The Boy With A Broken Smile

Episode 4 - Evil Coffee

*Jared*

•••

"What?" Nababagot kong tanong dahil kanina pa niya ako ngini-ngisihan.

I occupied one of the urinals and relieved my bladder.

"This morning seems to be a good one to you, huh?" Nakangisi pa ring tanong ni Yuan sa tabi ko.

"What are you talking about?"

"Dude, you're practically glowing. Sinagot mo na ba si Trina?"

Patagilid ko siyang tiningnan.

"Tss. I don't recycle garbage." Lumipat ako sa lababo at naghugas ng kamay.

"Dang, bro. Ano ba'ng ayaw mo kay Trina? Big t**s, pretty face, and her a*s. Dude, her a*s is so damn perfect." Kumagat pa siya sa labi bago tumabi sa akin para maghugas ng kamay.

"If you want, she's yours. I'm not interested in her."

"Nah. It's against our 'bro-code,' besides, may babae nang kumuha ng malikot kong puso."

Tiningnan ko siya nang masama sa repleksyon namin.

"Then why are you still drooling over Trina? You know how I hate players, right?"

"Dude, marunong lang akong mag-appreciate ng ganda. But my Ayane is still way hotter than her." Tumulala pa siya na parang ini-imagine ang babaeng tinutukoy niya.

"Ayane?"

"Yep, Ayane Fujioka. Engineering student siya, she's a little weird. But, dang! Actually, magshi-shift ako ngayon, it's only our third day of class. Kaya pang gawan iyon ng paraan ni Daddy."

"Tss. What a good friend you are, asshole. Iiwanan mo ako rito dahil lang sa babae?"

"Oh, now now, Jared boo. Magkikita pa rin naman tayo at maitutuloy pa rin natin ang sekreto nating relasyon." Lumapit siya sa akin at akmang yayakap nang dibdiban ko siya. "Umfp! Damn, dude! What the f**k!" Daing niya habang hawak ang dibdib.

"f**k you, Yuan. I'm not gay."

"Geez! Calm down! I was just kidding!"

I huffed in annoyance before I turned around and exited the bathroom.

"Welcome back, Grumpy Jared." Ngingisi-ngisi niyang sunod sa akin.

"Lumayo ka sa akin, Yuan, kung gusto mong makita pa iyong Ayane na sinasabi mo."

"Oh, no, bro, don't you dare touch her."

Huminto ako at nilingon siya.

"If I do?" Hamon ko sa kanya saka ako humakbang palapit.

"Then, aagawin ko rin sayo si Timothy. He's very cute, I don't mind f*****g him."

Hinigit ko ang kuwelyo niya at idinikdik siya sa locker kasabay ng mabilis na pagkulo ng dugo ko.

"What the f**k did you say?!"

"Dude, take it cool. I'm just messing around. Let me go. Geez!" Binaklas niya ang kamao ko sa damit niya at nagpagpag siya ng uniporme saka bahagyang lumayo sa akin.

"How did you know Timothy?" Nangangati talaga ang kamay kong suntukin ang mukha ng gago kong kaibigan.

"Halos lahat naman ay kilala siya. He's our college sweetheart. Damn! He can outshine most of the girls in this college without even trying. And were you really gonna punch me because of him? Your bestfriend?" Eksaheradong tanong niya.

"Tss. Don't be overly dramatic. And don't ever even think about touching Timothy, Yuan. He's my toy."

Tinalikuran ko siya at nagpatuloy sa pagalalakad dahil baka masapak ko pa siya.

"Toy? You sure? It didn't look like it." Umagay siya sa paglalakad ko.

"Anong ibig mong sabihin?" I turned my head and gave him a glare. Paano ko ba naging kaibigan ang nakakairitang ipis na 'to?

Oh, yeah, our families were tight friends. Na sa tingin ko ay magtatapos na sa henerasyon namin ng ungas kong kaibigan kapag hindi siya umayos.

"Well, sabihin na nating nakita ko kayo kahapon. And boy, para akong nanonood ng Korean drama. Matapos mong paiyakin, pupunasan mo ang luha. Tsk, tsk. Dude, I didn't know you were a f*****g romantic savage!"

Itinaas niya ang kamay para makipag-high five pero hindi ko iyon pinansin at diretso lang sa paglalakad.

"You're not gay, huh?" Patuloy niyang pang-aasar.

