Bölüm 49: Küllerinden Doğan Ateş
Otel koridorunun dondurucu sessizliğinde, telefonumun ekranı karardı. "Beni bırak" mesajım, bir sınır çizgisi, bir isyandı. Ama içimdeki fırtına dinmiyordu; aksine, Mert'in o odadan gönderdiği her saniyelik sessizlikle daha da şiddetleniyordu. Kapının diğer tarafında, dünyamı ayakta tutan son sütun çöküyordu ve ben, bunu nasıl onaracağımı bilmiyordum.
Dayanamayıp yavaşça kapıya yaklaştım. Alnımı soğuk ahşaba dayadım. İçeriden hiçbir ses gelmiyordu, sadece kalbimin çığlığı ve kendi nefesimin hızlı hırıltısı vardı. Orada, o soğuk kapının önünde bir karar verdim. Kaçmak yoktu. Ne Alp'ten, ne içimdeki hayaletten, ne de bu zehirli gerçeklikten. Mert'i kaybetmek, Alp'in bana verebileceği her türlü acıdan daha yıkıcıydı.
Yavaşça kapıyı açtım. Mert, pencerenin k
