The billionaire's first love

the billionaire's first love episode 9

"Thank god you arrived on time. " salubong sa amin ni carmie sabay beso sa akin at hila sa aking kamay papunta sa reserved table namin, nagpatianod na lamang ako. sumunod naman agad si Stephen.

"So where's James?" tanong naman ni precilla nung naupo na kame sa upuan.

"nauna siyang umalis sa amin. he brought Steve's car. i thought nandito na siya?" sagot ni Stephen sa tanong ni precilla.

"baka may dinaanan lang. papunta narin siguro iyon. his phone keeps on ringing lang kasi, he's probably driving." sabat ni carmie habang nasa tainga ang kaniyang cellphone. na sinusubukang tawagin si james.

"by the way scarlet, you look so lovely and beautiful tonight." untag ni precilla sabay pisil sa aking pisngi.

"indeed a cutie. " sabi naman ni carmie.

"thank you po ate carm and ate presi." nahihiyang sagot ko sa mga ito. di hamak kasi na mas mganda ang mga ito sa akin at sa mga suot nila malalaman mo agad na anak mayaman ang mga ito.

"oh! speaking of the devil. he came!" sabat naman ni stephen na may pilyong ngiti pa sa mga labi habang pinagmamasdan ang palapit na si james na may kasamang maganda at sopistikadang babae. mukhang modelo ito sa pustura pa lamang at pananamit.

"sorry for the delay. i had to pick her up."

sa halip sabi na lamang ni james habang tinititigan ako sa mata. sa sobrang ilang ko ay kunwari kukunin ko ang aking cellphone sa aking bag. at bago pa tuluyang mawala sa ulirat si james ay tumikhim si Stephen. napansin niya ata ang titig ni james sa akin.

"so. who's this pretty lady? would you introduce her to us? or you just want to keep her yourself?" pamimilosopong tanong ni Stephen kay james.

"ofcourse not sven! i was about to. i just got distracted."

at bago tuluyang e pakilala ang babae sa amin ay tumikhim muna ito.

"emmy, i want you to meet my friends. Stephen, scarlet, carmie and precilla."

pagpapakilala niya sa amin si emmy.

"hello, nice meeting you all. I'm emily guevara. or just call me emmy."

pagpapakilala nito sa sarili.

"she's also a friend. " muling sabat ni james.

"no one is asking james. why being so defensive?" natatawang tanong ni carmie.

"I'm not being one? I'm just clearing things out here guys." sa halip ay sagot na lamang nito.

"where's albie instead?"pagpatuloy na tanong nito na napansin ata kung bakit wala si albie

"he's here kanina, since early pa naman he insisted,na siya na lang mag set-up ng burmer place for our after dinner.but he's coming na rin. maybe he's in the car park na by now. " sagot ni precilla sa tanong nito. tumango-tango na lamang ito bilang tanong.

"Am i late? " tumingin ang lahat sa kung saan nanggagaling ang boses.

"not so, hindi panga naseserve ang foods. " sagot ni carmie kay albie na kararating lamang. at galing daw sa pag set-up ng burmer. hindi ko naman alam kung ano iyon.

"so, how's burmer doing? " pagkuway tanong ni stephen rito.

"it's doing fantastic. it's all set-up like what pree and carm wanted to be.

" great! " sagot ni stephen rito sabay thumbs up pa nito.

"I'm glad, na nakasama si scalet. at nagkataon na kompleto tayo ulit. i remember back in the days nung inaagawan ni scarlet ang lollipop ni stephen. siya pa ang umiiyak pag hindi ibibigay ni stephen yung lollipop. at si tita amanda naman nagpapanic agad tuwing iiyak ito. parati tuloy si stephen ang pinapagalitan. " tatawa-tawang wika ni carmie sabay hampas sa balikat ni precilla na nakitawa narin kay carmie.

napatingin ako kay stephen at bigla ay parang nahiya ako. totoo nga siguro na inaagawan ko ito ng lollipop noong bata pa kame? grabe nakakahiya naman iyon kung totoo. nakatingin parin ako kay stephen ng bigla ay tumingin rin ito sakin. at ako'y parang na estatwa at hindi agad tinanggal ang mga mata rito. sobrang gwapo nga talaga nito. at grabe yung mga mata kung makatingin. parang siya lang ang nakikita mo sa loob ng restaurant. nasa ganong posisyon parin ako ng bigla itong tumikhim.

at ako'y biglang bumalik sa aking ulirat.

"yes? may sasabihin kaba sakin? " tanong nito sakin. na napansin ata na nakatitig ako sakanya.

"ahh... ehh.. wala naman. naduling lang po ako at natulala." sagot ko rito.

"hey! cut that PO! stop being so formal scarlet." ma awtoridad na utos nito sa akin.

"ah okay po."

"ay, sorry. sorry!" nauutal na sagot ko rito.

natawa naman ang mga kasama namin sa mesa.

"bakit ba ayaw mong tawagin kang kuya at mag-PO sayo si scarlet? eh sa iba naman ok lang sayo? " curious na tanong ni james rito.

"none of your business! " tanging sagot lamang nito. tumango-tango na lamang iti bilang sagot.

"yes! finally, I'm starving. " untag ni precilla ng dumating na ang waiter na may dala ng pagkain.

"i really miss this steak. it's been Ages since I had this. " excited na sabi ni carmie.

"me too. " pag segundo ni precilla.

"so, when will you go back to Australia sven? " tanong ni albie kay stephen.

"we'll see. atat kaba na bumalik na ako ng Australia? sagot nito sa tanong ni albie.

" not that. kasi diba may clase pa sa Australia ngayon? sabi nga ni Steven may pasok siya kanina nang tinawagan ko siya. " wika ulit ni albie.

"I'm exempted. that's why! iba talaga pag gwapo at matalino. " natatawang sagot ni to muli kay albie sabay inom ng tubig nito.

"never doubted," pagsasang ayon na lamang ni albie sa sagot ni stephen.

"by the way, scarlet, as you mentioned earlier? scholar ka sa school niyo? tanong ni precilla. umangat ang tingin ko rito.

"opo, and consistent honor student din po since elementary until now." sagot ko rito. "napaka sipag mo naman. ang swerte talaga nila sayo. I'm 101% sure of your future, it would be bright and beautiful just like your face." si carmie.

"kailangan korin po kasi yung scholarship. dahil, yun nalang ang way ko para matulungan sina mama, papa at lola." muling sagot ko.

"napaka mature mo na talaga mag-isip, guess what, when we were your age. naku! sakit sa ulo kame ng aming magulang. not, until we reached college. lalo na ako, dahil i was a only child, i needed to be responsible. for my parents, tumatanda na si mom, and dad had a mild stroke.i envy you scarlet.i hope maaga rin akong na mulat sa totoong buhay." may kalungkutan na saad nito.

nginitian ko ito pagkuway.

"there's plenty of room for improvement, ate carmie. as what you've said. you are now responsible.it's not too late."