As much as I didn't want to, I hit the back of his head with my palm.

"f**k off, Yuan, bago pa kita masakal."

"Damn! 'Di mo na kailangang mambatok! What an ass." Reklamo niya.

Lumiko ako sa kanang hallway at siya naman ay sa kabila.

"Tell Timothy I say 'hi!'" Sigaw niya na sinagot ko ng middle finger nang hindi lumilingon.

Fuck Yuan! I swear, he would be the death of me.

Bago dumiretso sa klase ni Joey ay dumaan muna ako sa cafeteria kasabay ng pagsilay ng isang ngisi.

•••

*Timothy*

"Ano 'yan?" Yumuko ako sa laptop ni Elijah at tinitigan ang ginagawa niya.

Wala pa naman si Ms. Joey kaya malaya kaming nakakapagkwentuhan ng mga classmate namin.

"Cover." Maikling sagot niya habang hindi inaalis ang paningin sa screen.

"Para saan?"

"Story."

"Anong story?"

"Love story."

"Nagsusulat ka? Pabasa naman."

"Hindi ko pa nga nasisimulan eh. Cover pa lang ang ginagawa ko."

"Hmm." Humila ako ng bakanteng upuan at naupo sa tabi niya. "Marunong ka pa lang magsulat? Bakit hindi ko alam?"

Nagkibit-balikat siya. "Libangan ko lang 'to. Pantanggal stress."

Ikinatang ko ang dalawa kong braso sa mesa niya at ipinatong doon ang pisngi ko.

"Romantic ka pala." Nakangiti kong komento habang nakatingin sa kanya.

Gumalaw ang mga mata niya pababa sa akin kasabay ng pagsilay ng ngiti.

"What? Wala ba akong karapatang maging romantic?"

"Meron, syempre. Kanino ka naman inspired? Kilala ko ba?" Itinaas-taas ko ang mga kilay ko saka binunggo ng tuhod ko ang hita niya.

"Secret."

"Hmm. So kilala ko nga. Is it Aya?" Maluwanag ang ngiting pursigi ko.

"Tss. Hindi ako mahilig sa espiritista." Nakangiti niyang itinirik ang mga mata sa likod ng makapal niyang salamin at nag-focus sa screen.

"Si Jessica?"

Umiling lang siya.

"Krissa?"

Muli siyang umiling. Sumandal ako sa sandalan ng upuan at kunot-noong nag-isip.

"Abby?"

"Nope."

"Eh sino nga kasi? Alangan namang si Alec eh pareho kayong straight." Sinabayan ko iyon ng mahinang tawa hanggang sa unti-unti iyong mamatay.

Katahimikan.

Mabilis akong napatingin kay Elijah at huling-huli ko ang baghayang pamumula ng pisngi niya na sinubukan niyang itago sa pamamagitan ng pag-aayos ng suot niyang salamin.

"Ha! W-wha--. Si Alec?"

"Shut up, Timothy Oroteo."

Hindi niya ako tinatawag sa buo kong pangalan, maliban sa mga pagkakataong napipikon siya sa akin o 'di kaya ay kapag ayaw ko siyang sundin.

At kapag seryoso siya gaya ngayon. And it only confirmed my wild guess.

Isang maluwang na ngiti ang sumilay sa mga labi ko kasabay ng pagbunggo ko sa balikat niya.

"Hmm. Ikaw, ah? Kaya pala 'naiinis' ka lagi kay Alec. Yieee."

"Hindi ka titigil?" Malamig ang mga matang tinitigan niya ako saka ihinarap sa akin ang katawan at umakbay sa balikat ko.

Call me gay, pero fanboy talaga ako ng mga gay couple. I mean, hindi naman kasi para lang sa pagitan ng mga babae at lalaki nabubuo ang pagmamahal. Pati na rin sa pagitan ng dalawang taong may magkaparehong kasarian.

At masaya ako na masasaksihan ko iyon sa pagitan mismo ng mga kaibigan ko. Gosh, excited na ako sa love story nila.

"Hmm. Ano kayang maganda niyong tawagan? Babe or hon?" Wala sa loob na tanong ko sa sarili.

"Ah, ganon ah? 'Eto'ng sa'yo."

"Aw! Elijah!" Pilit akong kumawala sa braso niyang nakahapit sa leeg ko habang kinukutusan niya ako.

"Eherm! Okay, kids, tama na 'yan."

