Dakikalarca gökyüzünü izledim o da beni...
Gökyüzü benim için çok anlamlıydı bütün duygularım onun altında gizliydi.
"Neden...Neden döndün? "dedim madem konuşmak istiyordu konuşsun diye. Benim aksime o susmak değil,konuşmak istiyordu.
"Sen için" dedi güldüm. Sanki beni bırakan o değilmiş gibiydi.
"Benim için öyle mi? Niye tekrar terk etmek için mi?" dedim alaylı bir sesle.
"Dilay..." dedi ve hızla kestim.
"Dilay bak bana nasıl seslendiğine bir bak Korhan "dedim sertçe ve düğün gününden sonra ilk kez adını söyledim. Ona seslenmek bile canımı acıtıyordu artık.
Dönüp ona baktığımda gözlerini sımsıkı yummuştu ağır mi gelmişti söylediğim şey daha hiç bir şey söylememiştim bile.
"Yapma konuşma böyle "dedi acı çeker gibiydi.
"Benim yaptığım hiç bir şey yok ki senin yaptıkların bu "dedim
