แขกเหรื่อได้รับเชิญให้เข้าร่วมงานอย่างคับคั่งทั้งคนที่อยู่ในเครือบริษัทและคู่ค้าคนสำคัญอีกนับไม่ถ้วน
แต่ที่มากกว่านั้นคือเพื่อนคุณพ่อคุณแม่และบรรดาลูกสาวของพวกท่าน ที่พยายามเข้ามาทักทายพูดคุยกับเขาอยู่แทบตลอดทั้งงาน ซึ่งภีมก็ต้องคุยไปตามมารยาทก่อนจะขอเลี่ยงออกมา ทว่าเลี่ยงคนเก่าได้คนใหม่ก็เข้ามาอีก วนเวียนกันอยู่แบบนั้นจนทำเอาเขาเหนื่อยหน่ายใจ
เมื่อการสัมภาษณ์เจ้าบ่าวและเจ้าสาวเสร็จสิ้นลงแล้ว ลำดับต่อไปก็เป็นการขึ้นกล่าวคำอวยพรของผู้ใหญ่ ตามด้วยดื่มฉลองมงคลสมรสให้กับคู่บ่าวสาว และไฮไลท์สุดท้ายอยู่ที่การโยนช่อดอกไม้เพื่อส่งต่อให้ว่าที่ผู้โชคดีที่จะมีโอกาสได้เป็นเจ้าสาวคนต่อไป
ภีมกำลังรู้สึกโล่งใจที่งานกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว ซึ่งเขาจะได้กลับบ้านสักที
ภรรยาของน้องชายขยับไปยืนตรงกลางเวทีก่อนที่พิธีกรจะให้สัญญาณ เพื่อให้เธอโยนช่อดอกไม้ไปทางด้านหลัง
สาม...สอง...หนึ่ง
จากนั้นช่อดอกไม้นั้น
