“สวัสดีค่ะคุณป้าวิภา คุณน้าอิงเดือน คุณป้าบานชื่น คุณน้าทับทิม คุณภีม คุณภาม น้องฟ้า” หญิงสาวไหว้ทักทายทุกคนอย่างนอบน้อม เว้นเสียแต่อิงฟ้าที่เป็นคนไหว้เธอเพราะอายุน้อยกว่า
จากนั้นทุกคนในห้องก็รับไหว้เธอด้วยรอยยิ้ม ยกเว้นคุณภีมที่ยังคงแสดงสีหน้าราบเรียบกับเธอเหมือนที่เขาทำอยู่ตลอด
“แล้วมณียาไม่มาด้วยเหรอจ๊ะหนูเม” วิภาถามหาเพื่อนรัก
“พอดีคุณแม่ติดธุระน่ะค่ะคุณป้า”
ธุระที่ว่าคือการเร่ขายที่ดินที่ต่างจังหวัดเพื่อเอาเงินมาจ่ายหนี้การพนันรอบใหม่ให้กับน้องชายของเธอ แต่เมธาวีเลือกที่จะบอกไปเพียงเท่านั้น
ยังดีที่ธุรกิจร้านกาแฟที่เธอทำส่วนตัวไม่เกี่ยวกับคุณแม่ตอนนี้ยอดขายดีขึ้นเรื่อยๆ จนได้เปิดสาขาใหม่ จึงมีเงินมากพอที่จะซื้อของรับขวัญให้หลานแฝดได้อย่างที่เธอตั้งใจ ไม่อย่างนั้นคงแย่ไปแล้ว
“หลานน่ารักน่าชังจังเลยนะคะ ชื่ออะไรกันบ้างคะเนี่ย”
“คนพี่ชื่อตะวัน คนน้องชื่อจันทร์เจ้าค่ะพี่เม ลองอุ้
