Isip ko lang siguro ang mga ‘yon, masyado lang akong nag-a-assume. Hindi kasi akong sanay sa mga ganitong bagay lalo na kapag pinapahalagahan ako. Sanay akong pinagtatabuyan at hindi pinapahalagahan.
Hindi dapat ako nagpapadala sa mga banat niya at aksyon na pinapakita niya. Masyado pang maaga para pagkatiwalaan siya, nandito lang naman ako para sa trabaho. Para sa tunog.
“You look so stunning,” papuri niyang ulit.
I nodded my head, accepting his complement.
Hinarap niya ‘yong nag-a-aasist sa’kin kanina.
“Kukunin namin ‘to,” nakangiti niyang sabi.
“Okay po,”
“Wait,” pagtawag niya doon sa staff. “Kukuha din ako ng mga bago niyong dress. I think fifty of your new dresses, same size tulad nito.” pagtutukoy niya sa damit.
Nanlaki ang mata ko. Hindi ba sobra na naman masyado ang binibil
