f**k love f**k life

Prologue Nung bata pa ako naniniwala ako sa true love kasi nakikita ko yung pagmamahal ng tatay ko sa nanay ko at sa aming mga anak nya. Sabi ko sa sarili ko pag lumaki na ako ang gusto kong maging katuwang sa buhay ay katulad ng tatay ko. Hindi man kami mayaman pero pilit nyang ibinibigay pangangailangan namin kasama ng sobrang pag mamahal nya sa amin. Pero natapos ang pantasya ko mula ng malaman ko na hindi lang pala ang nanay ko ang mahal ng tatay ko. O hindi pala talaga minahal ng tatay ko ang nanay ko. Hindi ko din alam. Nabulag lang ata ako sa mga nakikita ko. Hindi ko napansin na matagal na palang nasasaktan ang nanay ko. Sa murang edad unti unti ko ng nauunawaan. Unti unti ng nagkakaroon ng poot ang puso ko. Unti unti ko ng nararamdaman ang masalimuot na pamumuhay sa mundo. Yung masayang pamilya , yung masayang batang ako. unti unti ng nagkakalamat. Panandalian lang pala talaga ang saya. Panandalian pala talaga lahat. Sa murang edad ko. Puro bakit na agad ang tanong ko. Bakit ang nanay ko. Bakit ang pamilya ko. At bakit ako nasasaktan ng ganito. He is my first love and my first hurt ache my Father. LUTANG pa rin siya hanggang sa makarating sila sa destinasyon, town of Kibungan in Baguio. Dala dala niya ang basket ng strawberries. Nakatingala sila sa peaks na aakyatin nila. "Ang ganda pala ng Mount Tagpew, ano?" tanong niya kay Syete, pero hindi siya nakatingin sa mga mata nito. Kahit hirap ay nagpumilit itong dalhin lahat ng gamit nila mag-isa, gusto niyang tumungol pero lagi nitong sagot. Ayokong mapagod ka. Bakit pa sila nagbalak na maghiking at mountain climbing kung ayaw pala nitong mapagod siya? "Siguro kung naging bundok ka mas mataas ka pa sa Mount Tagpew." Kunot noo siyang napalingon dito, nagtataka. "Bakit?" Nagkibit balikat ito. "Kasi mas maganda ka." Sabay sabay niyang naisubo ang tatlong strawberries sa pagmamadaling magpanggap na wala lang sa kanya ang sinabi nito. Napangiwi siya ng muntik siyang mabulunan. Paulit ulit na nag-echo sa tenga niya ang banat nito. "Hindi ko napaghandaan," nasabi niya. "Ang alin?" Ang mga sinabi mong nakakapanginig balunbalunan, sa isip niya. "Ang pagdating mo sa buhay ko." Hindi niya alam kung sa sikat ng araw kaya namula ito o sa kalokohan niya. "Silly." Tumawa rin ito, masaya siya dahil pansin niyang marami na niyang beses na napatawa si Syete. Jusko, baka ako na nga talaga ang kaligayahan niya. "Labuyo," sigaw niya. "What?" Ngingisi ngisi siya. "Labyo." "Gustong gusto mo talaga ng halik kaya panay ang biro mo?" Ilang ulit siyang umiling. "Hindi 'no, sabi mo kasi silly, sagot ko labuyo. Wag assuming ha." "I'm not a deaf, Maria." Humakbang ito papalapit sa kanya kaya umatras siya. "I'm blind, Crisostomo," sigaw niya. Tinalikuran niya ito at sumunod sa tour guide paakyat. "Who's Crisostomo? You are talking about other man while you're with me, I don't like it." Napahagihik siya ng lingonin niya ito at hindi na maipinta ang mukha. Galit na galit gustong manakit. "I'm blind, love is blind, I love you," sagot niya.