Love After Regrets

Chapter IV

"I'd like to see you wear this."

Inabot sa akin ni Hestia iyong isang pares ng tuxedo.

This is for a formal attire. Sa isip isip ko at bagamat alinlangan ako ay kinuha ko ito sakanya ay tinaasan ko siya ng kilay.

"Anong okasyon?" Tanong ko.

"There's a ball coming, I want you to come." Utos niya.

"May karapatan ba akong tumanggi?"

Siya naman ang tumaas ang isang kilay at tinignan ako pataas at pababa na para akong hinuhusgahan.

"Wala."

Aba, ayos yan. Wala na akong sariling desisyon ngayon.

"Hindi naman ako nag susuot ng ganitong mga damit."

Tumalikod siya saka nag browse pa ng mga damit sa aisle. Nandito kami ngayon sa isang designer clothing boutique at mag iisang oras na din simula ng mag umpisang mamili si Hestia ng mga damit para sakin. Ewan ko ba at anong nakain niya't nag desisyon itong mag shopping kami ngayon. May mga damit naman ako ah tsaka isa pa hindi naman ako pangit manamit. Pakiramdam ko naman may fashion sense ako pero itong si Hestia, maka introduce ng bagong style akala mo isa siyang fashion designer.

Pero para maging fair naman, Hestia's style are commendable. Napaka sophisticated niyang manamit at talaga namang mapapa lingon ka. Bukod sa taglay nitong kagandahan at fashion, talaga namang sumisipa ang charisma niya.

Oh, to be with a Dela Frontera.

Suntok sa buwan ang pagkakataon na ito.

"Try that on." Sabi nito habang tumitingin pa ng mga damit.

"Pang limang beses ko ng balik sa fitting room." Reklamo ko.

Hindi niya ako pinansin kaya wala akong nagawa kundi sundin na lang ang utos niya. Isa sa mga natutunan kong ugali niya ay iyong hindi ka makaka tanggi sakanya. Once she went silent, you only have one option; Iyon ay sumunod sa gusto niya.

"Babe." Tawag ko kay Hestia nang matapos kong isuot. Agad na lumingon siya sa akin at pinasadahan ako ng mapang-husgang mga tingin.

At ang kanyang mga mata ay huminto sa chest area ko kung saan exposed ang gitnang dibdib ko. It's really awkward for me pero wala naman akong dapat na ikabahala dahil nag wo-workout ako at hindi talaga halata ang umbok sa aking dibdib.

Napaka effective talaga ng chest exercise na sinuggest ng gym instructor ko dati.

"Yeah. Looks good." Tumango naman ako. Hindi ko kasi alam kung nagustuhan ba niya ito o hindi. Bahala na siya jan. "Try this on."

I sighed, "Again?"

"Last one then we'll go."

"Okay."

Pagkatapos nun ay isinukat ko naman ang binigay niyang pares. Puro casual, semi formal and formal attires ang pinipili niya sakin eh hindi ko naman magagamit ito sa pang araw-araw.

"Love." Tawag ko ulit sakanya.

Masanay na kayo sa mga endearment ko kay Hestia dahil siya nga mismo ay sanay na. Lumilingon agad eh.

Ganon ulit ang ginawa niya. She looked at me from head to toe but this time her eyes stopped on my crotch area. Wala sa sariling sinundan ko ito ng tingin at napangiwi. Visible kasi ang kaibigan ko dun dahil bahagyang hapit sa akin yung pants. Napatingin ulit ako kay Hestia nang hindi pa din siya umiimik. Nakita ko itong napalunok.

"Change. I'll pay for this na." Iyon lamang at tumalikod na.

She gave all of those clothes I tried on to the lady assisting us. Nang makalabas ako ay inabot ko din sa babae yung huli kong isinuot. Tumabi ako kay Hestia pagkatapos at sabay kaming pumunta sa counter.

"Ang dami nung damit. Hindi ko naman iyon magagamit araw-araw." Bulong ko dito.

"You will. Isasama kita sa meetings ko."

Kumunot ang noo ko sa tinuran niya.

"At ano na namang gagawin ko dun?" Curious kong tanong dahil wala akong kaide-idea sa larangan ng business tapos isasama pa niya ako?

"Just accompany me. I'm tired waking you up everyday and going home just to eat lunch with you."

"Hindi naman kita inoobligang umuwi." Sagot ko. She rolled her eyes at me.

"I know. It's easier if you're with me."

Ayaw na lang aminin na gusto akong makasama niyo oras oras eh.

"That'll be $19, 698, ma'am." Literal na nanlaki ang mata ko sa halaga na binanggit ng babae.

