HER POV
“Let’s go home, wifey!,” sabi pa sa akin ni Benedict pagkatapos naming mag- agahan.
Tahimik lang akong kumakain ganoon din siya sa akin. Tila pinapakiramdaman ang bawat kilos ko. Sigurong napagod na ito sa kakabantay sa akin kaya’t ito na ang bumasag sa katahimikan naming dalawa.
“Mabuti pa nga!,” komento ko at inilayo ang plato kong pinagkainan na wala ng laman.
Nang magising ako ay nakapagluto na pala siya sa labas ng cabin. Mayroon sigurong mini kitchen sa yateng kinaroroonan naming dalawa. Hindi na ako nag-abala pang susihin at wala din akong ganang maglibot-libot pa.
Masakit ang buo kong katawan pati ang puso ko ay tila pinipiga na hindi ko maintindihan. Siguro mas mainam na rin na umuwi na kami at kung puwede lang sana doon na lang kami uuwi sa ancestral home ng aking mg