Awtomatiko kaming natigil ni Elijah habang pigil ang tawa na nakatingin kay Ms. Joey hanggang sa mapansin kong kasunod niya si Jared na madilim ang mukha habang nakatingin da amin ni Elijah.

"Bumalik ka na sa upuan mo." Bulong ni Elijah saka sinundot ang tagiliran ko.

Bahagya akong napabungisngis sabay takip ng bibig ko. Inayos ko ang upuang ginamit ko dahil mukhang hindi natutuwa sa akin si Oliver, ang may-ari niyon na nakatayo at naghihintay na isauli ko.

"Sorry." Pabulong na hingi ko ng paumanhin sa kanya saka ako tumungo sa upuan ko.

"Okay, roll call." Ani Ms. Joey habang naglalakad naman si Jared papunta da upuan niya.

Napaangat ang paningin ko sa isang malaking cup ng iced coffee na inilapag niya sa mesa ko nang mapadaan siya.

Nilingon ko siya saka itinuro ang sarili ko.

Ang aga-aga nakasimangot na naman siya.

"For me?" Walang boses na tanong ko habang nagtatawag ng pangalan si Ms. Joey.

Itinirik lang niya ang mga mata at balewalang tumingin sa labas ng bintana.

Umayos ako nang upo kasabay ng hindi ko napigilang pagsilay ng ngiti.

'Ow, come on, Timothy. May kasalanan pa rin siya sayo, 'wag kang hangal.'

Well, wala naman akong sinabing napatawad ko na siya. Ang akin lang, imagine, si Jared na magaspang ang ugali at walang pakialam sa nararamdaman ko ay nag-abalang bilhan ako ng iced coffee?

Himala ng sangkalangitan.

But for what?

Hinawakan ko ang cup at noon ko lang napansin na may nakasulat doong 'Sorry.'

Tuluyan nang lumuwang ang pagkakangiti ko. I mean. Isang salita lang iyon pero malaki naman ang impact at ang ibig sabihin.

Mukhang hindi naman pala ganoon kasama ang ugali ni Jared. Muli na naman tuloy nagkagulo ang mga paru-paro sa tiyan ko.

"Mr. Oroteo."

Napaangat ang paningin ko kay Ms. Joey.

"Po?"

"Aren't we clear about 'no food and drinks inside the class' policy? It's only our third day pero sumusuway ka na."

Nag-iinit ang pisnging yumuko ako at humingi ng paumanhin.

"Sorry, Ms. Joey. N-Nawala po sa isip ko."

"Bring that outside, balikan mo na lang 'pag labasan na."

"Sige po. Sorry." Nahihiya akong nag-iwas ng tingin dahil sa akin nakatutok ang atensyon ng mga kaklase ko.

Bago ako tumayo ay narinig ko ang mahinang pagtawa sa likod ko.

Nilingon ko si Jared at huling-huli ko ang pagkagat niya sa labi para pigilan ang pagngisi kasabay ng saglit na pagtaas ng isa sa makakapal niyang kilay.

Nakayuko kong tinungo ang pinto at lumabas.

Pfft! Nakapakasama talaga ng ugali ng lalaking iyon!

Sinadya niyang bigyan ako ng maiinom para mapagalitan ako ni Ms. Joey at mapahiya sa klase!

May pasulat-sulat pa siya ng 'sorry!' Iyon pala ay kasama iyon sa plano niya para 'di ko agad maalala na bawal ang drinks at pagkain sa klase.

"I hate you!"

Naiinis na ibinato ko sa trash bin ang iced coffee at kung suswertehin nga naman ako ay ngayon pa niyon napagdesisyunang tumalsik sa uniporme ko.

"Oh God!"

Sa lakas ng pagdadabog ko ay bumukas ang takip niyon at gumanti sa akin.

Thank you, Jared!

Mangiyak-ngiyak kong pinunasan ng panyo ang uniporme ko habang may mangilan-ngilang estudyante ang nakatingin sa akin na papasok sa classroom nila.

"Timmie, are you okay? You look like a mess." Anang isang estudyante na sa pagkakatanda ko ay Maggie ang pangalan.

Nginitian ko siya saka ako tumango kahit gusto kong ngumawa sa nararamdaman kong frustration.

"You sure? You need a change of clothes though." Lumapit siya sa akin at tumulong na punasan ang mantsa sa uniform ko pero balewala.

It was coffee! Sabon at tubig lang ang makakatanggal doon.