Parang wala lang ito kay Hestia at casual na kinuha ang wallet sa purse at ibinigay ang card niya.

"Teka lang naman." Pagpigil ko kay Hestia. "Ang mahal nyan!"

Umirap ito sa akin na tila ba ang tingin ko sakanya ay hindi niya alam iyon.

Hindi ko maintindihan kung anong iniisip ngayon ng babaeng to at mukhang wala na akong oras na intindihin pa siya ng hilahin niya ako matapos siyang makapag bayad. Yung mga pinamili namin ay hawak hawak ngayon ng bodyguards niyang nag hihintay sa labas ng store.

"San tayo pupunta?" tanong ko dito.

"Shoes." Simpleng sagot nito.

"Shoes?"

"Yeah, alangan namang mag tsinelas ka tapos naka tuxedo?" Masungit niyang turan. Bwesit.

"I have some pair of shoes, Hestia." Angal ko.

Pumasok ito sa isang kilalang designer shoe store. Napabuntong hininga na lang ako dahil impossible ang makipag talo sa isang Hestia Cybil.

"Hello, miss Hestia. Glad to see you here." Bati ng isang matipunong lalaki na sumalubong sa amin.

"Javier." Hestia kissed the man on his cheek na nagpa kunot sa noo ko.

Hindi ko namalayan ang pag lukot ng mukha ko habang pinapanood silang mag usap. Sunod lamang ako ng sunod kay Hestia at sa lalaki kung san kami nito dadalhin.

We went inside a secluded room, a VIP lounge. Napapaligiran ito ng salamin at mayroong couch sa gitna.

"I'll pick it up immediately myself, Hestia." Magiliw na turan ng lalaki saka kami iniwan ni Hestia sa loob ng lounge.

Tumingin ito sa akin habang naka sandal sa backrest ng couch.

"He's gay."

Napahinga ako ng maluwag sa sinabi niya. Salamat naman at bakla pala. Natigilan ako sa naging reaksyon ko at tumingin agad kay Hestia. She smirked.

"You're jealous."

Umiling iling ako upang itanggi ang paratang sa akin.

"I'm not." She rolled her eyes at me.

"It's written all over you face."

Lumapit ako sakanya at kita ko ang biglang pag babago ng emosyon niya at ang bahagyang pag atras niya. Ngumisi ako sakanya, "What will you do if I am?" Tanong ko at muli pa akong lumapit. Dahil wala ng a-atrasan pa si Hestia ay napilitan itong tumingin sa mga mata ko.

"Get off." Ani niya na para bang nanghihina siya.

Amoy ko ang mabangong hininga nito na tumatama sa ilong ko. Inilapit ko pa ang mukha ko and tilted it a bit, slanting our faces.

So addicting.

Our lips are centimeters apart and I could feel her upper lips slightly brushing on mine. I took a peek on her eyes and I could see her staring at my lips. I smiled,

Bigla akong naitulak palayo ni Hestia nang makarinig kami ng yapak papalapit sa amin.

"Sorry. Did you wait long?" Javier asked as cheerful as he could.

Napairap ako sa timing nitong pumasok. Konti na lang at maha-halikan ko na ang labi ni Hestia.

"Is it hot in here? You're blushing."

Hestia cleared her throat and looked at me behind Javier. Kinindatan ko lamang ito upang hindi siya makaramdam ng awkwardness.

"Show me your collection." Sabi na lang ni Hestia.

Inilapag ng lalaki ang mga dala dala nitong pares ng sapatos sa table sa harap namin.

Halata sa itsura ng mga ito na sobrang mamahalin ang bawat isa. Hestia inspected each one of them. Itinuro nito ang nagustuhan.

"What's your size?" Baling nito sa akin. Napaubo naman ako dahil iba ang pagkakaintindi ko sa tinuran niya. Pinandilatan ako ng mata ni Hestia dahil mukhang nagets niya ako.

I chuckled, "I'm actually size 8."

"A size what?" Ulit ng lalaki.

Ngumisi ako kay Hestia, "Sorry. Size 38, babe."

"Great! This will fit you."

Ibinigay sakin ni Javier ang isang pares ng brown leather shoes. Pagkatapos noon ay sinubukan ko itong ilakad to see if it's comfortable enough.

"How is it?" Tanong sakin ni Hestia habang sinusundan ako ng tingin.

"Fine, I guess."

"We'll take that and black of the same kind."

Hindi na ako nag tangka pang pigilan si Hestia at hinayaan na lang siya sa gusto niya. Tumabi ako sakanya nang makaalis si Javier sa room upang i-check out ang sapatos.

