ข่มขืน

1162 Words

ช่วงคํ่า เพิงพักของเปาโลมีเรียมร่างเปลือยเปล่าถูกคลุมผ้ากำลังนอนสลบสไลอยู่ ก่อนที่เปาโลจะออกไปฝึกฝนดาบกับสัตว์อสูรเขาได้รักษาร่างกายให้นางไปแล้ว ตอนนี้ก็รอแค่เพียงนางฟื้นเท่านั้น เมื่อเปาโลกลับมา เขาได้แบกปลาที่จับได้กลับมาด้วย จากนั้นก็เริ่มก่อกองไฟย่างปลา วันนี้ลมค่อนข้างที่จะพัดแรง บรรยกาศเงียบๆแต่ก็ไม่ได้วังเวงมากเพราะมีแสงจากดวงจันทร์ เปาโลที่อาบนํ้ามาแล้วก็เข้าไปดูอาการของเรียมเพราะว่านางนั้นหลับนานผิดปกติ “ลองตรวจสอบดูอีกครั้งล่ะกัน” เปาโลลองใช้วิชาแพทย์ตรวจสอบร่างกายของเรียมก็พบว่าคำสาปของตนนั้นกำลังส่งผลเสียต่อร่างกายของนาง ทำให้การฟื้นฟูร่างกายของนางนั้นช้ากว่าเดิม “ดูเหมือนว่าถ้าขืนยังฝังคำสาปไว้ในร่างของนางแบบนี้ ไม่กี่เดือนนางคงไม่รอดแน่” สุดท้ายเปาโลก็ตัดสินใจที่จะถอนคำสาปให้กับเรียม เขาดึงผ้าคลุมบนตัวนางลงมาเล็กน้อยทำให้เห็นร่องอกขาวๆนวลๆงามๆ ทำเอาเปาโลถึงคอแห้งผาก “ของดีเลยนี่น่า” เปาโลแสยะยิ้มเล็กน้อยเมื่อเห็นเนินอกคู่งามตรงหน้า เพียงไม่นานท่อนแข็งในกางเกงของเปาโลก็เริ่มมีปฏิกิริยา “ลองหน่อยก็ไม่น่าจะเสียงหายอะไร” สตรีที่งดงามมานอนเปลือยอยู่ตรงหน้าแบบนี้ บุรุษหนุ่มอย่างเปาโลมีหรือจะทนความงามของเรียมไหว? เขาค่อยๆดึงผ้าที่ปิดเต้าคู่งามของเรียมลงมาช้าๆเพื่อที่จะได้จัดการเต้าคู่งามของเรียมได้อย่างถนัดๆ เมื่อเห็นยอดอกสีชมพูดอ่อนเปาโลก็ยิ่งอดใจไม่ไหวก้มลงบีบเต้าและดูดยอดอกสีชมพูคู่อย่างถะนุถะนอม มันช่างหวานลิ้นดีแท้ ! สตรีที่ไม่ได้ผ่านมือบุรุษใดมามันหวานจับใจแบบนี้นี่เอง เปาโลคลึงเคล้นเต้าอวบๆและสลับดูดยอดอกเม็ดสีชมพูอยู่ครู่นึงก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือลงไปได้ล่างและลูบไล้พื้นที่สงวนของเรียมอย่างเบามือ เมื่อโดนเปาโลพรมจูบ ดูด ดึง อยู่นาน ร่างกายอันอรชรของเรียมก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นมา ขาอันเรียวของนางเริ่มเบียดเสียดกันเล็กน้อยเมื่อถูกเปาโลใช้นิ้วเขี่ยไปที่เม็ดสวาทในพื้นที่สงวนของนาง “อื้อออ” ยิ่งเรียมตอบสนองมากเท่าไหร่เปาโลก็ยิ่งกระตุ้นนาง เขาใช้นิ้วสอดเข้าไปในช่องสวาทของนางอย่างช้าจากนั้นก็เริ่มชักเช้าชักออกเป็นจังหวะ! “อ้าาาา!!” ในเวลานั้นร่างของสตรีนักปราชญ์แอ่นโค้งราวกับคันธนู! เปาโลที่กำลังขยับมืออย่างเมามันเมื่อได้เห็นภาพอันเร่าร้อนนี้ก็ยิ่งไปกระตุ้นท่อนแก่นกลางของเขาจนแข็งปึ๋ง! “ไม่ไหวแล้ว!” เปาโลรีบถอดกางเกงตนเองออกอย่างรวดเร็วก่อนจะแทรกร่างหนาเข้าไปแล้วอ้าขาอันเรียวยาวของเรียมออก ในนาทีนั้นเมื่อถูกกระตุ้นมากๆ ดวงตาของเรียมก็ค่อยๆลืมขึ้น! “นี่ท่านจะ!!” เปาโลไม่ได้สนใจเสียงของเรียมเขากดท่อนแข็งเข้าไปในรูสวาทของนางทันที!ทำให้เรียมถึงกับร้องเฮือก!!