"Okay lang, Maggie. Uuwi na lang ako. Sige na, baka ma-late ka sa klase mo."

"Okay. But do you want me to go with you? You know, para magpaalam sa prof mo."

"No, thank you though."

"Sige." Nakailang lingon pa siya sa akin bago pumasok sa kabilang room.

Ugh! I would never trust Jared again. Ever!

Nahihiya man ay binuksan ko ang pinto dahil wala naman akong ibang option. Nasa loob pa ang mga gamit ko at hindi pwedeng bigla na lang akong mag-skip ng klase.

"What happened to you, sweetie?"

Pfft! Sweetie! Kanina lang pinagalitan mo ako, Ms. Joey. Ngayon, sweetie?

Agad akong humingi ng tawad dahil sa pagbubunton ko ng inis sa kanya. Kung may dapat akong kainisan, iyon ay walang iba kundi si Jared na ngayon ay ngingisi-ngisi habang pinapanood akong maglakad.

"Are you okay, Timmie?" Tanong ni Elijah.

Tumango ako at pilit na ngumiti.

"N-naibagsak ko kasi iyong cup, bumukas iyong takip at 'eto." Sagot ko kina Ms. Joey at Elijah. At para na rin sa mga classmate ko na nasa akin ang buong atensyon.

"Ah, Ms. Joey, can I be excused for today? Kailangan ko pong magpalit ng damit."

"Sure, you go ahead. Kung alam ko lang na magkakaganyan hindi ko na sana ipinalabas sayo ang drinks mo. I'm sorry."

"Okay lang po. Kasalanan ko naman."

Kasalanan mo, Jared!

Nakayuko akong tumungo sa upuan ko at tahimik na kinuha ang bag ko.

"Sasamahan na kita, Timmie." Alok ni Elijah mula sa upuan niya.

"Hindi na, babalik din naman ako mamaya. Walang pasok si Daddy kaya magpapasundo na lang ako."

"Sigurado ka?"

Tumango ako at matamis na ngumiti kahit gustong gusto kong bumuka ang lupa at kainin ako dahil sa hiya.

Isinukbit ko ang backpack ko at tahimik na lumabas.

Kagat-labi akong nagtungo sa bathroom at doon tahimik na umiyak.

Napakasama talaga ng ugali ng Jared na iyon! Kung hindi niya ako pinaglaruan hindi naman ito mangyayari.

Itinapat ko sa gripo ang panyo ko at pilit na tinanggal ang mantsa sa suot kong uniporme. Pero lalo lang iyong kumalat.

Naiinis kong ibinato sa salamin ang hawak kong panyo.

Mukha tuloy akong basang-sisiw.

Naghilamos ako at noon bumukas ang pinto. Awtomatikong tumalas ang mga mata ko nang dumapo iyon sa dahilan ng lahat ng ito.

"Damn! What happened?" Pigil ang ngising tanong ni Jared.

Sa inis ko ay hinubad ko ang bag ko at ihinampas iyon sa kanya.

"This is your fault!"

"Whoa! Easy!" Sinalag niya ang bag ko at pilit na kinuha iyon sa kamay ko.

At tumatawa pa talaga siya!

"Akina 'yan!"

"Nope."

"I hate you!"

Maluha-luha akong pumasok sa cubicle at nagkulong doon.

"Squirt. Open the door. May dala akong pampalit mo para 'di ka na umuwi."

"Go away!" Bumaba ang paningin ko sa ibaba ng pinto ng cubicle kung saan kita ang sapatos niya.

Malakas siyang bumuntong-hininga.

"Come on. Sisirain ko 'tong pinto o bubuksan mo?"

"Wala akong pakialam. Just leave me alone!"

Hindi pa naglilipat minuto nang mawala sa paningin ko ang isa niyang paa kasabay ng pagkalabog ng pinto.

"Nandito ako sa loob! Tatamaan mo ako, you jerk!" Sumiksik ako sa sulok sa takot na baka sipain niya ulit ang pinto at tamaan ako sa pagbukas niyon.

"I know. Warning lang 'yan. Lalabas ka o hindi?"

Hindi ako kumibo. Napakahambog talaga. Siya na nga itong may kadalanan siya pa ang nag-uutos na akala mo hari.

"Isa! Hindi ako nagbibiro, Timothy."

Binuksan ko ang pinto at sinalubong siya ng masamang tingin.

