The Lazy White Elf

Chapter 3

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

Ezekiel

P. O. V

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

"ISKAR!"

"Iskar, itigil mo iyan."

I blink the daze away, but I can't look away to this creature in front of me.

It's eyes are red but it's so clear and pure.

I can't really help myself and stare straight to it's eyes.

When it heard that voice, it blink it's red eyes like an innocent child and turned it's head to look to the person who call it.

I also look to that familiar voice and found Alathea walking towards us.

Nang makalapit siya saamin ay pumagitna ito saamin ng nilalang na ito.

Saka nakapaymaywang na humarap sa nilalang na ito.

"Iskar, Hindi ba't binalaan na kitang huwag maglaro sa malayo." tanong Niya ngunit umiwas lang ng tingin ang nilalang.

napabuntong hininga na lamang si Alathea at saka humarap saakin, ibinuka Niya ang bibig Niya at mag sasalita na Sana nang biglang namula ang buong taenga nito at tinikom muli ang bibig bago tinakpan ang buong Mukha gamit ang dalawa nitong kamay saka tumalikod.

"G-ginoo, m-maari k-ka bang mags-suot ng d-damit..." she ask in a lower and embarrassed voice, but I heard it.

And that's when I realized that I'm naked.

Wide eye, red face, embarrassed, I run to grab my new clothes and wear it.

the clothes are soft and comfortable to wear.

"Done..." I shyly said.

I saw Alathea relax and turned to look at me.

"Ginoo, pasensya ka na sa inasta ni Iskar kanina, huwag Kang mag alala, mababait Sila."

"Sila??"

tanong ko, napakunot ako ng noo, oo nga pala, Hindi lang isang yapak ang narinig ko kanina, sigurado akong may Isa pa.

"Kamira!"

bigkas ni Alathea at ilang segundo lang ay may kung anong mabilis na lumipad galing sa itaas, at isang iglap lang ay may Isa na namang nilalang ang katabi ni Alathea.

Pareho Sila ng lahi ni Iskar.

Ang pinagkaibihan lamang ay kulay itim at may mga linings na red ang kaliskis ni Iskar, habang ang Kay Kamira ay kulay puti at may gold linings.

Mas malaki rin si Iskar at malapad ang mga pakpak nito, at sigurado akong lalaki ito, at babae naman si Kamira.

Hindi pa sila sobrang laki, ngunit mas Malaki na sila saamin.

"Binibining Alathea, Anong klaseng nilalang Sila?" nagtatakang tanong ko.

ngmuiti Naman ito, Saka lumapit sa dalawang nilalang at hinaplos ang ibinabang ulo ng mga ito, tsaka nakangiting humarap saakin.

"Sila ang maalamat na nilalang dito sa Mundo natin, ginoo, ang mga Dragon."

Napatingin ako sa pulang mga mata ni Iskar, at bigla nalang sumakit ang ulo ko nang may malalabong imahe ang nagpapakita sa aking paningin.

Napapikit ako sa sakit at napahawak ako sa aking ulo ng mas tumindi ang sakit nito.

Muli kong idinilat ang mga mata at agad Kong Nakita ang nag aalalang Mukha ni Alathea.

Narinig kong binanggit nito ang pangalan ko ngunit Hindi ito na ito naging klaro, hanggang sa nandilim ang aking paningin at bumagsak.

ngunit bago mangyari iyun ay muli kong nahagilap ang mapupulang mata ni Iskar.

~~

"Ezekiel..."

"Ezekiel..."

"Ezekiel, anak..."

minulat ko ang aking mga mata, at Hindi ko alam kung sino ang humahaplos sa aking mukha, ngunit napaka Ganda sa pakiramdam ang haplos nito.

"Ezekiel, anak..."

anak?? Ezekiel??

ako ba ang kinakausap ng babaeng ito.

Pilit kong nais makita ang itsura nito ngunit kahit Anong Gawin ko ay malabo pa rin.

"Ezekiel..." banggit muli ng babae.

"anak, bawain mo ang nararapat na iyo... "

sabi ng babae, at may isang malabong imahe ang lumapit at tumabi sa babae, ipinatong nito ang kamay sa balikat ng babae at tumingin saakin.

Lalaki ito, sigurado ako.

"Anak, Ezekiel... bawain mo ang trono... bago pa mahuli ang lahat..."

Sabi ng lalaki, pati ito ay tinatawag akong Ezekiel at anak nila.

