CHAPTER 27
1247 Words
_________________________________
Ziara POV
**RECESS TIME
Hinahanap ko ngayon di Aze, hindi kasi siya pumasok sa dalawang subjects namin, nakita ko naman siya sa school kanina
“Hi best friend!! Good morning!!”
Grabe naman tong si Franzie, manggugulat naman. Kasama pala niya si Peter
“Hello Franz!. Good morning din” bati ko sa kaniya
“Hindi ka ba magrerecess?? Tara! Sabay na tayo!” sambit ni Peter
“Sorry. Kayo na lang muna. May hinahanap kasi ako”
“Sino bang hinahanap mo best friend, puwede ka naming tulungan!?”
“Naku! Huwag na!. Kaya ko na toh!. Pero tanong lang, nakita niyo ba si Aze??”
“Yun lang naman pala!. Nakita namin siya kanina. Nag-good morning ako, pero hindi ako pinansin!. Bad mood ata” ani Franzie
“Oo nga parang bad mood nga yun. Kahapon din eh!” sabi ko
“Sge Ziara. Kitakits na lang tayo sa canteen” sambit ni Peter
“Sge. Bye!” ani ko naman
Nagngitian muna kami bago sila umalis.. At nagtungo sa palaging pupuntahan ni Aze..
Naikuwento na pala sa akin ni Blaire kahapon, about sa pamilya niya at sa nanay ni Perlie. Hindi ko talaga lubos akalain
~~ROOFTOP~~
Nakadinig ako kanina na nagbell na pero pinagpatuloy ko pa din ang ginagawa ko. Sabi naman kasi na, wala raw yung next subject teacher namin
Nandito ako ngayon sa rooftop, nagbabasakaling nandito si Aze. At hindi nga ako nagkamali, nandito nga siya
“Aze??” ani ko habang papalapit sa kaniya
Para siyang magpapakamatay kasi, nakaupo aiya doon btaw sa tinatalunan kapag gustong magpakamatay?? Basta ganun! Alam niyo na yun!
Lumapit pa ako ng konti sa kaniya..
“Aze, magpapakamatay ka ba??. Huwag naman oh!. Ang dami pang taong nagmahal sa'yo. Plss Aze”
At sa wakas ay tumingin siya sa akin na nakakunot ang noo. Wait, may mali ba sa sinabi ko??
“Ano bang pinagsasabi mo??. Hindi ako magpapakamatay noh!!?. Papakasalan pa kita” aniya at ngumisi
Umiwas na lang ako ng tingin sa kaniya. Feel ko kasi, namumula na ang pisngi ko. Napagtanto ko na lang na nasa harap ko na pala ito
“Grabe ka naman Ziarako. Yun lang ang sinabi ko, namula ka na agad. Paano na lang, kung damihan ko pa, plus! Halikan pa kita” aniya at ngumiti
Aze nemen eh!. Pinapakilig me nemen ekech. Chaaarr!!
Hinawakan niya ang pisngi ko..
“Oh! Ampula-pula naman ng pisngi mo!. Mas pa siguro, kapag gagawin ko sa'yo toh!” aniya at lumapit sa akin
Nilapit pa niya ang kaniyang mukha..
As in!! Ang lapit na talaga!!..
And finally, he kissed me...
Ng matauhan ako. Ay humiwalay agad ako
Nagtataka naman siya
Tatalikod na sana ako ng mahawakan niya ang kamay ko..
“Diba?? Para kang kamatis sa kapula” aniya at ngumisi
Hindi ako nagsalita. Tatalikod na naman sana ako pero napagtanto ko palang hawak pa din niya ang kamay ko, kaya hindi ako makaalis
“Sorry Ziara. Sorry sa nagawa ko ngayon” aniya sabay bitaw sa kamay ko
Lumapit ako ng konti sa kaniya
“Ok lang. Pero sana, huwag nang mauulit ha?? PAPATAYIN TALAGA KITANG LALAKI KA!!” matapang kong saad
“Eh, matagal naman akong patay na patay sa'yo”
“Bahala ka nga sa buhay mo!” ani ko at akmang umalis. Pero, nahawakan na naman niya ang kamay ko
“Don't leave me. Dito ka lang. Plsss!” seryosong sambit niya
Parang naawa ako sa kaniya. Kung titingnan mo lang ang mga mata niya. Yung tipo btawng gusto niya ng kausap?
“Ok fine!” ani ko at lumapit doon sa upuan at umupo
Sumunod naman siya at tumabi sa akin..
..5 minutes passed..