"You're officialy my sugar mommy, now."

————

"I'm hungry."

Sabi ni Hestia ng makalabas kami sa isang Jewelry shop. She bought a couple of watches and a necklace with my name engraved on it. Iyong mga bodyguards nito ay may sari sariling paper bags sa mga kamay nila dahil sa dami ng pinamili ni Hestia.

"Mag jollibee na lang tayo." Suhestyon ko sakanya ng balak niyang pumasok sa isang mamahaling restaurant.

Hinarap niya ako't pinandilatan ng mata.

"Walang jollibee dito."

"Edi wala. Mcdo na lang." Ngiti ko.

"Wala."

Hinila na ako nito papasok at wala na akong nagawa pa kundi magpa taboy sakanya.

"f*****g hell, Hestia. Hinding hindi na ako u-ulit sa restaurant na yun." Reklamo ko habang papalabas kami ng mall.

Pumasok na kami sa Limo na nirentahan ni Hestia at inalalayan ko muna siya.

"Didn't you like the food?" She asked.

"No, no. Hindi yan ang ibig kong sabihin." Agad kong tanggi dahil baka ma offend ko siya. Siya na nga tong ang laki ng ginastos. Pota. "I'm full but the prices, babe. Come on, hindi porket mayaman ka eh ganyan ka na lang mag waldas ng pera mo." She raised an eyebrow at me tila hindi nito nagustuhan ang sinabi ko.

"It's my money and I can buy whatever I want."

"Yes but it only makes sense if you spent it on yourself."

"Just shut up."

————

"You said what?!" Ulit kong tanong sakanya matapos itong makipag usap sa dad niya sa telepono.

Hestia casually sat on the sofa and crossed her leg over the other.

"Nahihibang ka na ba?" Tanong ko ulit nang hindi ito sumagot sa akin.

She sighed, "He was going to send me to another date for business merging." Tumingin ito sa mata ko na nag paurong ng dila ko. "I thought you want to marry me?"

Napalunok ako, "I do," it came out as a whisper, so I cleared my throat. "The type of marriage na pinag handaan, Hestia. Iyong may pagmamahal sa pagitan nating dalawa."

Kumunot ang maganda nitong kilay.

"You mean to say, you love me?" Hindi makapaniwalang tanong nito sa akin.

Natigilan ako. Should I say yes? I must say no. Hindi pa ito ang tamang panahon para jan. Ni wala pa kaming nab'build na relasyon ni Hestia. Hindi ko nga alam kung magkaibigan na ba kami or casually talking strangers pa din.

"What if I said no?"

Tumalim ang titig nito sa akin and I could see her jaw tightened with irritation.

"Then don't speak of love if it doesn't exist."

"Eh bakit galit ka? Ayaw mo ba ng nadinig mo? Dapat ba sabihin kong mahal kita?"

She rolled her eyes at ibinaling ang tingin sa TV sa harap niya.

"I said what I said. Consider it as your payment for our shopping spree." Puta may bayad pala.

I chuckled, "I think this is manipulation."

"Yes." walang kagatol-gatol niyang sagot.

Very straightforward.

"You know you'll have to give him a wedding contract." I said at medyo kumalma na saka ako tumabi sakanya sa sofa.

"I'll tell him you took it."

Napatawa ako ulit. Paano ba naman kasi sinabi niya sa kanyang ama na ikinasal siya kagabi dahil sa kalasingan at wala siyang kaide-ideya kung sino ang pinakasalan niya and that I ran away from her.

Maniniwala naman kaya ang ama nito? Eh diba yan ang nangyari sa kapatid nitong si Andrienne except for that part na lasing kami at tinakasan ko siya.

"I doubt your dad believes you, babe." Natatawang sambit ko dito.

"I know. He will investigate and eventually he'll find out I'm living with someone which is unusual because I love being alone."

"And?"

"And he'll think you're my lover and wouldn't push anything. He's that kind."

Naka focus lang ito sa panonood at hindi ako tinatapunan ng tingin. Malaya kong pinag mamasdan ang side profile nito. Napaka perfect, s**t.

"If he's that kind, why won't you ask him to stop setting you up with dates?"

"He's worried about me ending up being alone 'coz he knows I'm not into a relationship type of girl."

Bago pa man ako makasagot ay agad na tumunog ang cellphone nito. Kinuha niya iyon at sinagot ang tawag.

"Vera." Sambit nito.