"Step out." Utos niya.

Hinablot ko ang bag na iniabot niya at diretsong tumungo sa pinto.

"Where are you going?" Humarang siya sa harap ko saka ini-lock ang pinto.

"Far from you! Tabi!"

Hinawi ko siya pero bigla lang akong naawa sa sarili ko dahil ni hindi man lang siya natinag! God, I was so weak!

Sa inis ko ay muli kong ihinampas sa kanya ang bag ko na hindi niya napaghandaan.

Gusto kong ngumiti nang tumama iyon sa mukha niya.

Serves you right!

Masama ang tinging ipinukol niya sa akin kasabay ng pagsapo niya sa nasaktang pisngi.

"Hmm. The sweet little Timmie that everyone is fond of isn't sweet at all." Nakangisi niyang komento.

"Sayo lang! At hinding hindi ako magiging sweet sa katulad mo!"

Inisang hakbang niya ang pagitan namin saka niya ako isinandal sa pader habang nagdidilim ang mukha.

"Kaya ba nakikipaglandian ka sa boyfriend mo, ha? Dahil hindi ako siya?"

Saglit akong napaisip kung sino ang tinutukoy niya. Si Elijah lang naman ang nilapitan ko kanina.

Si Elijah ba ang tinutukoy niya?

"Ano naman sayo? Wala kang pakialam kahit maghalikan pa kami sa harap mo o ng sino man!"

"Is that so? Ganito ba siya kasarap humalik?"

Hindi pa ako nakakahuma nang madiin niyang atakihin ang mga labi ko.

Wala akong ibang gagalawan para umiwas dahil nakadikit ang likod nga ulo ko sa pader habang ang mga palad niya ay nasa magkabila kong pisngi.

Pilit niyang ipinapasok ang dila niya sa loob ng nakatikom kong bibig, at nang hindi siya magtagumpay ay pinisil niya ang pisngi ko.

Matagumpay niyang naipasok ang malikot niyang dila at walang pagdadalawang isip na kinagat ko ang labi niya.

"f**k!" Daing niya kasabay ng isang hakbang paatras.

Nahihintakutan akong napatulala sa nagdudugo niyang labi. Dinama niya iyon ng daliri at tiningnan sa salamin.

"You, squirt! I will f*****g f**k you!"

Pumihit ako papunta sa pinto pero mabilis niya akong nayakap sa beywang at naiangat sa ere.

"Bitawan mo 'ko!"

"No. I bet your boyfriend already f****d you. So, it will not hurt if I put my c*ck inside you, squirt."

"Help! Please!" Nagwawala kong sigaw kasabay ng pagwawala ng puso ko sa matinding takot.

"Sshhh. No one will hear you. Saglit lang 'to." Nakakakilabot na bulong niya sa tenga ko bago niya ako gitgitin sa pader.

"Jared, please! Please. Don't. I'm sorry!"

"Sorry for what?"

Dumoble ang pagtahip ng dibdib ko nang maramdaman ko ang matigas na bagay sa pagitan ng pang-upo ko na paulit ulit at mabagal niyang idinidiin.

"I'm sorry. Please, Jared. Wala naman akong kasalanan sayo."

"Kinagat mo ako and you made me bleed."

"Kasalanan mo iyon!"

"Really? Pwede ko pang dagdagan ang kasalanan ko. Alam mo kung pa'no? Ganito."

Inalis niya ang isang kamay sa pagkakayakap sa akin at bumaba iyon sa buckle ng sinturon ko.

"Jared, no! Please! Please!"

Hinila ko ang kamay niya pero gamit ang isa niyang kamay ay inalis niya iyon at niyakap kasama ng katawan ko.

"Don't worry, hindi ko ipapasok."

Bago pa niya matanggal ang belt ko ay kinain na ng karimlan ang mundo ko.

•••

*Jared*

Fuck! f**k! f**k!

Hold on, baby.

"Nurse!" Sigaw ko matapos kong sipain pabukas ang pinto ng clinic.

"What happened? Ihiga mo siya sa kama." Natatarantang tumayo ang nurse mula sa table niya.

Kung dahil sa pagsipa ko sa pinto o dahil sa walang malay na si Timothy ay wala akong pakialam. Si Timothy lang ang mahalaga ngayon sa akin.

"He fainted."

Ibinaba ko si Timothy sa bakanteng kama sa loob ng maliit na separate room ng clinic at agad naman siyang in-exam-in ng nurse na naka-duty.

