ช่อม่วงไม่เป็นอันทำงาน หล่อนเข้ามาจับแขนเพลงขิมทันทีที่หญิงสาวพาตัวเองออกมาจากห้องทำงานของอดล คิ้วโก่งเรียวเล็กเลิกขึ้นอย่างใคร่รู้ รอฟังว่าเพลงขิมจะบอกอะไร
“เป็นไงบ้างขิม”
“คุณอดลให้ขิมย้ายไปเป็นเลขาคุณภูมิทัศน์ค่ะ”
“จริงเหรอ!” ดวงตารีเล็กของหล่อนเบิกกว้าง ยกมือขึ้นปิดปาก
เพลงขิมเห็นท่าทางตื่นตะลึงของช่อม่วงแล้ว ไม่แน่ใจว่าหล่อนคิดอย่างไร เพราะช่อม่วงมักหาเรื่องติฉินนินทาคนในบริษัทไปทั่ว หล่อนอาจจะไม่ได้ยินดีกับเธอก็ได้
“ค่ะพี่ช่อ”
หญิงสาวถือคติพูดให้น้อย ฟังให้มากยามที่อยู่กับช่อม่วง เพราะไม่รู้ว่าหล่อนจะเอาเธอไปพูดลับหลังให้ใครฟังหรือไม่
“โธ่...พี่ก็ไม่มีเพื่อนแล้วสิเนี่ย แล้วทำไมอยู่ๆ คุณทัศน์ถึงเรียกขิมไปช่วยงานเหรอ”
ช่อม่วงแสร้งทำท่าทางเสียดาย ทว่าประโยคหลังขยับเข้ามากระซิบกระซาบกับเพลงขิม
“คุณทัศน์คงงานยุ่งมั้งคะพี่ช่อ” เพลงขิมตอบเนือยๆ
“เหรอ ปีก่อนๆ เห็นกลับมาพักร้อนก
