Sa pagmulat ko ng aking mga mata ay hindi mukha ni Altair ang aking nakita bagkus ay isang punpun ng rosas na agad kong kinuha at bahagyang inamoy.
Isang malawak na ngiti ang namutawi sa aking mga labi nang dahil dito.
Agad akong tumayo muka sa aking pagkaka higa at tiningnan ang aking sarili sa mumunting salamin na nakasabit sa dingding ng aking kwarto. At nang makuntento na ako sa itsura ko ay tuloyan na akong napalabas sa aking silid ngunit ang malawak kong ngiti ay agad ring nawala ng makitang wala ni bakas ng kahit anino ni Altair ang aking bahay. Tiningnan ko ang aking pambisig na relo at napakunot ang aking noo ng makitang alas siyete pasado pa lamang ng umaga kaya bakit wala si Altair?
Naka sanayan ko na kasing tuwing pagka gising ko ay madadatnan ko ito sa kusina ngunit pag pun