"Anong ginagawa ni Timmie bago siya mawalan ng malay?" Tanong ng nurse habang isinusuot ang stetoscope.

"Nothing. He just passed out."

I was about to r**e him!

Fuck! What was I thinking?! Dammit!

Naupo ako sa monobloc chair sa tabi ng pader at ihinilamos ko ang mga palad ko sa mukha.

Damn you, Jared! You couldn't keep your c*ck inside your pants, asshole!

Ilang minuto pa ang lumipas bago huminga nang maluwag ang nurse.

"Anong lagay niya?"

"He's fine. Okay ang vital signs niya. Maybe he fainted because of exhaustion o pwede ring puyat. Nevertheless, he's okay. Tatanungin ko na lang siya mamaya kapag nagising na siya. Bantayan mo muna siya saglit."

Lumabas ang nurse sa kwartong iyon at bumalik sa table niya sa waiting area.

Inilapit ko ang upuan sa tabi ng kama at hinawakan ang kamay ni Timothy.

"I'm sorry, Timmie."

Saglit akong natigil sa sarili kong mga salita.

Fuck! Anong meron sa akin ngayon?

Sorry wasn't in my vocabulary. Kung gagamitin ko man iyon ay hindi bukal sa loob ko.

Damn! Stop being an a*s, Jared! You should be more than sorry.

"Sorry, Timmie. I didn't mean to." Bulong ko sa kamay niya saka ko iyon dinampian ng halik.

Mayamaya pa ay bahagyang gumalaw ang kamay niya kasabay ng mahinang ungol.

Sa oras na magdilat siya ng mga mata ay agad siyang naupo at tila natatakot na lumayo sa akin.

Dammit! Bakit ang sakit sa dibdib ng ginawa niya?

"Timmie."

"Don't!" Akma siyang tatayo nang pigilan ko siya.

"'Wag ka munang kumilos. Mahiga ka ulit."

"'Wag kang lumapit!"

"Okay. I won't. Just lay back down. Please."

Whoa! Did I just say that word?

Nakahinga ako nang maluwag nang muli siyang mahiga at pumikit. He was still dizzy and I felt truly bad about it.

Muli akong naupo sa bangko at tinitigan siya. Lalo akong kinain ng guilt nang may tumulong luha mula sa nakapikit niyang mga mata.

"Ano ba'ng kasalanan ko sayo? Bakit ginaganito mo 'ko?" Basag ang boses na tanong niya saka tumingin sa akin.

"I'm sorry. I--."

For the first time in a long, I felt scared. I didn't even f*****g know why.

Sa kawalan ko ng sasabihin ay tumayo ako at nahiga sa tabi niya.

"Stay away!"

"No. I'm sorry." Niyakap ko siya sa kabila ng pagpupumiglas niya.

Fuck! Paano ba manghingi ng patawad?

Tumalikod siya sa akin at tumigil sa pagpiglas. I was stubborn, I knew that very well. And he must know it by now.

"Sorry." Bulong ko sa kanya saka ko siya hinapit palapit sa katawan ko.

My heart was beating so f*****g fast it felt like it would break through my ribcage.

Damn! Bakit ang sarap sa pakiramdam na yakap ko siya? I could stay like this forever. Huwag na lang isama ang galit sa akin ni Timothy. I don't know, but the idea of him being mad at me gave me this unsettling feeling.

"Sorry, Timmie."

"Don't call me that. Hindi kita kaibigan."

His words strangely pierced through my heart. f**k! It was only the third day na nakilala ko siya, but why did I care this much?

Maybe because you tried to r**e him, i***t!

"You almost r***d me."

Mahina ang boses niya pero para iyong sampal sa mukha ko.

Pakiramdam ko ay ako na ang pinakamasamang tao sa mga oras na ito.

"Sorry. I will never do that again. I promise."

This was f*****g unbelievable. Ako ba 'to? Why the sudden change? f**k!

Pero may maliit na parte ng puso ko ang nagsusumigaw na kailangan kong bumawi kay Timothy. At palakas iyon nang palakas.

Marahan niyang inalis ang kamay ko at naupo.

"Tim."

"I'm going home. At sana hindi na kita makita kahit kailan."

I froze. Literally.

Shit!

"Let me drive you home. Please?" Tumayo ako at lumigid sa side niya at inalalayan siyang tumayo.

