“ตาหนูตะวัน หลานชายของพวกเราจมูกคม หน้าเข้มแต่เด็กเลยนะเดือน โตขึ้นมาท่าทางจะต้องหล่อแน่ๆ”
“เป็นหนุ่มเมื่อไหร่หัวกระไดบ้านคงจะไม่แห้งแน่ๆ เลยค่ะคุณวิภา”
“นั่นน่ะสิ สงสัยต้องเตรียมสินสอดเอาไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ เสียแล้วพวกเรา”
สองย่ายายพูดคุยพลางหัวร่อต่อกระซิกกันอย่างเข้าขา
“ก็คงจะหล่อเหมือนพ่อแหละครับคุณแม่ๆ” ภามเข้าร่วมการสนทนากับคุณแม่ของเขาและแม่ภรรยาด้วย หลังจากแต่งงานแล้วเขาก็เรียกคุณป้าอิงเดือนว่าแม่เช่นเดียวกับอิงฟ้าที่เรียกแม่เขาว่าแม่เหมือนกัน
“มั่นหน้าเหลือเกินนะน้องชาย” ภีมส่ายหน้าแต่ก็มิวายอมยิ้มขำขัน อันที่จริงน้องชายก็ชอบชมตัวเองมาตั้งแต่ไหนแต่ไร แต่พอเขาได้ยินทีไรก็อดหมั่นไส้ไม่ได้สักที
“แน่นอนสิครับพี่ชาย ถ้าเราหล่อนายก็หล่อด้วยนะภีม”
“ก็จริงแฮะ” ภีมพยักหน้า ก็แหงล่ะ หน้าเหมือนกันขนาดนี้ แต่ก็ว่าไม่ได้ เพราะใครๆ ก็ต่างชมว่าพวกเขาหน้าตาดีอยู่เสมอ
“จ้า หล่อก็หล่อ ลูกแ
