang ako bilang tugon. Sana nga, Pa. Sana nga. Maya-maya pa ay narating na rin namin ang St. Andrew Academy. Sobrang laki pala ng school na ito. Mukhang may mga sinasabi rin sa buhay ang mga estudyante na nag aaral dito. Kita yon sa kutis ng balat nila. Mas lalo tuloy akong kinabahan. Para akong bata na unang sasabak pa lang sa pag aaral. Ganun na ganun yung pakiramdam ko ngayon. Itinigil na ni Papa ang sasakyan nito sa may parking area na laan sa mga nagtatrabaho sa school na iyon. Kaya naman nakahinga ako ng maluwag dahil walang makakakita sa akin estudyante. Gusto ko kasi na wala munang makaalam na Anak ako ng isang professor. "Ready ka na, Anak?" Wika sa akin ni Papa ng patayin na nito ang makina ng sasakyan nito. Inalis na nga nito ang seatbealt nito, habang ako ay nanatili lang na hindi kumikilos sa pagkakaupo. "Pa. Pwede bang mag request?" Umpisa kong sabi rito. Tinignan ako nito at tumango sa akin. Huminga muna ako ng malalim at nag tyaga naman itong hintayin ang kung anuman ang nire-request ko. "Pwede bang wag mong sabihin sa mga estudyante na anak mo ako, Pa. Hindi sa kinakahiya kita. Proud nga ako na anak mo ako at Papa kita. Kaya lang, ayoko kasi na lalapitan lang ako ng mga estudyante at kaibiganin dahil lang sa alam nila na anak mo ako. Baka hindi maging sincere ang ino-offer nilang friendship sa akin kapag nalaman nila. Baka gamitin lang nila ako, para maipasa mo sila sa subject na ituturo mo sa kanila." Mahabang paliwanag ko rito. Naiintindihan naman nito kung saan ako nanggagaling. Tumango-tango ito sa akin. "Sure. Walang problema. Pero mukhang malalaman din naman nila iyon, sooner or later. Surname ko ang ginagamit mo. Hindi mo naman siguro balak hilingin sa akin na pati yun ay gusto mong palitan?" Pagbibiro sa akin nito na ikinatawa ko. "Hindi naman, Pa. Ang astig kaya ng apelido natin. De Guzman." Wika ko rito na nangingiti. Napangiti na lang din ito sa akin. "Tara na at pupunta pa tayo sa registrar office. Kakausapin din kasi ako ng vice president ng school na ito. Saka nga pala, ako ang huling subject mo. Kaya magkikita at magkikita talaga tayo sa school." Sagot pa nito sa akin. Pagkatapos nun ay bumaba na kami ng sasakyan nito. Sabay na kaming nag lakad papunta sa registrar office. St. Andrew Academy Iilan pa lang ang mga estudyante na nakakasalubong namin. Medyo maaga pa kasi. Sa bawat nakakasalubong nga namin ay hindi nila maiwasan ang hindi mapanganga, lalo na kapag nasisilayan na nila ang angking kagwapuhan at kakisigan ni Papa. Hindi ko talaga sila masisisi kung ganun man ang reaksyon nila sa papa ko. Headturner at nakakapag-laway talaga si Papa. "OMG...! DADEEEEE... The who?" Narinig ko pang wika ng isang lalaki kay Papa. Mukhang mga out na gay ang dalawang iyon. Exclusive for boys lang kasi ang school na ito kaya walang babae rito. Akala ko makakaligtas na si Papa sa mga babaeng estudyante. Nawala sa isip ko na baka may mga katulad ko rin dito. Hindi namin sila pinansin at pinagpatuloy lang namin ni Papa ang paglalakad hanggang sa marating na namin ang registrar office. Pagpasok pa lang namin sa loob ng opisina ay napatingin na sa amin ang lahat ng naroon. Especially sa Papa ko. Halatang nagulat sila sa pag sulpot namin doon. Literal na tumigil ang mundo ng mga naroon. May natapon pa ngang kape dahil sa taranta at pagkagulat talaga. Lalo na sa gawi ng mga kababaihan. "H-Hello, S-Sir. Ano po ang maipaglilingkod namin sa inyo?" Wika ng babae na halatang nakikipag