ออกมา ดวงตาของนางเบิกโพลงพร้อมกับนํ้าตาที่ค่อยๆไหลออกมา นางได้สติแล้ว! นางกำลังถูกข่มขืน!! ความเจ็บช่วงล่างของเรียมแผ่ซ่านไปทั้งตัว ทำให้ร่างของนางไม่อาจต่อต้านเขาได้เลย เปาโลที่กำลังหื่นกระหายเมื่อเห็นว่าเรียมกำลังจะส่งเสียงร้องเขาก็ก้มลงดูดไปที่ริมฝีปากสีชมพูอ่อนของนางพร้อมกับขยับเอวกระแทกเข้าออกไปเรื่อยๆ “อื้ออ ยะ อย่าาา!” เรียมพยายามที่จะขัดขืนการกระทำอันตํ่าแสนช้าของเปาโล แต่ทุกครั้งที่นางจะส่งเสียงก็จะถูกปากของอีกฝ่ายประกบจูบทุกครั้ง ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่บุรุษสารเลวยังคงอัดกระแทกหว่างขาของนางโดยไม่มีท่าทีว่าจะหยุด “ได้โปรดดด อย่าาาา อื้อออ” แม้ปากของเรียมจะต่อต้านทว่าร่างกายของนางนั้นตรงกันข้ามโดยสิ้นเชิง เมื่อโดนเปาโลกระแทกร่องสวาทรัวๆก็ทำให้ช่วงล่างของเรียมเริ่มแอ่นรับแรงกระแทกของเขาโดยอัตโนมัติ ในเวลาต่อความเจ็บช่วงล่างของเรียมได้หายไปโดยสิ้นเชิง เหลือแค่เพียงความเสียวซ่าน!ที่เข้ามาแทน คืนนี้ทั้งคืนเปาโลจึงเลือกที่จะสนองความต้องการของตนเองบนร่างกายของเรียมโดยที่ไม่สนใจว่าสตรีนักปราชญ์จะอ้อนวรขอร้องเขาเลยสักนิด หลังจากเสร็จกิจเปาโลก็ไม่ลืมที่จะถอนคำสาปให้กับเรียมก่อนจะนอนกอดนางและหลับไป ……………….. รุ่งเช้า…… เปาโลลืมตาตื่นขึ้นมาก็พบว่าที่นอนข้างๆของตนนั้นว่างเปล่า เรียมไม่อยู่? ผ้าคลุมที่ของตนที่คลุมให้นางเองก็ไม่อยู่เหมือนกัน นางไปไหน? เปาโลใช้ดวงตารู้แจ้งตรวจสอบไปรอบๆพื้นที่ ไกลออกไป ไกลออกไป สุดท้ายเขาก็พบร่างของเรียมที่ริมธาร! บางทีนางอาจจะกำลังไปฆ่าตัวตาย เรียมเป็นสตรีนักปราชญ์นางมีศักดิ์ในตัวเองสูงมาก คนที่เดินทางสายนี้รับไม่ได้แน่ที่ตัวเองโดนกระทำแบบนั้น เมื่อคิดได้แบบนั้นเปาโลก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมา ร่างของของบุรุษหนุ่มจึงอันตรธานหายไปจากเพิงพักไปทันที …………ณ ริมธาร เรียมในชุดผ้าคลุมเกาะอกนางนั่งอยู่ในท่าคุกเข่าสองมือวางไว้บนตัก ข้างๆตัวนางมีคธาวางไว้ ส่วนอีกข้างนึงก็เป็นมีดสั้นที่นางพกติดตัวตลอดเวลาวางไว้อยู่ “ว๊ายย!’ ในเวลานั้นเกิดสายลมกันโชกอย่างรุนแรง! ร่างของเรียมถูกสายลมพัดหอบร่างขึ้นเหนือห่วงอากาศจากนั้นนางก็รู้สึกว่าร่างนางกำลังถูกอุ้มโดยใครบางคน ร่างของทั้งสองค่อยๆร่อนลงสู่พื้นดิน เมื่อเรียมเห็นว่าคนที่อุ้มนางไว้ก็คือเปาโล บุรุษชั่วช้าที่ข่มขืนนาง ใบหน้าของนางก็เต็มไปด้วยความเกลียดชังเขา “ปล่อยข้านะ!! ข้าเกลียดท่าน!” “เหตุใดถึงได้เกลียดบุรุษของเจ้ากันรึ?” เปาโลไม่ได้ปล่อยร่างของเรียมที่กำลังดิ้นรนออกจากอ้อมกอดของตน เขาเพียงแค่ทำหน้าไร้ยางอายและกล่าว “บุรุษของข้าอะไรของท่าน! ท่านไม่ใช่บุรุษของข้า! ไอ้คนชั่ว!! ปล่อยข้านะ!!!” เปาโลขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงกับอีกฝ่ายจึงเปลี่ยนสีหน้าเป็นเย็นชาและกล่าว “ถ้าเจ้ายังไม่เลิกดิ้น เลิกโวยวาย ข้าจะจัดการเจ้าแบบเมื่อคืน!!” *---*

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more