Hindi kaya Sila talaga ang magulang ko? pero bakit malabo? bakit Hindi ko Makita ang itsura nila?

"Anak, Wala man kami sa tabi mo, ngunit gagabayan ka namin."

muling Sabi ng babae, ng aking Ina.

"Father....mother..."

bigkas ko.

Hindi ko man nakikita ay alam Ko at ramdam Kong nakangiti silang dalawa saakin.

"Mahal ka namin, Ezekiel."

sambit nilang dalawa, bago unti unting nawawala ang malalabong imahe nila.

"No! Mother! Father!"

"No! Wait! "

"Ginoo..."

"Ginoo..."

"Ginoo!"

napamulat ako ng mga mata ng maramdaman ko ang pagtapik sa aking mukha.

Hinihingal ako ng mapagtantong panaginip lamang iyon.

Napakurap mata ako at napatingin Kay Alathea na nag aalalang nakatingin saakin habang hawak ang balikat ko.

"Anong nangyari, binibining Alathea?" tanong ko at aakmang uupo na sana ng pigilan ako ni Alathea.

"Huwag ka munang gumalaw ginoo, mataas pa ang iyong lagnat."

Ani nito, saka piniga ang isang tela sa maligamgam ba tubig Saka nito Ito pinatong sa noo ko.

"Magpahinga kana muna, ginoo, ako'y mangangaso Muna ng ating makakain, at maghahanap na rin ako ng mga halamang gamot."

Sabi muli nito saka tumayo, at kinuha ang isang basket na walang laman sa lamesa, bago tuluyang umalis.

Isinara nito ang pinto, at may narinig akong kaloskos sa labas.

Ipinikit ko ang aking mata at pinakinggan ng maigi ang nangyayari sa labas at narinig kong kinakausap ni Alathea ang dalawang dragon sa labas.

"Iskar, Kamira, bantayan niyo Muna ang ginoo, habang Wala ako." anito sa dalawa ngunit umungol ng mahina ang Isa sa kanila, na satingin ko ay si Kamira, na para bang, Hindi ito payag at gustong sumama.

narinig kong bumuntong hininga si Alathea.

"O'siya maaari ka ng sumama, ngunit Kamira, bawal kang mambulabog upang mas mapabilis ang ating pag uwi, naintindihan mo ba?"

isang 'roar' ang nakuhang sagot nito.

"At Iskar, pakibantayan muna ang ginoo."

Ani Naman nito sa Isa.

at Isa ring 'roar' ang naging sagot nito.

"Salamat Iskar" she gratefully said.

"Halika na Kamira."

pagkatapos niyang sabihin iyun ay yapak at pagaspas ng pakpak ang huli Kong narinig Mula sa dalawa.

Nang masiguro kong nakaalis na ang dalawa ay tsaka ako dahan dahang tumayo, Saka lumabas.

Pagkalabas ko palang ay sumalubong na sa akin ang mapupulang mata ni Iskar.

Dahan dahan akong lumapit sa kaniya at naupo Naman ito at pinapanood akong lumapit sa kaniya.

Namamangha akong nakatingin sa mata nito.

At dahan dahan Kong tinaas ang kamay at mas lalong lumapit sa kaniya, huminto Muna ako para tignan ang reaksyon nito.

Nang masiguro kong kalamdo ito at inosenteng kumurap pa saakin ay dahan dahan Kong nilagay ang kamay ko sa ulo nito at hinaplos.

Napapikit ito nang maramdaman ang haplos ko, habang namamangha pa rin ako hanggang ngayon.

Nang muli itong dumilat ay Nakita kong nag palit ng gold ang kulay pula nitong mata, at sa Hindi malamang dahilan ay sobrang nag init ang buong katawan, at para akong nasusunog ngunit kahit gusto kong umiwas ng tingin Kay Iskar ay hindi ko magawa at na natiling nakatingin ang aking mata sa kaniyang mga mata.

Para akong hinihigop ng mga ito, at parang may kung anong kumukunekta sa isip ko, na pilit na pinapasok ang isip ko.

Sa sobrang sakit non, ay hinayaan ko nalng itong makapasok sa isip ko.

Mas lalong sumakit ang ulo ko ng makapasok ito at lalong naginit ang buong katawan ko na parang sinusunog ito.

"Master..."

Nanlalaki ang mata ko ng marinig iyun ngunit agad ding nanlabo ang paningin ko.