flirt kay Papa. "Hi. This is my son, Stanley De Guzman. Alam na ni Mr. Brockovich ang tungkol dito. Sinabi niya na magtungo lang daw kami rito at alam na raw ninyo ang gagawin sa kanya." Sagot ng Papa ko. "AaaaH... Mr. De Guzman. Kayo pala iyon. Wow. Hindi ko in-expect na ganyan kayo ka HOT este ka gwapo... Gosh... Ahhmm.. I-I mean, kabata. S-Sorry. Medyo tulog pa kasi ang diwa ko. Maaga pa kasi. Anyway, nasabi nga sa amin ni Mr. Brockovich na darating ka. Maupo muna kayo riyan. Dala-dala mo ba ang school records mo sa dati mong school, Iho?" Wika ng babae sa akin. Tumango ako at iniabot na rito ang lahat ng maaring kailangan nito. "Nariyan na po ang lahat ng hiningi sa amin na requirements, Maam." Sagot ko rito. Kinuha nito iyon sa akin at isa isang tinignan. "Mag hintay lang kayo saglit at mabilis lang ito." Tugon nito sa akin. Kinikilig pang sumulyap ito kay Papa, bago nawala sa harapan namin. May mga nag bubulungan sa paligid at kinikilig. Naupo muna kami ni Papa sa mahabang bench na naroon. Makamandag talaga ang kagwapuhan ng Papa ko. Tiyak ko na hindi pa natatapos ang araw ay pangalan na nito ang maririnig ko sa bawat estudyante na makakasalamuha ko. Sigurado iyon. Ilang minuto lang din ang itinagal ng paghihintay namin at natapos na rin nito ang dapat ayusin. Ibinigay na nito sa akin ang buong schedule ko at mga units na kailangan kong kuhanin sa buong sem na iyon. "Wag mo ring kalimutan ang magpa ID na." Sambit pa ng babae. Agad na rin kaming umalis ni Papa roon. Pupunta pa kasi pa ito sa vice president office. "Sure kang kaya mo na, Anak?" Nag aalalang tanong pa nito sa akin. Alam kong ayaw pa ako nitong hayaan na mag isa. Tumango na lang ako rito para mawala na ang pangamba nito. "Opo. Kayang kaya ko na ito. May mapa naman na ibinigay sa akin kaya hindi ako maliligaw. Sige na, Pa. Baka hinihintay kana sa opisina ni VP." Pagtataboy ko sa kanya. "Okay. Kumain ng marami kapag lunch break na, ah. Sabay din tayong uuwi mamaya, ah. Hintayin mo ako. Wag kang uuwing mag isa." Paalala pa nito bago maglakad na patungo sa opisina ng VP. Mabuti na lang at napakiusapan ni Papa, ang gumagawa ng schedule ng bawat subject na kakailanganin ko. Hindi ako naging irregular. Kaya parang highschool lang din ang sistema sa school na ito. Ang saya pero nakakatakot pa rin at the same time. Block section siya, na kayo kayo lang ang mag kaka-kaklase sa lahat ng subject sa buong sem na iyon. Hindi na ako mahihirapan pang kilalanin ang bawat isa kada isang subject. Yun nga lang baka mahirapan din ako dahil tiyak na magkakilala na ang mga magiging kaklase ko. Mangangapa talaga ako rito. May 30 minutes pa akong natitira bago mag simula ang unang klase ko. Kaya makakapaglibot pa ako sa buong campus. May mapa naman, kaya hindi ako maliligaw talaga. Una kong pinuntahan ang cafeteria. Hindi naman ako nahirapan hanapin iyon. May mga mangilan ngilan ng mga estudyante ang naroon. Sunod kong pinuntahan ang mga room ko sa iba't ibang building. Pagkatapos ay inalam ko rin ang mga restroom kung saan sila located. Madalas pa naman ako maihi kaya mainam na alam ko kung saan ako pupunta diba. Ilang saglit pa ay nagtungo na ako sa HRM building kung saan naroon ang una kong subject. Tama kayo. HRM ang course ko na kinuha ko at fourth year na ako. Ito kasi ang gusto ni Mama. Noong una nga ay ayaw ko ang course na ito pero ng magtagal ay nagustuhan ko na rin. Lalo na nung nag ojt na ako sa max's restaurant nung second year ko.