"Ano na naman yan, Ulric?" nakangiting mukha ni Trice ang nalingunan ko. Ngumiti lang ako ng tipid at muli kong ibinalik ang tingin sa natutulog na si Caryll. I am just holding my tears. Kahit sinabi ko sa kanyang tanggap ko na aalis na sila, hindi ko pala maiiwasan na masaktan.
Naramdaman ko ang pag-upo niya sa tabi ko at humilig sa braso ko. It's almost a week when she learned that Lex was in town to join the convention. She decided to go back home right at that moment.
"It seems like yesterday," my voice cracked. "When you gave birth to her....ngayon, she's almost four." Hindi ko napigilang haplusin ang maliit nitong kamay. "I love her, you know that, right, sila ni Mason."
Tumango siya. "I know. Sobra sobra ang pagmamahal mo sa kanila."
Inakbayan ko siya at hinapit pa