Vera? Hindi ba't iyon yung sobrang ganda at hot na guro sa University ng mga Dela Frontera? Sobrang sikat nito na pati sa paaralan na pinag aaralan ko ay usap usapan siya. Even our professor, Mr. Lopez has a crush on her but I heard he got turned down.

"Yes. It happened last night. He's a guy, Vera. Yes... Yeah, I'm looking for him right now."

Guy? Do I look like a guy now? I have a d**k, yes but I'm very much of a female specie.

Kinalabit ko si Hestia, tumingin naman ito sa akin.

"Guy?" I mouthed. Sumenyas ito na tumahimik ako so I did. Bwesit.

"I sent an investigator, already. Tell Andrienne, I'm fine..."

Biglang namula ang pisngi ni Hestia at umiwas ng tingin sa akin. Na curious naman ako kaya inilapit ko ang tenga sa cellphone niya.

"Yeah, I think so..."

"Did he touch you? You wouldn't look for him if he didn't f**k you. You're a Dela Frontera and you could just null the marriage contract if you want to."

Napaubo ako sa tinuran ng Professor sa kabilang linya.

"Who's that?"

Lumayo sa akin si Hestia at pinandilatan ulit ako ng mata.

"He did f**k me. Happy?"

Uminit ang pisngi ko at ramdam ko ang pagbilis ng t***k ng puso ko nang may mga imaheng dumaan sa utak ko and gosh, uminit ata dito.

"Vera... Shut up. I have to go." Hestia ended the call as she looked at me suspiciously. "Can you behave yourself?"

"Ano ba yang pinasok mo Hestia?"

————

"Samahan mo ako."

Bungad sa akin ng napaka ganda ngunit ubod ng kamalditahan na babaeng ito sa harap ko pagkatapos kong magbihis.

"San?"

"Somewhere. I bought a house."

"What!?" She rolled her eyes.

"Babalik pa ako dito next month."

Tumango tango naman ako. Sa makalawa na kasi ang uwi namin sa Pinas dahil a-attend kami ng grand ball nila this week.

"Ba't ngayon lang? Kesa naman nandito ka, napaka mahal."

"Let's go. I'm running late."

Tinignan ko ang suot ng Hestia and I can't help but to admire. Napaka ganda talaga ng babaeng to, napaka lakas pa ng dating. God help me, mamatay ako ng maaga nito.

"Stop staring."

I chuckled, "Just admiring my wife." I teased.

"I'm not your wife." Kinuha ko ang kamay niya saka ko inilagay sa braso ko.

"Your family thinks you're married. Tinutulongan lamang kita." Ngisi ko dito nang umirap siya. "I should f**k you tonight since Professor Vera thinks you've been."

Isang malakas na hampas sa tyan ko ang natamo ko mula kay Hestia. Napaigtad ako sa sakit, f**k.

"Or I could tell them you died due to an accident but they will ask me for evidence kaya totohanin ko ang pagpatay sayo so I could send them photos."

Nahintakutan ako sa tinuran niya.

"Ipinaglihi ka ba kay kamatayan? Hiyang hiya siya sa ka-demonyohan mo eh."

Sumakay na kami sa kotse na nirentahan ulit niya at siya na ang nagmaneho. Her guards are trailing behind us.

"Babe."

"Hmm?"

"Who is Eunice?"

I saw how Hestia's demeanor changes. Para itong nawalan ng buhay. I wonder who this person is to make the great emotionless Hestia this way.

"San mo naman nakuha ang pangalan na yan?" She asked instead.

"She's calling earlier nung nasa bathroom ka."

"A friend's sister."

"Friend?" Tanong ko. Ewan ko ba ngunit hindi ako naniniwala sa sinabi niya. I think there's something going on.

"Eunice Montenegro is her name, a professor in dad's University. A great friend of mine when I was in college."

I stayed quiet as Hestia began to speak further.

"Eunice has a brother..." She paused for a second then sighed as she continued. "Hugo. That's his name— to cut the story short he became my best friend."

"What happened?" Tanong ko dahil pakiramdam ko ay hindi jan nagtatapos ang kwento.

I saw her eyebrows knitted together as her forehead creased.

"Guess." She said instead.

"You fell in love with each other but didn't work out."

She smiled sadly, parang may kumurot sa puso ko nang makita ang ngiti niyang yan.

"He fell inlove with me but I didn't feel the same way thus ruining our friendship."

Kumunot ang noo ko, "You turned him down?" I asked, she nodded.

"I only see him as my bestfriend. After telling him I don't feel the same way, he left and that's the last time I heard about him."

"That's actually sad."

"It is."

"Why don't you ask Eunice?" Suhestyon ko.