"Hindi na kailangan. Wala akong tiwala sayo." Inilibot niya ang paningin at nang matagpuan niya ang hinahanap ay tinungo niya ang bag at isinukbit iyon.

"Please, Timothy."

Damn! I really felt like an asshole! I should burn in hell. Ngayon ay isa isang bumalik sa akin ang mga kagaguhang ginawa ko sa kanya.

At bawat isang alaala ay dumudurog sa dibdib ko.

Lagi niyang tinatanong kung ano ang kasalanan niya sa akin, pero ang totoo ay ako talaga ang bugok na gumagawa ng kasalanan sa kanya.

At ngayon lang ako natauhan.

"Oh. You're awake. Maupo ka muna. I'll check you up, sweetheart." Napalingon ako sa nurse na puno ng pagsuyo at pag-aalala ang mukha.

"I'm fine, Linda. Napagod lang po ako."

"Still, you need to sit for a couple of minutes. I can't let you go just like that. Wait, I will call your dad."

Dumukot ang nurse sa bulsa ng scrub niya pero mabilis siyang pinigilan ni Timothy.

"'Wag na. A-ako na lang po ang tatawag kay Daddy."

He was lying. But why?

"Okay. Pero maupo ka muna. Kailangan pa kitang i-check nang mabuti."

Nagpahinuhod na si Timothy at muling naupo sa kama.

All I did was watch them.

Damn! Pakiramdam ko ay asawa niya ako na naghihintay na makauwi at doon sa bahay ay nag-aabang ang malaking away na wala akong pwedeng ipang-depensa.

I almost smiled at the thought. Pero hindi iyon magugustuhan ni Timothy kaya pinigilan ko iyon.

Mga ilang minuto pa ang lumipas ay pinayagan na ni Linda na makalabas si Timothy.

Walang lingon-likod siyang lumabas ng kwarto. Sinundan ko siya at tahimik na nakiramdam.

Paano ba magpaamo ng tao? f**k! I had no clue.

"Stop following me." Hindi lumilingon na sabi niya.

"Ihahatid na kita. Saka kailangan mong magpalit ng damit. Malagkit ang uniform mo." Umagapay ako sa kanya at hinawakan siya sa kamay.

Mabilis niya iyong ipiniksi at tiningnan ako nang masama.

"Kung nakakalimutan mo, ipapaalala ko lang sayo na pinagtangkaan mo ako ng masama! Kaya huwag kang umarte na parang walang nangyari."

Humugot ako ng hininga at tumitig fin sa kanya.

"That's why I want to make it up to you. I'm really sorry."

He huffed and continued walking.

Muli kong kinuha ang kamay niya at hindi na iyon pinakawalan.

"Ang kapal talaga ng mukha mo." Pabulong na sabi niya habang naglalakad kami sa pathway.

"I know. Hindi mo naman ako bibigyan ng chance kung hindi ako magpupumilit." Hindi lumilingong sagot ko sa kanya.

Dinala ko siya sa banyo kahit panay ang palag niya at reklamo.

"Wala akong gagawin sayo. Okay, hindi ko isasara ang pinto. Come on."

Hinila ko siya sa loob at doon ay hinubad ko ang suot kong puting t-shirt at iniabot sa kanya.

"Oh. Palitan mo 'yang damit mo."

Hindi siya kumilos para tanggapin iyon kaya naman kinuha ko ang kamay niya at inilagay doon ang damit.

"Come on. Alam kong nanlalagkit ka na. Saka ihahatid na kita para makapagpalit ka. O mas mabuting 'wag ka nang pumasok para makapagpahinga ka."

He just rolled his eyes on me before he occupied one of the cubicles.

Ar nang lumabas siya ay saglit akong natigilan. f**k!

Bakit parang lumolobo ang puso ko? Suot lang naman niya ang damit ko, pero bakit pakiramdam ko ay akin na siya? Dammit!

"Anong isusuot mo?"

"Ha?" Natatauhang tanong ko.

"Wala kang damit." Aniya saka nag-iwas ng tingin.

"Ah. Dumaan muna tayo sa locker ko. May jersey ako ro'n. Tara."

Kinuha ko ang kamay niya kahit ipiniksi niya iyon.

Akin ka na, Timmie.

At kung kinakailangan kong bugbugin ang boyfriend mo, gagawin ko, hiwalayan ka lang niya.

•••