Tahimik lang kaming dalawa ni Aze. Kaya ako na ang nagkusang magsalita
“Aze??” ani ko habang nasa malayo ang tingin
“Yes?”
“Ok ka lang?? Di ka kasi nagsasalita, di kumpara kanina”
Nagulat naman ako ng bigla siyang yumakap sa akin..hinayaan ko na lang. Baka kailangan niya
“Salamat ha?. Ikaw lang ngayong araw ang taong nagtanong sa akin na okay lang ako. Actually, hindi eh!. Hindi ako okay” aniya at kumalas sa pagkakayakap
Pinasandal ko naman siya sa balikat ko..
“About ba 'to sa family mo?? Ang pagiging hindi mo okay??” ani ko
“Kinuwento na pala sa amin ni Blaire ang nangyari sa family niyo. Di ko nga akalain na mama pa iyon ni Perlie” dagdag ko
“Hindi pa kasi nagkaayos aina mom and dad” aniya
“Magkaayos din sila. Magtiwala ka lang!” ani ko habang hinaplos-haplos ang kaniyang likod
_________________________________
Perlie POV
Naglalakad kami ngayon papuntang garden ni Vhince. At siya din ang pinadala sa bag ko. Mabigat eh!. Siya din naman ang nagyaya
“Mabuti na lang at nagkabati kaagad kayo ng mommy mo noh!!??” aniya
“Oo naman!. Hindi naman ako puwedeng magtanim ng galit sa kaniya, kasi. Nanay ko siya eh!. Mahal na mahal ko kaya yun” ani ko sabay upo dito sa ilalim ng puno
Hindi ko alam. Pero gumaan na din ang loob ko sa lalaking toh!
“Eh ako, Perlie? Mahal mo ba ako??” seryosong sambit niya sabay tabi sa akin
Hindi ako makapagsalita...
“Mahal na mahal kita Leana Perlie. Hayaan mong ipakita ko sa iyo yun. Hinding-hindi kita bibiguin. At, tutulungan kitang makapag-moved on kay Dexter. At sana, kakalimutan mo na din siya”
Nagsibagsakan na ang mga luha ko
“Hayaan mo na siya Perlie, ipaubaya mo na siya. Masaya naman siya sa iba diba??. At tsaka Perlie, nandito naman ako. Ipinapangako ko sa'yong kapag minahal mo'ko. Tuluyan mo na siyang makalimutan. Ang sakit at lungkot na nariyan sa puso mo, ay mapapalitan ng saya. Masayang-masaya” mahabang litanya niya habang nakahawak pa sa isang kamay ko
Hindi ko alam. Ngunit niyakap ko ito
“Sa-na n-g-a, ga-no-n la-ng ka-da-li yu-n” humihikbi at putol-putol na sambit ko
Ipinaharap niya ako sa kaniya..at pinunasan ang luha ko
“Huwag kang umiyak ha?. Ang pangit mo tuloy oh!. Hindi mo bagay umiyak”
Napangiti na lang ako sa kaniya..
“Ayan! Yan ang bagay sa'yo!.Ang pangit mo! Kapag umiyak ka!”
“Sira!!” ani koo sabay hampas sa kaniya. At, punas sa luha ko
_________________________________
~~Mark POV~~
Nandito kami ngayon ni Blaire sa library
“Babe??” ani ko
“Yes babe?? May kailangan ka?? Sasabihin??”
“Sasabihin lang”
“Eh ano yun??” aniya at tumingin na cya sa akin
“Gusto kasi nila mommy at daddy na ma meet ka. Mag dinner raw tayo”
Ewan ko ba sa naisip ng dalawang yun!. Pero ok naman!
“Sure ka??. Bakit naman??”
“Mag 1 month na din naman tayo. Kailangan talagang makikilala ka nila. Ikaw na kaya ang panghabambuhay ko” ani ko
“Paano ka naman nakasisigurado??. Hindi natin alam na baka, sa susunod na araw makakita ka ng ibang babaeng maganda pa sa akin. Baka sa susunod na ara-” hindi na niya naituloy ang sasabihin niya ng takpan ko ang bibig niya
“Huwag kang magsalita ng ganyan. No matter what happen, hinding-hindi kita ipagpalit. Hindi ko yan magagawa sa iyo. Okay??” ani ko sabay hawak sa balikat niya
“Sorry”
“Huwag muna ulit sasambitin ang mga katagang yun. So ano?? Ready ka na makipag meet kina mom and dad??”
Nag-alinlangan naman siyang tumango. Ngitian ko na lang siya
___~END OF CHAPTER 27~__
- Writer