"I did. She gave me the ring Hugo bought and it was supposedly a gift on my birthday last month."

My eyes darted on her finger where I saw a ring. Napansin ko na iyon dati ngunit hindi ko iyon binigyang halaga dahil akala ko ay wala lang iyon but it has sentimental value.

Hindi ko alam kung anong dapat na maramdaman ko. But one thing is for sure, I feel jealousy.

Tumango ma lamang ako kay Hestia dahil hindi ko alam ang isasagot ko. Nabalot ng katahimikan ang buong byahe.

"What if he comes back and pursue you again?"

"He's still my bestfriend and no one and nothing could change that."

"You don't love him?"

She sighed, "I do, of course. He's like a brother to me."

"Are you sure this is just a house?" Hindi makapaniwalang tanong ko kay Hestia nang tumigil kami sa harap ng isang malaking mansion. "Damn, this is a mansion!" I exclaimed.

"You're over-reacting."

"I wish I am but I'm not."

Sagot ko lamang habang inililibot ang mga mata sa buong paligid. Then it dawned on me how rich the Dela Fronteras are. They could literally buy a whole country with just a snap of their fingers.

Para akong nanlumo dahil doon. We're literally heaven and ground.

"Let's get inside."

Sinundan ko siya sa loob and oh, boy. Tatalunin ata nito ang White house sa sobrang laki at sa sobrang ganda. Bumungad sa amin ang isang fountain sa gitna ng garden. Hindi ko alam ang tawag dito pero it's a wall with waters running down on it tas sa baba nito ay may plants and lights. Basta yun.

And at the far end, there's an infinite pool overlooking the city.

"Close your mouth." Narinig kong utos ni Hestia. Lumingon ako sakanya at kumunot ang noo.

"Are you sure about this?" Tanong ko. Tinaasan lamang niya ako ng kilay. "You're gonna live here alone with this big ass mansion." Dagdag ko pa.

She rolled her eyes at me and proceeded to walk upstairs.

"Who says I'm gonna live here alone?"

"Eh sinong kasama mo dito?" May halong pagtataka sa tono ng boses ko.

"Depends on whoever is available." That didn't clear anything.

"You mean your boyfriend?"

Hestia stopped on her tracks and faced me with her eyes piercing through my soul.

"I'm referring to you, dumb ass."

Me? Ako?

"Huh? Bakit ako?"

"Stop being so slow, Sandoval. You're going to live here with me whenever we go here in Vegas."

Hindi pa din nag sisink in sa utak ko ang sinasabi ng babaeng nasa harap ko ngayon kaya parang tangang nakatulala lamang ako sakanya.

"Because dad is expecting us to be together." She looked down, tila nahihiya sa mga namumutawi sa bibig nito. "My family thinks we're married, so yeah." She rambled non sense.

"Come clean to them, Hestia. If I were to marry you, I want it to be pure." Saad ko.

She sighed, "Fine. Once we got back to the Philippines, I'll tell them the truth."

"Hindi ko naman kasi maintindihan bakit kailangan mong mag sinungaling sakanila."

"Wala ka na don." Masungit na sagot niya saka pumasok sa master's bedroom.

Napapalibutan ito ng glass window kaya tanaw na tanaw mo ang view. And the bed, walang wala iyong bed sa presidential suite dito.

There's even a balcony.

"People around me thinks I'm incapable of loving someone, let alone liking someone. It's hard for me to tell them that I'm already liking a person."

Lumabas si Hestia sa balcony, sinundan ko ito doon upang makinig sa sinasabi niya. The wind blew against our faces, her soft long hair flew.

"So, instead I told them I'm married while I'm drunk. It's easier that way."

Tumango tango ako sa sinabi niya not really thinking about what she meant. Tumingin siya sa akin tila ba'y nag hihintay ng reaksyon ko o sasabihin ko. Kumunot ang noo ko.

"What?" I asked.

She rolled her eyes and left me on the balcony.

Anong ginawa ko?

It's hard for me to tell them I'm already liking a person.

I told them I'm married while I'm drunk.

It's easier that way.

Wait a f*****g minute.

Did she just confessed?!

"Hestia!" Tawag ko dito at patakbong sinundan siya.

I grabbed her arm and turned her to me. I held her shoulders and leaned in to be in level with her face.

"You like me?" I asked, my eyes were expectant.

Dumagundong ang t***k ng puso ko sa aking dibdib. Yung saya ko parang walang kapantay.

Umirap siya bago sumagot.

"Yes, dumb ass."

My heart cried with joy as I hugged her tight.

"Finally."

————

HELLO GUYS!