Nanlambot ang buong katawan ko, Hindi ko na kayang tumayo, Kaya Naman tuluyan na akong bumagsak.

Ramdam ko ang panginginig ng buong katawan ko, at rinig ko din ang mahinang pag 'roar' ni Iskar.

"Ginoo!"

narinig ko sa Hindi kalayuan ang mahinhing boses ni Alathea na Puno ng pag aalala.

"Iskar! ano ang iyong ginawa?!"

She ask the dragon but the dragon only whimper a roar.

Naramdaman kong hinawakan ako ni Alathea sa braso ngunit sandali lamang Yun at narinig ko ang malakas nitong pag singhap.

"Nagaapoy ka sa lagnat ginoo! Anong gagawin ko?! Sandali l-lamang ginoo.."

naghihestirical na Sabi nito.

Habang naipikit ko na lamang ang mata ko sa sakit at pagod.

Naramdaman kong umangat ako ngunit Hindi ko na maimulat ang mata ko.

Narinig ko pa ang mga nagmamadaling yapak ni Alathea bago ako mawalan ng Malay.

~~~

"Ginoo, magtatlong Araw na, ngunit bakit Hindi ka pa rin nagigising..."

Narinig kong sabi ni Alathea sa aking tabi, ramdam ko din ang paghaplos Niya ng basang tela sa katawan ko.

At kahit nais ko ng imulat ang mata ko ay Hindi ko magawa.

Ang Kaya ko na lamang Gawin ay pakinggan ang boses Niya.

~~~~

"Ginoo, Wala ka pa bang balak na gumising? Nagluto ako ng masasarap na pagkain..."

~~~~~

"Ginoo, sinisisi ni Iskar ang kaniyang sarili Kung bakit Hindi ka pa rin nagigising... nais niyang humingi ng paumanhin... huwag mo Sana siyang sisihin, ginoo... natuwa lang si Iskar na makakilala ng ibang tao bukod saakin, at agad ka niyang ginawang amo nito nang Hindi muna nagiisip Kung Kaya ba ng iyong katawan ang pagkunekta ng bond o hindi.... "

~~~~~~

"Ginoo... Hindi ka na nagaapoy sa lagnat ngunit.... ngunit 'hek' sobrang lamig Naman ng iyong katawan 'hek' Ginoo.... 'hek' "

umiiyak nitong sabi.

~~~~~~~

"Ginoo...."

nanghihinang sambit ni Alathea.

mukhang umiiyak na Naman ito.

"Hindi lang nagyeyelo sa lamig ang balat mo.... namumutla ka na rin.... 'hek' Ginoo.... "

naramdaman kong hinawakan Niya ang aking kamay at nakaramdam ako ng malambot at medyo basa at malambot sa aking labi ngunit saglit lang iyun at agad ding nawala.

~~~~~~~~~~

Naramdaman kong nahiga siya sa aking tabi, at tinakip ang kumot saaming dalawa.

She hugged me tightly, that I can feel her warmth in my cold skin.

I felt her bare warm skin, and it's comforting.

"Ginoo... maaari ka na bang gumising.... maaari ba..."

pahina ng pahina ang boses nito ngunit humigpit ang pagkakayakap nito saakin.

Sa sobrang comfortable ay muli akong hinila sa pagkakatulog.

~~~~~~~~~~~~

"Ginoo! Pang-siyam na araw ka ng natutulog! Hindi ka pa ba nagsasawa? ginoo.... gumising ka na.... gumising ka na..."

umiiyak na Naman ito.

~~~~~~~~~~~~~~~

Muli nitong tinanggal ang kasuotan ko pati na rin ang sa kaniya, at tumabi sa higaan, at muli akong niyakap nito. Like she always do in the past days.

I can feel the warmth again.

This comfortable warmth from her.

"Ginoo, kailangan mo akong panagutan..." Sabi nito saka tumawa ng mahina.

"Ikaw lang ang lalaking nakadama ng aking katawan.... Kaya gumising ka na ginoo... responsibilidad mo ang pananagutan ako, ginoo...."

umangat ang katawan nito at naramdaman ko ang haplos nito, at ang malambot na namang labi nito sa labi ko, at katulad dati ay saglit lang ito.

"Gumising ka na ginoo.... maaari Kang dito manirahan Kung kailan mo gusto, Basta magising ka lang ginoo... "

I can feel her shoulder trembling, and her tears drop on my bare skin.

".....please."

♥♥♥