Bölüm 50: Meşale
Polis sireni sesleri uzaklaşırken, otel odasının camından, Alp'in götürülüşünü izliyorduk. İçimde bir boşluk, ama bir o kadar da doluluk vardı. Zehirli bir ur vücuttan çıkarılmıştı ve geride kalan boşluk, yavaş yavaş iyileşmeyle, sağlıklı dokularla doluyordu. Mert'in yanımda olması, bu doluluğun en somut hissedileniydi.
"Bitti," dedi Mert, sesi odanın sessizliğinde yankılanırken. Ama bu, bir bitişin değil, bir başlangıcın ilanıydı.
"Hayır," diye fısıldadım, başımı onun omzuna dayayarak. "Daha yeni başlıyor."
O gece, son kez o otel odasında uyuduk. Uyku, hiç olmadığı kadar derin ve rüyasızdı. İçimdeki nöbetçi sonunda görevini bitirmiş, dinlenmeye çekilmişti. Sabah uyandığımızda, perdeleri ardına kadar açtık. Güneş, İstanbul'un üzerine pırıl pırıl doğuyordu ve bu ışık, s
