Ertesi sabah, Alaz ve Arat mışıl mışıl uyurken, sabahın erken saatlerinde Mihrap duş almak için banyoya girmişti.
Banyodan çıktıktan sonra, vücudunun hala sıcak sudan aldığı rahatlıkla odaya yönelmişti. Saçlarını hızlıca havluyla kuruturken, gözleri mahmur, vücudunu ise dinlenmeye hazır hissediyordu. Ama odaya adımını attığı anda, gözleri büyüyüp bir anda irkilmişti.
Arat, çoktan uyanmış yatağın kenarında oturmuş, öylece gözleri Mihrap’ı izlerken, alaycı bir gülümseme yüzüne yerleşmişti.
Ona bakarken, sanki zaman geri dönmüş gibi, eski anılar tekrar zihninde canlanmıştı. Dudakları hafifçe alayla kıvrıldığında, Mihrap’ın yüzü kızarmıştı. O anın tekrar yaşanıyor olması, ona tuhaf bir şekilde tanıdık gelmişti.
__ Ben bu anı sanki yaşamıştım, dediğinde, Mihrap ne demek istediğini hemen anl
